Een Scandinavisch ijskonijn en beestig mannelijk bloot

Vanavond om 21 uur vindt in de Globe Arena in Stockholm (Zweden) de tweede halve finale van het Songfestival plaats. Het wordt uitkijken naar de Belgische kandidate Laura Tesoro die als laatste deelnemer haar opwachting maakt. De 61e editie van de internationale liedjeswedstrijd wordt echter als "gematigd" omschreven, zonder echte hoogvliegers of vreemde eenden in de bijt. Toch zijn er volgens onze kenner Gianni Paelinck vijf kandidaten die beslist het vermelden waard zijn. We zetten ze even op een rijtje, zodat u weet wat er op u afkomt.

Polen - Michał Szpak (25) - "Color of your life"

"Polen zendt dit jaar een popballade. Michal won de Poolse preselectie begin dit jaar en versloeg zo topfavoriet Edyta Górniak, die in 1994 tweede werd als eerste Poolse inzending ooit op het Songfestival", weet Paelinck.

"Zijn lied is een intelligente combinatie tussen pop een klassieke muziek. Dat komt ook tot uiting op het podium: Michal wordt geflankeerd door violisten, een cellist en een vleugelpiano. Een heimwee-knipoog naar het grote orkest van weleer op het Songfestival", vertelt Paelinck. "Geen franjes dus op het podium, klassiek gebracht en een refrein dat dankzij een drieklankakkoord opgebouwd met de woordjes"oh oh oh oh" blijft hangen, én blijft staan tussen (en boven) de andere inzendingen."

Noorwegen - Agnete (21) - "Icebreaker"

"Noorwegen wordt vertegenwoordigd door een typisch Scandinavisch ijskonijn: blond haar, wit gekleed en een kil, afgelikt typisch Scandinavisch Songfestivalnummer", vindt Paelinck. Maar wat is er dan wél speciaal?

"De verrassing zit hem in de overgang van de strofe naar het refrein. Het lied wordt uptempo opgebouwd en net wanneer je denkt dat het gaat losbarsten in het refrein, verandert "Icebreaker" van ritme en zit je plots in een heel ander lied. Twee liedjes voor de prijs van één. Bij de ene valt het in de smaak, de andere moet er niets van weten."

Wit-Rusland - Ivan (21) - "Help you fly"

"Voor beestig mannelijk bloot moeten we dit jaar bij Wit-Rusland zijn. Ivan wou oorspronkelijk met een echte wolf op het podium komen, waarbij het beest aan zijn naakte lijf zou bijten. De EBU liet noch het dier, noch het volledig blote mannelijke lichaam toe. De grafiek komt dan maar to the rescue: het lied begint met een projectie van een naakte Ivan, en een wolf én wolvengehuil. De echte Ivan wordt even later geflankeerd door drie geprojecteerde wolven", schetst Paelinck.

"Maar het lied heeft wel meer dan alleen grafische gimmicks. Ivan kan zingen, schakelt probleemloos over naar kopstem én zijn liedje is een oorwurm. De jaren dat er enkel circus was te zien bij zulke nummers op het Songfestivalpodium lijkt nu echt wel definitief voorbij."

Denemarken - Lighthouse X - Soldiers of love

Paelinck: "Een boysband voor Denemarken dit jaar en zoals het een goede boysband betaamt, proberen ze in de eerste plaats de looks van de jongens uit te spelen."

"Veel moeite hebben de Denen niet gedaan om uit het clichématige te stappen, van de vlotte melodie tot de ingestudeerde bewegingen met de lichtgevende microfoonstatieven toe. Maar goed: drie jongens die de miserie uit de wereld willen helpen als "soldiers of love" - al dan niet met liefde af te vuren -, wie kan daar nu iets tegen hebben?"

Australië - Dami Im - "Sound of silence"

"De Aussies sturen voor hun tweede deelname een Zuid-Koreaanse, die op haar negende met haar familie naar Australië trok. Ze leerde Engels door te luisteren naar Mariah Carey, en ze heeft er duidelijk een diva-stem aan overgehouden. Op die troef focust ze ook tijdens haar performance op het podium; geen fantasietjes of choreotrucjes; gewoon keel openzetten en zingen", vat Paelinck het optreden samen.

""Sound of silence" is misschien wel het meest "internationaal aandoende" lied van het Songfestival, dat perfect zonder de liedjeswedstrijd zou kunnen bestaan."