Laura Tesoro stoot door naar de finale van het Songfestival

Ze kwam, ze zag en ze bemachtigde een ticket voor de finale van het Eurovisiesongfestival: Laura Tesoro, de jonge zangeres de ons land vanavond met "What's the pressure?" vertegenwoordigde in de 2e halve finale van de liedjeswedstrijd. Ook Letland, Georgië, Bulgarije, Australië, Oekraïne, Servië, Polen, Israël en Litouwen stoten door.

Als een heuse thriller. Zo verliep de bekendmaking van de tien finalisten van het Eurovisiesongfestival na afloop van de 2e halve finale van de liedjeswedstrijd die vanavond in Stockholm plaatsvond. Het duurde immers tot het tiende (en laatste) land vooraleer presentator Petra Mede "Belgium" uitriep. De vreugde bij Laura Tesoro die even tevoren voor ons land "What's the pressure?" had gezongen, was compleet.

"Ik dacht een minuut lang: "Neen, het is gedaan, het is voorbij"," verklaarde een extatische Laura even later over de telefoon. "Ik ben op de zetel gaan staan en ben er drie keer afgevallen. Maar ik ben er telkens weer op gaan staan. Ik ben erg blij. Het optreden was bangelijk. Onbeschrijfelijk."

Napoleon en Lodewijk XIV

De avond was om 21 uur begonnen met Letland. Het Baltische land stuurde Justs, een jongen van 21 die zijn carrière als straatmuzikant begon. Dat verleden deed hij alle eer aan door een aan flarden gerukte jeans aan te trekken. Hij bracht “Heartbeat”, een donker en kil nummer met een bas als een hartslag als rode draad. Europa lustte er papa van en gaf Letland een ticket voor de finale.

Polen vaardigde met Michał Szpak een kandidaat af die het midden hield tussen Napoleon, Lodewijk XIV en een circusdirecteur. Zijn nummer “Color of your life” oversteeg nooit het niveau van een kleffe balade die al tig keer eerder op het Songfestival was te horen. Toch stuurde Europa Polen naar de finale.

Net als in 1988 stond voor Zwitserland een zangeres van Canadese afkomst op het podium. Destijds was dat Céline Dion die het Songfestival ook won met “Ne partez pas sans moi”, nu ging het om Rykka (kleine foto) die het in het Engels probeerde met “The last of our kind”. Vergeefs: Europa stuurde haar naar huis. Helaas was haar nummer lang niet het laatste in zijn soort, ook vele andere kandidaten zouden hierna fletse nummers brengen waarvan zelfs de grootste Songfestival het niet warm krijgt.

AFP or licensors

Sterren en wolven

“Made of stars.” Zo heette het nummer van Israël, overigens van dezelfde componist van het succesvolle “Golden boy” dat het land vorig jaar naar Oostenrijk stuurde. Toeval of niet: de zanger dit jaar heette Hovi Star. Strak in het pak en met een bles weggeplukt van het hoofd van wijlen Prince probeerde hij Europa te overtuigen dat iedereen van sterren is gemaakt. Twee dansers die in de achtergrond rondjes draaiden in een uit de kluiten gewassen hoepel moesten mogelijk de sterren waarover hij het had voorstellen. Goed gezongen, maar bezwaarlijk vernieuwend. Maar wel goed genoeg voor een plek in de finale.

Wit-Rusland dan. De laatste dictatuur van Europa stuurde “Help you fly”, een lied gezongen door Ivan (kleine foto). De man wou twee wolven op het podium meenemen, maar dat mocht niet van het reglement. Hij riep de dieren dan maar virtueel tot leven. Om één of andere reden vond hij het een goed idee enkele witte lijnen op zijn gezicht te schilderen, mogelijk om de aandacht van zijn doorsnee nummer af te leiden. Het mocht niet baten: Ivan mocht na afloop naar huis terugkeren.

Servië dat het Songfestival in 2007 bij de eerste deelname meteen won, vaardigde Sanja Vučić ZAA af. Zij bracht het nummer “Goodbye (shelter)”, een popballade waarin af en toe Balkangeluiden doorschemerden. Zingen kan ze zeker, een stijlvolle jurk uitkiezen niet. Gelukkig heeft Europa vooral geluisterd, wat haar een ticket voor zaterdag opleverde.

AFP or licensors

Jedward en One Direction

Nicky Byrne mocht vervolgens de kleuren van Ierland verdedigen met het lied “Sunlight”. Met zijn blonde haren en rode jack deed hij onwillekeurig denken aan Jedward, de schreeuwerige tweeling die Ierland al twee keer eerder vertegenwoordigde. Zijn nummer was wel van een heel andere aard, een kabbelend popnummer. Veel indruk maakte hij niet want een ticket voor de finale kreeg hij niet.

Macedonië probeerde het met de zangeres Kaliopi met “Dona”, een traag lied vol pathetiek in het Macedonisch. Haar stem deed bij momenten aan die van Bonnie Tyler denken. Om onverklaarbare reden sloot ze haar nummer af met een hoge noot die pijn deed aan de oren. Voor haar eindigde het avontuur vanavond.

Hierna was het de beurt aan Litouwen. Voor dat land stond Donny Montell (kleine foto) op het podium met “I’ve been waiting fort his night”, een aanstekelijk nummer dat niet mis zou staan op een album van een band als One Direction. Met zijn jeugdige looks zou de zanger overigens zelf ook niet misstaan in een band als One Direction. Europa was gecharmeerd en wil hem zaterdag terugzien.

Banjogitaar

Na een succesvolle deelname vorig jaar, mocht Australië ook dit jaar een kandidaat naar Europa sturen. Het land down under koos voor Dami Im, een zangeres met roots in Korea. “Sound of silence”, zong ze, grotendeels zittend op een gigantische zwarte kubus terwijl virtuele gezichten en schermen aan haar neus voorbij gingen. Een internationaal klinkend nummer dat ze met een fenomenale stem ten berde bracht. Met succes: ze staat in de finale.

Kandidaat elf was Slovenië. ManuElla zong “Blue and red” voor het voormalige deel van Joegoslavië. Een opmerkelijk nummer met een oppeppende beat doorspekt met een banjogitaar. Prima gezongen, maar niet goed genoeg voor een finaleplaats.

Bulgarije heeft nog nooit veel potten gebroken op het Songfestival, maar probeerde daar dit jaar verandering in te brengen door Poli Genova naar Stockholm te sturen. In een onverklaarbaar futuristische jurk bracht ze “If love was a crime”, een zonder meer aangename popsong met een catchy refrein. De finaleplaats is binnen.

Songfestival 1987

Het Songfestival van 1987 kwam vervolgens even voor de geest met de kandidaten van Denemarken. Lightouse X zong voor het Scandinavische land immers “Soldiers of love”, een lied met dezelfde titel als het nummer waarmee Liliane Saint-Pierre destijds ons land vertegenwoordigde. Met een refrein vol herkauwde oneliners als “Take my hand and lever let go” en “Step by step we make a new start” maakten de drie afgeborstelde heren weinig indruk op Europa. Ze mogen hun biezen pakken.

Oekraïne was dit jaar goed voor de grootste controverse op het Songfestival. Het land stuurde immers Jamala (kleine foto) met het lied “1944” over de deportatie van een groep Krim-Tataren die de Sovjetdictator Joseph Stalin dat jaar liet uitvoeren. Jamala was op haar beurt goed voor de grootste dramatische performance van dit Songfestival. Haar act was dan wel bijzonder statisch, in haar (indrukwekkende) stem legde ze genoeg drama en kwelling om een heel continent in tranen te doen uitbarsten. Zaterdag mag ze dat nog eens doen.

Noorwegen spuide het podium hierna letterlijk vol mist voor zangeres Agnete en “Icebreaker”, een lied met een opvallende ritmewissel tussen de strofes en het refrein. De voorbije dagen had Agnete naar verluidt last van psychische problemen, maar tijdens haar act was hier niks van te merken. Mogelijk duiken die problemen na vanavond opnieuw de kop op, want Agnete moet terug naar huis.

Oasis

De groep met een hoek af van de avond was zonder twijfel Nika Kocharov en Young Georgian Lolitaz die met het ruige rocknummer “Midnight gold” Georgië vertegenwoordigde. Très Oasis, maar wel verfrissend in het licht van de andere nummers. Ook Europa was die mening toegedaan en stemde hen in de finale.

Ook Albanië was van de partij met Eneda Tarifa, een zangeres die afgaande op haar outfit en kapsel het uiteenvallen van de Sovjet-Unie nog niet helemaal heeft verwerkt. “Fairytale”, zong ze, een dramatische ballade die de luisteraar meteen is vergeten. Zeker aangezien ze zaterdag niet hoeft terug te keren.

België

En dan het moment waar België de hele avond op zat te wachten: kandidaat 18, Laura Tesoro en “What’s the pressure?”. Haar act was aangekondigd als jong, fris en vrolijk en ze stelde niet teleur. In haar zilveren outfit en omringd door een viertal dansers in hagelwitte pakken bracht ze een choreografie die vanavond enig in zijn soort was.

Ze straalde op het podium en kreeg van meet af aan de hele zaal mee. Haar “uitstap” op het podium richting het publiek vormde het perfecte orgelpunt. Het finaleticket is dan ook meer dan verdiend. In die finale moet ze in de eerste helft van de avond aantreden. Dat is in de loop van de avond duidelijk geworden.

Alfabetisch: welke landen staan in de finale?

  • Armenië
  • Australië
  • Azerbeidzjan
  • België
  • Bulgarije
  • Cyprus
  • Duitsland
  • Frankrijk
  • Georgië
  • Hongarije
  • Israël
  • Italië
  • Kroatië
  • Letland
  • Litouwen
  • Malta
  • Nederland
  • Oekraïne
  • Oostenrijk
  • Polen
  • Rusland
  • Servië
  • Spanje
  • Tsjechië
  • Verenigd Koninkrijk
  • Zweden