Patiënt vaak aan lot overgelaten na kankerbehandeling

Kom op tegen Kanker begint een campagne voor patiënten die na hun behandeling blijvende klachten hebben en verzamelt getuigenissen. Kankerpatiënten voelen zich na hun behandeling vaak aan hun lot overgelaten. Dat komt omdat zowel de steun uit de omgeving als de professionele hulp dikwijls wegvalt.

Patiënten krijgen na hun kankerbehandeling vaak af te rekenen met fysieke, psychosociale en financiële problemen. Volgens Kom op tegen Kanker is de behoefte aan informatie en begeleiding na de behandeling groot.

Kom op tegen Kanker wil zoveel mogelijk getuigenissen verzamelen en analyseren om een duidelijker zicht te krijgen op de problemen waarmee ex-patiënten worstelen. Op zorgennakanker.be kunnen ex-patiënten een vragenlijst invullen en hun ervaringen delen, eventueel anoniem. Uiteraard kunnen ze hun verhaal ook kwijt via het gratis nummer van de Kankerlijn 0800/35.445.

"De problemen na afloop van de behandeling zijn zwaar onderschat en blijven vaak onderbelicht", licht Hans Neefs van Kom op tegen Kanker toe. "Patiënten kunnen bijvoorbeeld vaak dan pas starten met de verwerking, omdat ze ervoor in overlevingsmodus zaten. Terwijl de omgeving opgelucht is en zo snel mogelijk de knop omdraait, slagen veel patiënten daar niet onmiddellijk in en hebben ze vaak het gevoel er in deze periode alleen voor te staan. We hopen uit die getuigenissen een aantal aanbevelingen te halen, zodat hun situatie kan verbeteren."

Alleen met je probleem

Uit onderzoek en vragen van patiënten blijkt dat (ex-)kankerpatiënten na de behandeling vaak nog lang met fysieke, psychosociale en financiële problemen worstelen. Een grote groep blijft jaren na de behandeling worstelen met angst- en depressieve gevoelens, pijn, vermoeidheid en geheugen- en concentratieproblemen.

Ze moeten ook hun verleden als kankerpatiënt een plaats geven en dat leidt tot twijfels. Zo vragen sommigen zich af of ze hun kankerverleden al dan niet moeten vermelden bij sollicitatiegesprekken of het bij afsluiten van een verzekering. Ook de periodieke controles in het ziekenhuis leiden tot spanning en angst omdat velen bang zijn dat de ziekte zou terugkeren.

Patiënten hebben vaak het gevoel dat ze alleen staan. Een 51-jarige vrouw getuigt. "Dat er van mijn borst maar een klein stukje overblijft, is het minste. De arm waarvan de okselklieren zijn verwijderd, bezorgt me veel méér en dagelijks last. Bovendien kamp ik door de hormoonpillen met overgewicht, gewrichtspijnen, haar dat op de verkeerde plaatsen groeit, enzoverder. En dan is er nog de angst om na een loopbaan als zelfstandige plots werk te moeten zoeken. Ik heb geen idee welke job ik moet vinden met mijn vermoeidheid en die onbruikbare arm. En dan zegt je omgeving: “En nu, dubbel genieten van het leven, hé!”"