Bespuwd en gepekeld - Van Dievel Consulting

Louis Van Dievel kijkt als marketeer, "verkoper van gebakken lucht", met een guitige blik naar de kleine en grote actualiteit van de week. Deze week steekt hij Geert Bourgeois voorbij in Vlaams nationalisme.

'Als ik van uw komst had geweten, had ik de kwispedoor bij de voordeur weggehaald,' verontschuldigde ik mij spontaan bij Vlaams minister-president Geert Bourgeois, toen die uit zijn gouden karos was gestapt en in de gietende regen ongeduldig had staan bellen aan de poort van mijn modeste villa. Een pijnlijke uitschuiver, besefte ik een fractie van een seconde te laat. Het al sombere, gegroefde en beproefde gelaat van de OpperVlaming werd nog een tint grauwer. Ik had ongewild extra zout in Bourgeois' open wonde gewreven en hij was al meer gepekeld dan hem lief was. 'Tu quoque, Ludovicus,' sprak hij verwijtend, op fluistertoon weliswaar, want Latijnse uitspraken zijn zoals bekend het voorrecht van zijn partijvoorzitter.

'Waarmee kan VDC u van dienst zijn?' haastte ik mij het gesprek een andere wending te geven.
'Ik wil een Vlaams tegenoffensief.'
De stem van Bourgeois had alreeds haar Vlaamse toonvastheid hervonden en zijn blik straalde Vlaamse onverzettelijkheid uit.
'Voor 21 juli moet duidelijk zijn dat er van een Plan BE voor méér België geen sprake kan zijn. Men zal ons geen morzel gronds ontwringen!'
'Zo wil ik het horen!' trad ik hem bij, met een vol schietend gemoed, 'VDC staat geheel ter beschikking van de Vlaamse zaak.'
Brabançonne rolde eens met de ogen. "Dikke hypocriet" zei Dinska Bronska voor wie kon liplezen.
Tja, wie niet als Vlaming geboren is ...

Niet vragen maar nemen

'U moet uw vijanden met verstomming slaan,' hield ik Geert Bourgeois voor toen wij ons warmden aan het haardvuur in de bibliotheek, 'gelijk Chris Froome in de Ronde van Frankrijk. U moet niet vragen, u moet némen!
'Némen!' herhaalde de minister-president.
'Wat zijn wij met een Belgisch leger, bijvoorbeeld? Tenzij om benzine te verspillen op het defilé van 21 juli. Weet u het, heer Bourgeois? '
Het was een retorische vraag, zeer tot opluchting van de aangesprokene, overigens.
'Met een Vlaams leger kunnen wij de taal- die tevens de stakingsgrens is bewaken en Vlaanderen beschermen tegen socialistische besmetting. Wij kunnen een buurland naar keuze binnenvallen zonder de Walen ook een oorlog te moeten gunnen. Gedaan met de wafelijzerpolitiek! "Ziehier ons bloed, wanneer ons recht?" staat er geschreven op het Vlaams Memoriaal van de IJzertoren. Héwel, die historische vraag zal eindelijk een antwoord krijgen!'
Geert Bourgeois keek mij enigszins onzeker aan. Meende ik dat nu? leek hij zich af te vragen.
Nog geen klein beetje!
'Wat is in hemelsnaam het nut van de federale politie?'
Bourgeois wist het niet. Of wist het niet meer.
'U bent toch ook de overtuiging toegedaan dat de veiligheid der Vlaamse bevolking zoveel beter gegarandeerd zal zijn en dat de misdaadcijfers zienderogen zullen kelderen met een Vlaams politiekorps?'
Bourgeois keek schichtig om zich heen.
'En dan de straffeloosheid die welig tiert onder de Belgische justitie! Orde en recht zullen zegevieren in de Vlaamse justitie. Geen slappe politiek correcte vonnissen meer, maar de harde Vlaamse hand!'
'Uw voorraad uitroeptekens is bijna uitgeput, patron,' liet Brab zich sarcastisch ontvallen.
'Let op uw bloeddruk, patron,' zei Dinska met een gemeen lachje.

Vlaamse rijen op Zaventem

'Er moeten aparte rijen voor Vlamingen komen op de luchthaven van Zaventem!' vervolgde ik. 'Bij de veiligheidscontrole zal de goudeerlijke en gezagsgetrouwe open Vlaamse blik boekdelen spreken en het wachten en aanschuiven verkorten. De Vlaamse para’s en de Vlaamse politie zullen hun landgenoten met de glimlach laten passeren, in de zekerheid dat de Vlaam geen kwaad in de zin heeft en hoogstens een verboden tube glijmiddel in zijn handbagage heeft. En nu we toch in Zaventem zijn: waarom geen eigen Vlaamse start- en landingsbanen en eigen Vlaamse luchtverkeersleiders? Vlaamse taksvrije winkels, Vlaamse bagagebehandeling, Vlaamse kost aan boord, Vlaamse airhostessen, Vlaamse piloten, ... Hoe soepel en vlot zou alles niet verlopen! Hoeveel sneller zal de Vlaming niet ter bestemming zijn. Hoe dankbaar zal de Vlaming vervolgens niet zijn bij de komende verkiezingen! Terwijl hij zich nu vloekend met zijn valies over de pechstrook van de autoweg moet haasten om zijn vlucht niet te missen. Als hij zich tenminste heeft kunnen bevrijden uit zijn Franstalige en veel te dure taxi.'
Bourgeois keek mij met open mond aan. De twijfel begon plaats te maken voor bewondering.

Vlaamse euro

'Waarom zou Vlaanderen geen eigen Vlaamse euro kunnen krijgen? Met de beeltenis van de minister-president die dat mogelijk heeft gemaakt, bijvoorbeeld.'
Bourgeois was nu een en al aandacht.
'Een stevige munt, een baken van betrouwbaarheid. Wat een boost zou de Vlaamse euro niet geven aan de Vlaamse economie! Laat de Walen de drachme maar invoeren, bij hun!'
'Weg met de Belgische belastingen! Hoeveel eerlijker verdeeld, lichter om dragen en beter besteed zijn niet de Vlaamse taksen!'
Er zijn van die dagen dat ik mij een Vlaamse messias voel, en deze was er zo een.
'Waarom zou Vlaanderen de plaats van Groot-Brittannië niet kunnen innemen in de Europese Unie?'
Ik zag Bourgeois nu toch even de wenkbrauwen optrekken.
'Wie niet waagt, die niet wint,' daagde ik hem speels uit, 'en een referendum is gauw georganiseerd, ja toch?'

Burn out

'Welk bestaansrecht heeft de Belgische ambtenarij nog,' ging ik door op mijn élan, 'tenzij om burn out en andere kwaaltjes te veinzen teneinde thuis de gazet te kunnen lezen en andere onVlaamse ledigheid te beoefenen? Afschaffen die handel! Het zal ook gedaan zijn met politieke benoemingen en ander gesjoemel.'
Geert Bourgeois klapte enthousiast in de handen. En dus deed ik er nog een laatste schepje bij.
'Vlaams asiel in plaats van Belgisch asiel! Geen gelukszoeker die nog door de mazen van het net glipt! Een leefloon voor wie zich tot het christendom bekeert. Een job voor wie onder de prijs wil werken!'

'Lodewijk,' zei Geert Bourgeois bij het afscheid, 'gij hebt niet alleen mijn moreel opgekrikt en munitie geleverd voor mijn Vlaams offensief, gij hebt u ook als een echte Vlaming laten kennen. Daar zijn binnen onze kringen nogal wat twijfels over geweest, tussendoor, ik wil het u niet ontveinzen. Gelijk bij Siegfried, indertijd. En nog altijd, eigenlijk. Maar gij zijt er een van ons, daar bestaat geen twijfel over.'
Ik hoorde zacht hoongelach in de coulissen van VDC toen ik de accolade van de Vlaamse minister-president beantwoordde.
Maar ik liet het niet aan mijn hart komen.
Integendeel.
Ik nam de telefoon en vormde het rechtstreekse nummer van Jan Jambon, Belgisch minister van Binnenlandse Zaken en vicepremier in de federale regering.
'Heer Jambon, 'zei ik, 'moet ge nu weten wat die Bourgeois van 't Vlaams gouvernementje allemaal van plan is. Ge gelooft uw oren niet!'

lees ook