Op wat voor toekomst bereid je je kind nog voor? - Tom De Cock

Hoe willen we dat het Vlaanderen/België/Europa van onze kinderen eruitziet, en wat moeten we daar hier en nu voor doen? Wat we dringend nodig hebben is een geniale, integrale toekomstvisie.
opinie
Opinie
Aansturen van de 'opinie' teaser o.a. op de home pagina en 'opinie' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'opinie' overzichtspagina

Tom De Cock werkt als MNM-DJ dagelijks voor een jong publiek en adopteerde ruim twee jaar geleden een dochter, Jasmijn.

Het tijdsgewricht kraakt. Voor iedereen. Maar kopzorgen zijn een stuk draaglijker als je alleen aan jezelf moet denken. Nu er een broos, schaterlachend wezentje aan mij is toevertrouwd ligt dat anders. Ik moet mijn peuterdochter voorbereiden op het Echte Leven, maar ik weet steeds minder goed wat dat is. Kan ik ze best leren haar eigen voedsel te telen en een wapen te gebruiken, of toch maar gewoon Rechten te studeren in Leuven? Op wat voor morgen bereid je je kind vandaag nog voor?

Nog nooit zo onzeker

Laffe moord hier, bomaanslag daar: de krantensites weten niet meer wat eerst koppen. Ook onze economie is meer een vijand dan een bondgenoot gebleken. Er is geen moreel kompas meer, buiten een paar onhoudbaar achterhaalde godsdiensten. Rusland, Turkije en binnenkort wellicht ook de VS worden bestuurd door gevaarlijk hitsige heerschappen. Jongeren en Britten zappen massaal weg van de traditionele instellingen. Onze ringwegen zijn verzadigd, en in onze steden hangt de sluimerende smog van ongelijkheid. Media en traditionele politiek lijken uit de lucht te vallen over de mislukte integratie, zonder hun eigen rol daarin te erkennen. Kortom: de toekomst is sinds de val van de Muur niet meer zo broos en raadselachtig geweest. En toch lijkt het alsof we met z’n allen nog nooit zo weinig hebben nagedacht over hoe het nu verder moet.

Minder ambulances, meer visie

Hoe willen we dat het Vlaanderen/België/Europa (schrappen wat niet past) van onze kinderen eruitziet, en wat moeten we daar hier en nu voor doen? Buiten wat sloganeske ideologie in de marge hoor ik daar uit geen enkele mond een antwoord op.

Een voorbeeld: er wordt een parlementaire commissie opgericht die onder andere onderzoekt of er op 22 maart niet meer ambulances naar de plaats van de ramp in Brussel hadden moeten rijden. Who fucking cares? Waarom is er geen commissie die nadenkt over wat het DNA van onze samenleving na die gruwelijke dinsdag moet zijn? Dat zou onze grootste zorg moeten zijn.

Uiteraard hebben we goed functionerende veiligheidsdiensten nodig, en moeten we het gekkenhuis geheten IS met de grond gelijk maken, maar er is op oneindig veel andere vlakken een minstens even grote inspanning nodig om mijn lichtbruine adoptiedochter-met-twee-papa’s van een warme en leefbare plek op de wereld te verzekeren. Journalisten, politici en waarnemers blijven het verleden analyseren en het heden betreuren, en stoppen daar.

Terwijl alle knapste koppen van het land op last van de regering of een slimme politieke partij zouden moeten samenkomen om een geniale, integrale toekomstvisie uit te tekenen.

Achteruitgangsoptimisme

Waarom negeren we die toekomstvragen zo hardnekkig? Misschien omdat de toekomst vooral achteruitgang zal brengen. Er moet heel wat op het offerblok. Het staat bijna vast dat we minder geld, ruimte en vrijheid gaan hebben en die met meer mensen gaan moeten delen. Maar wie weet is dat misschien niet zo heel erg. Dat zie je bijvoorbeeld aan discussies over privacy. Vijftigers gaan door het lint als blijkt dat Facebook weet welke broodrooster ze het laatst bekeken hebben op bol.com. Tieners halen over het algemeen hun schouders op en springen creatief en flexibel op met de hertekende grenzen.

Een nieuwe Yes We Can

Het is exact die soepele houding die we nodig hebben. Stappen we uit de EU? Goed voor mij, maar bedenk er dan wel even een andere droom voor in de plaats. Blijven we erin? Prima, maar pak dan wel met daadkracht de overduidelijke kwalen aan.

Is de huidige wereldeconomie onhoudbaar? Mij een zorg, waar ik over wil nadenken is hoe ze er over twintig jaar zal uitzien. 

In 2019 kiezen we nieuwe nationale en internationale vertegenwoordigers. Gratis advies voor iedereen die de moed kan opbrengen om op zo’n lijst te gaan staan: een wezenlijk, realistisch, alomvattend Plan. En daar dan een hele legislatuur pal achter blijven staan. Los van ideologische loopgraven, die voor jongeren en hun kinderen definitief afgeserveerd mogen worden.

Een Vlaamse, Belgische en Europese “Yes we can”, maar dan mét bijhorende daadkracht en durf achteraf. Een vlag waar mijn jonge vaderhart achteraan kan huppelen, en desnoods voor kan vechten. Liefst figuurlijk.

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.