Garbage: “Verbijsterd door horrorshow die Donald Trump is"

De Schots-Amerikaanse band Garbage heeft scherp uitgehaald naar Donald Trump tijdens hun concert in Lokeren. Zangeres Shirley Manson, zelf een Schotse die in de Verenigde Staten woont, zei dat ze verbijsterd is door de horrorshow die Donald Trump is. Volgens haar weten de Amerikanen niet wat het betekent om een despoot in het Witte Huis te hebben. Ze denkt dat mensen in de VS minder historisch besef hebben dan in Europa en in België.
YMDI

Na haar uithaal droeg de zangeres het nummer “Sex is not the enemy” op aan de LGBT-beweging die opkomt voor rechten voor lesbiennes, homo’s, biseksuelen en transgenders. “Zij hebben nog altijd niet dezelfde rechten als ik in de Verenigde Staten”, zei ze.

Manson heeft haar rebelse karakter nog niet afgezworen en stond op het podium in een kort leren jurkje, nylonkousen en zwarte bottines. Haar roze haren gingen na een paar nummers in een knotje. Garbage draait al meer dan 20 jaar mee en is bekend van hits als “I think I’m paranoid”, “Stupid girl”, “Push it” en “Cherry lips”. De groep heeft een nieuw album uit en is daar bijzonder trots op. Maar volgens Manson heb je tegenwoordig maar een week de tijd meer om je te bewijzen in de muziekbusiness. Daarna gaat de aandacht alweer naar iemand anders.

Het optreden in Lokeren moest het echter vooral hebben van de hits van weleer. Manson gooide al haar charmes in de strijd om het publiek voor zich te winnen, wat haar aardig lukte. Drummer, producer en een van de oprichters van de band, Butch Vig, moest jammer genoeg verstek geven wegens ziekte.

Garbage draagt de fans in ons land een warm hart toe, omdat België een van de eerste landen was waar ze goud haalden. “Bedankt dat jullie ons begrijpen”, zei Manson aan de fans van het eerste uur. Voor hen zong ze “Bleed like me”. De groep stopte tien minuten te vroeg en speelde geen bisnummers meer.

Trixie Whitley zorgt voor natuurlijke chaos in Lokeren

De Belgisch-Amerikaanse zangeres Trixie Whitley heeft een straf optreden gegeven op de Lokerse Feesten, hoewel ze af te rekenen kreeg met technische problemen. Whitley wou dicht bij haar publiek zijn vanavond en dit moment met overgave delen, maar dat liep niet zoals ze gehoopt had.

De catwalk die tussen haar en het publiek stond, werkte duidelijk op haar zenuwen. “Ik wou dat die catwalk hier niet was”, zei ze. Op het einde stapte ze zelfs van het podium af en ging ze het publiek in om haar laatste nummer te brengen, “Breathe you in my dreams”. Maar daar stootte ze op een muur van smartphones. “Geen selfies, alsjeblieft. Stel de juiste prioriteiten”, zei ze. “Wees in het moment. Ik ben hier graag bij jullie.”

YMDI

Whitley eist niet alleen veel van zichzelf als performer, maar ook van haar publiek. Daarbij schuwt ze geen risico’s. Zo vroeg ze om een moment van stilte te delen, maar dat is op een festivalterrein misschien net iets te hoog gegrepen. Ze speelde ook een onuitgegeven nummer, “The shack”.

Even ontstond er “natuurlijke chaos” op het podium, toen haar gitaar niet presteerde zoals verwacht. Ze liet haar instrument dan maar voor wat het was en smeet zich helemaal. Ze overdonderde het publiek met haar krachtige stem. “Bloemen en bomen groeien ook niet van nature in een rechte lijn”, zei ze. “Dit is wat hier net gebeurde op het podium. Natuurlijke chaos.” Die chaos zorgde wel voor een magisch moment in Lokeren.

Neil Finn van Crowded House zorgt voor meezingmoment

De Nieuw-Zeelandse singer-songwriter Neil Finn heeft niets meer te bewijzen. Met zijn groep Crowded House scoorde hij eind de jaren 80 begin de jaren 90 talrijke wereldhits, zoals “Weather with you”, “Don’t dream it’s over” en “Four seasons in one day”. Een mooi oeuvre waar hij ook gretig uit putte in Lokeren. De set werd aangevuld met nummers van zijn eerste groep Split Enz en met solowerk.

YMDI

Finn stond op het podium met zijn vrouw en zijn beste vrienden. De sfeer was ontspannen. De zanger maakte grapjes, huilde als een wolf en sprak ook een woordje Nederlands (dankjewel). Toen Finn het verkeerde nummer aankondigde, werd hij prompt teruggefloten door een van zijn bandleden, maar daar deed hij niet moeilijk over en hij hield zich aan de vooropgestelde setlist.

De band was blij dat ze vanavond in België mochten optreden. In Nieuw-Zeeland is het nu winter, terwijl het hier een mooie zomeravond was. “Distant sun” was dan ook een toepasselijk nummer. Finn en zijn groep keken op het podium uit op een prachtige zonsondergang. Hij vroeg het publiek zelfs om eens achterom te kijken en mee te genieten.

30 jaar geleden speelde Finn al eens in België met zijn eerste groep Spit Enz. Hij droeg het nummer “One step ahead” op aan de fans die er toen bij waren en ook nu in Lokeren zijn.

De nummers van Crowded House konden, hoe kan het ook anders, op de meeste herkenning rekenen bij het publiek. Toen het einde van de show naderde, zette Finn zijn grootste hit in, “Weather with you”, wat voor een mooi meezingmoment zorgde op het festivalterrein.

Koen Buyse van Zornik op de knieën voor publiek in Lokeren

Zornik opende de vierde dag van de Lokerse Feesten met een energiek concert vol pathos en loeiende gitaren. Na 9 jaar afwezigheid was de groep op algemeen verzoek van vooral vrouwelijke fans in Lokeren nog eens afgezakt naar de Grote Kaai.

Koen Buyse en de zijnen mochten het druppelsgewijs binnenlopende publiek opwarmen. Dat deden ze vol overgave. Buyse strooide met complimentjes: “jullie zien er lekker uit en blijf dit vooral de hele avond doen”.

De zanger ging zelfs op de knieën om het publiek te bedanken. Bij het toepasselijke slotnummer “Goodbye” fungeerde het publiek even als koor dat luidkeels “goodbye” antwoordde toen Koen Buyse “somewhere out there there’s a place where I belong” zong.

YMDI