Het mysterie achter Arabische superracers in Londen

Voor sommigen is het Wimbledon, voor anderen is de Londense zomer het seizoen van de meest adembenemende superraceauto’s. Het is de laatste jaren een gewoonte geworden van jonge, fabelachtig rijke Arabieren om van juni tot september in de Britse hoofdstad te komen afkoelen, met medeneming van hun vloot.

Het dure Knightsbridge is geen Le Mans, maar het klinkt op een willekeurige zomernamiddag hetzelfde. Je hoort de motoren van een chroom Mercedes-Benz McLaren, een crèmekleurige Bugatti Veyron en een felblauwe Lamborghini Aventador lang voordat je ze ziet.

Londenaren en toeristen struikelen praktisch over de constante stroom in het zwart gesluierde vrouwen die het warenhuis Harrods in en uit lopen, op weg naar de gepimpte superauto’s die om de hoek geparkeerd staan. De eigenaren, doorgaans afkomstig uit de Golfstaten en Saoedie-Arabië, hebben 25.000 euro neergelegd om hun juweeltjes naar de Britse hoofdstad te halen. Waarna ze illegaal geparkeerd worden in de smalle straten.

Parkeerwachters lopen tenminste af en aan om bonnen onder de ruitenwissers van ’s werelds meest poenige auto’s stoppen. Maakt niet uit. Als je je wagen de halve wereld over hebt laten vliegen, lig je niet wakker van een bekeuring.

Car-parazzzi

"Het zijn toys for the boys", zegt een Engelse toerist die zich omzichtig positioneert voor een selfie met een Mercedes 6x6 (aanschafkosten: 600.000 euro). Hij heeft de afgelopen dagen tientallen Arabische superauto’s gefotografeerd. Van sommigen, zegt hij, bestaan er niet meer dan 30 exemplaren.

Hij is onderdeel van de car-parazzi: jonge mannen met camera’s die lovend spreken van "elegantie" en "artistieke interpretatie" als ze het over auto’s hebben. Ze hebben met me te doen omdat ik de ster van het seizoen, een vergulde Ferrari met diamanten in de koplampen, net gemist heb.

Het klinkt als iets wat we allemaal nodig hebben, zeg ik. Ze horen mijn cynisme niet eens. "Mannen zijn gek op dit soort speeltjes", zeggen ze. Behalve dan de mannen, en de vrouwen, die hier wonen. "Je kunt ’s nachts niet slapen van de herrie", zegt een buurtbewoner. "Ze laten die motoren maar lopen, harder en harder, vooral als ze vastzitten in het verkeer wat bijna altijd het geval is."

In de clash tussen superrijken en super-superrijken kwam de deelgemeente van Kensington en Chelsea met nieuwe gedragsregels voor de gemotoriseerde blingbezitters. Op luidruchtig gas geven, in konvooi rijden en claxonneren staan nu boetes van tussen de 115 euro en 1.500 euro. Kassa!

"De horeca is er goed mee"

De meeste nieuwsgierigen op de trottoirs van Knightsbridge zijn opmerkelijk tolerant. Zelfs de verkoper van de daklozenkrant heeft geen bezwaar tegen zoveel opzichtig gepronk. "Ik erger me aan de geluidshinder en milieuvervuiling. Maar vergeet niet, ze geven wel geld uit, die jongens. De horeca is er goed mee."

Als de eigenaar van de blauwe Lamborghini Aventador zijn auto instapt, staat er een groep van twintig, vijfentwintig op de stoep om dat vast te leggen. Is het hem daar om te doen, om die belangstelling? Wat heb je anders aan een auto die 400 kilometer per uur kan halen, in een stad waar de gemiddelde snelheid tegen de 30 ligt?

"We gebruiken de auto vaak om op en neer naar Frankrijk te rijden. Maar Londen is een favoriete plek omdat ze hier de superraceauto’s echt waarderen." Ik schat de charmante meneer Koeweit een jaar of 19, 20. Maar de hele weg naar huis, met fiets en metro, blijf ik me toch afvragen wat er achter zoveel vertoon zit van mannelijke overcompensatie.