Wat nu in Hasselt? - Mathijs Bijnens

Zowat iedereen van de meerderheid in Hasselt likt de wonden na het opmerkelijke politiek gepoker van de voorbije dagen. Maar de winst van vandaag electoraal verzilveren wordt nog een hele zware klus.
analyse
Analyse
Aansturen van de 'analyse' teaser o.a. op de home pagina en 'analyse' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'analyse' overzichtspagina

Mathijs Bijnens is journalist bij VRT Nieuws en nieuwsverantwoordelijke bij Radio 2 Limburg.

De vlaggen langs de grote ring worden afgehaald, de flyer waar de ellende mee begon ligt al lang in de papiermand. Zondag wordt een dag zonder Hilde, zonder feest en zonder veel vertrouwen in de politiek bij de Hasselaar.

Dat vertrouwen was eerder al geschonden. Hilde Claes (SP.A) houdt vol dat er geen wetten werden overtreden, en dat is wellicht ook zo. Maar haar manier van handelen deed binnen en buiten haar partij de wenkbrauwen fronsen.

De samenwerking met haar eigen administratie werd ook steeds moeilijker en moeilijker. Die zweem van oude politieke cultuur, en het "we regelen het onder ons"-sfeertje werd haar fataal. Hoe moet dit nu verder?

De officiële lezing is: alles zal veranderen, en de coalitie gaat keihard werken aan een nieuwe bestuurscultuur. Dat dit nodig is staat buiten kijf, en wordt door zowat alle betrokken politici beaamd.

Maar goed, die nieuwe bestuurscultuur… Kunnen we dat beoordelen? Wellicht is kersvers burgemeester Nadja Vananroye (CD&V) beter in staat om de ploeg te leiden, en de administratie te vriend te houden. Tot daar het goede nieuws.

Maar de manier waarop dit politiek spel afgelopen dagen zonder scrupules van welke politicus ook in Hasselt is gespeeld belooft problematisch te worden. Zo zou er sprake zijn van een voorakkoord voor de verkiezingen van 2018. Dat wekt op zijn minst de indruk dat die verkiezingen overbodig zijn. En het is ook niet echt een voorbeeld van "nieuwe politieke cultuur". Het illustreert hoe bruut dit machtsspel werd gespeeld deze week. 

Met verbijstering stond Ivo Belet ernaar te kijken, zei hij in een interview op Radio 2 Limburg. Maar met even groot enthousiasme werd snel en efficiënt munt geslagen uit de situatie.

Nadja Vananroye, en met haar de lokale CD&V-afdeling, beseft dat dit een unieke kans was om de macht over te nemen. De paleisrevolutie werd donderdagavond laat, na alle heisa, en met hooguit enkele uren slaap op de teller toch nog zwaar gevierd in een Hasselts volkscafé.

Maar de risico’s voor de partij blijven groot. Kan de burgemeester in twee schamele jaren het volk overtuigen? Ze is eerder een managerstype, met veel ervaring in minder zichtbare jobs. Hoe is deze hele overgang overgekomen bij CD&V-schepen Tom Vandeput, die voor zichzelf misschien ook wel een grotere rol had durven te dromen?

En dan heb je Ivo Belet, een kopstuk dat als het puntje bij paaltje komt, toch nooit Europa zal opgeven voor Hasselt. Al was het maar omdat de partij hem daar niet kan missen, en omdat hij zelf een koele minnaar is van het lokale niveau. Dat weten de Hasseltse kiezers nu ook. De pokerwinst van vandaag electoraal verzilveren wordt dus nog een hele zware klus.

Het mag dan een uitdaging lijken voor CD&V, voor de SP.A is de situatie nog uitzichtlozer. Met Hilde Claes verdwijnt een boegbeeld en stemmenkanon. Ze mag dan vaak in opspraak zijn gekomen, ze had en heeft nog steeds veel fans in Hasselt. Voor de traditionele militant is zij het grote slachtoffer en niet de oorzaak van de chaos. Gaan die mensen stemmen voor Rob Beenders?

Hij heeft weinig militant linkse fans in Hasselt, en als import-Hasselaar (hij is afkomstig van het Maasland) gaat dat niet snel meer veranderen. Valerie Del Re is ook geen kopstuk, maar zij is er iets beter in geslaagd om minder met het genadeschot voor Claes geassocieerd te worden.

Verder is er vooral veel rode bloedarmoede. De SP.A verliest nu al de burgemeester, en wellicht nog een keer een fors aantal stemmen bij de komende verkiezingen.

De inwoners stonden erbij, en keken ernaar. Hun verbijstering is echt. Dat het geen fraaie poppenkast was beseffen de lokale politici hier ook wel, maar dat het ongenoegen daarover heel diep zit, dat zou wel eens kunnen blijken als de stemmen geteld worden in 2018. Voor de oppositie wacht enkel die taak: een eventueel voorakkoord, als dat er zou zijn, mathematisch onmogelijk maken.