Olieprijs is onderwerp van gesprek, niet de verkiezingen

In de rubriek "Vlamingen in de VS" laten we Vlamingen aan het woord die in een van de staten van Amerika wonen. Zij beschrijven hoe ze de aanloop naar de presidentsverkiezingen van 8 november ervaren. Vandaag: Alaska.

Alaska is een jachtparadijs. Drie collega's in mijn artsenpraktijk zijn overtuigde jagers. Ze jagen op elanden, berggeiten, grizzlyberen en kariboes, zelfs op buffels. Eén collega jaagt zelfs met pijl en boog, wat uiteraard gevaarlijker is omdat je je prooi van dichtbij moet benaderen.

Mijn jongste collega is geboren in Alaska. Hij is een succesvol geneesheer met een passie: vuurwapens. Hij koopt en verkoopt, is gespecialiseerd in "limited editions" en hij heeft een collectie van meer dan 120 wapens (revolvers, semiautomatisch en volautomatisch).

Hij is mede-eigenaar van een wapenwinkel en komt elke morgen met een geladen revolver naar de praktijk. De man heeft een wapen in zijn auto en op elke verdieping van zijn huis. Dat huis is een mini-natuurhistorischmuseum, met opgezette dieren, dierenkoppen hangend aan de muren en berenvellen op de sofa.

Mijn office manager is getrouwd met een gepensioneerde state trooper (soort politie). Haar zoon is een gids bij de jacht (hunting guide). Hij gidst rijke Duitsers en andere gegoede toeristen op jacht naar grizzlyberen en kariboes, en begeleidt hen naar afgelegen rivieren voor zalmvissen.

Deze plaatsen zijn alleen bereikbaar met een boot of een watervliegtuig. Vader en zoon waren heel bezorgd toen Obama verkozen werd. Ze vreesden dat de wapenhandel erg beperkt zou worden. Samen kochten ze 20 wapens en meer dan 1.000 kogels.

Jacht en kamperen in het woud zijn de "Alaskaanse way of life"

Het aantal jachtvergunningen daalt, zelfs in Alaska, maar de cultuur van de jacht, het kamperen in het woud en het wapenbezit blijft een "Alaskaanse way of life".

De gemiddelde Alaskaan wantrouwt de regering, en vooral de Democratische partij, van nature. De Democratische partij is immers "de partij van de guncontrol". De prijzen van de wapens gingen met 25 procent omhoog toen Obama werd verkozen. Er was zelfs een virtueel tekort aan munitie door een paniekaankoop, zodat je bij Walmart niet meer dan 40 kogels per dag kon kopen.

Alaska is een heel mooie staat met een uitzonderlijk prachtige natuur. De wildernis is om de hoek. Elanden (moeder en jong) vertoeven in mijn voortuin in de winter. Ze eten mijn struiken en jonge bomen op.

Een zwarte beer probeerde eens in te breken in mijn auto, omdat die nog naar fastfood rook. De winters zijn donker en koud. Het leven is niet altijd gemakkelijk. De Alaskaan is onafhankelijk en gelooft niet in vadertje staat.

"Mijn Republikeinse vrienden zitten verveeld met Trump"

De Republikeinse partij, die minder overheidsinmenging wil, is heel populair in deze staat. Mijn vrienden zijn overwegend Republikeins. Ze zitten heel verveeld met Donald Trump, maar hebben een grotere afkeer van Hillary Clinton. Zelfs de Democraten hier houden niet van Clinton: Bernie Sanders haalde 80 procent van de Democratische stemmen bij de voorverkiezingen.

Zo is de verkiezingsuitslag voor onze staat heel voorspelbaar: Trump wint, ondanks het gebrek aan enthousiasme, ondanks alles, "despite himself". Naar eigen zeggen kan hij iemand doodschieten op 5th Avenue, en nog verkozen worden. De verkiezingsuitslag is hier zo voorspelbaar dat de nationale partijen geen geld besteden aan lokale tv-commercials.

"Alaska heeft boven zijn stand geleefd"

We hebben een groter probleem: Alaska is een olieproducerende staat. De staatsinkomsten komen voor 90 procent uit oliebelastingen. Met de daling van de olieprijs heeft de staat nu een jaarlijks tekort van 60 procent of van 4 miljard dollar op een bevolking van 800.000 mensen.

Er vallen heel veel ontslagen in de olie-industrie, bij de staat en de gemeente. De mensen hier maken zich dus meer zorgen om de werkgelegenheid dan om de presidentsverkiezingen.

De scholen, de universiteit en de sociale voorzieningen ondergaan drastische besparingen. Families verlaten Alaska en de huizenmarkt stort in elkaar. Alaska heeft boven zijn stand geleefd en moet nu de tering naar de nering zetten. Een pijnlijke operatie. We zijn meer bezorgd om de economische toekomst dan om de presidentsverkiezingen.

Niettegenstaande: de natuur in Alaska blijft onveranderd mooi en spectaculair. Mijn vrienden blijven optimistisch en vertellen me lachend dat ze nu een beetje meer gaan jagen en vissen om de diepvriezers te vullen ter compensatie van de economische neergang. Ik ga deze namiddag wandelen in het woud om bosbessen te plukken: biologisch, gezond en gratis. Versgeplukte bosbessen op het menu vanavond...

Life is good.