Meer keuze in melk voor bij de koffie dan in presidentskandidaten

In de rubriek "Vlamingen in de VS" laten we Vlamingen aan het woord die in één van de staten van Amerika wonen. Zij beschrijven hoe ze de aanloop naar de presidentsverkiezingen van 8 november ervaren. Vandaag: Californië.

Ik werk al enkele jaren in San Diego als advocaat. Op ons kantoor helpen we werknemers die te maken krijgen met racisme, seksisme en discriminatie. Lawsuits, litigation, trials: onvermijdelijke ellende voor meer eerlijkheid en waardigheid.

San Diego is een Republikeinse stad in een Democratische staat, gelegen aan de Mexicaanse grens. De grote militaire aanwezigheid maakt de stad conservatiever dan de rest van Californië. Al mijn collega’s en vrienden zijn wel diehard "liberals". Zij willen meer bescherming voor de armen, beter onderwijs, ziektezorg, minder wapens en geen oorlog. Meer compassie en minder agressie.

Paradijsje met zicht op TRUMP-plakkaat

In mijn kantoor heb ik uitzicht over een azuurblauwe baai, torenhoge palmbomen en bijna elke dag een wolkenloze hemel. Een paradijsje. Mijn paradijsje.

Tot deze lente, toen ik op het werk plots aan de andere kant van de straat, in enorm grote letters de naam "TRUMP" zag staan op een plakkaat op een gebouw vastgetimmerd. Onder de naam, uiteraard, de befaamde zin: "Make America great again". Verbaasd loop ik de straat op. Mijn collega’s staan ook al verbaasd te kijken. In onze progressieve buurt hadden we dit nooit verwacht.

Na een snelle "google search" leren we dat dit gebouw het hoofdkwartier is voor de Trumpcampagne in San Diego. Mijn collega’s zeggen: "This is outrageous, but it’s his right as an American".

"Ik ben één van die aliens"

Gelukkig ben ik geen Amerikaan, dus storm ik een beetje boos, maar vooral nieuwsgiering, op het gebouw af. Ik vind de Trump-fan en ik zeg: "I’m surprised you’re putting this up in this neighborhood." Hij antwoordt: "I want to make America great again." Ik vraag: "What’s not great about it?" Hij antwoordt: "Too many aliens stealing our jobs."

Oei. Wat nu? Ik ben uiteraard een van die aliens. Dus ik zeg: "I’m a foreigner." Zijn antwoord, triest, maar niet onverwacht: "We don’t mean you." Vertaling: "Je mag blijven want je bent blank." Net zoals Melania Trump, die slechter Engels spreekt dan de meeste immigranten en die bitter weinig bijdraagt aan de economie (behalve al het shoppen) mag ik blijven.

Dit is al vaker gebeurd. Vaak krijg ik het antwoord: "We only want to keep illegals out", terwijl hun voorouders vast en zeker zonder werkvergunning met de boot zijn aangekomen in New York.

Voor mijn schoonvader is Clinton een maffiosa

Ik woon samen met mijn partner, een Amerikaan uit Pennsylvania. Zijn familie is rechts en stemt voor Trump. Toen ik mijn schoonvader vroeg waarom, zei hij: "Hillary is power hungry, phony, greedy and icky". Helaas is dit een mening gedeeld door de meeste Democraten. Mijn vrienden vinden Hillary niet eerlijk en niet authentiek, en vooral: te rechts.

Voor mijn schoonvader was Trump niet zijn eerste keuze, maar Clinton is een crimineel: "Many people die around her". Hij vindt haar een maffiosa. Geniepig, vals en leugenachtig. Bijvoorbeeld, vertelde hij, enkele cruciale getuigen, die informatie zouden hebben over haar verdwenen e-mails, zijn op een verdachte manier vermoord op de dag voor hun verhoor.

Hij vindt ook dat het geen slecht idee is om voor enkele jaren de immigratie stop te zetten, tot er een beter systeem wordt ontwikkeld, en om de huidige generatie immigranten aan te sporen om beter te assimileren en de Amerikaanse wetten en cultuur te respecteren. Hij vindt dat Trump "appeal" heeft "because he will shake things up". Hij is geen politicus en hij doet niet alsof.

Mijn Amerikaanse partner vindt Trump een narcistische "dementor", die enkel maar geld en lof van de Amerikaanse mensen opzuigt. Hij kan alleen maar eigenlof uiten. Mijn partner werkt aan de Mexicaanse grens in San Diego, het drukste grensgebied in de wereld. Hij organiseert de werknemers die voor de scholen aan de grens werken. Elke dag werkt hij aan de integratie van de kinderen van Mexicaanse families.

Vanuit zijn kantoor kijkt hij uit over twee gigantische muren die Mexico onderscheiden van Amerika. Zijn collega’s voelen zich verworpen door de Amerikanen, een land dat hen niet erkent. Ze zijn anders en worden anders behandeld. Ik vraag me af of zij een ander antwoord zouden hebben gekregen van de Trump-fan dan ik.

Amerikanen kiezen eigenlijk tegen een persoonlijkheid

De Amerikanen kiezen deze herfst niet echt voor een partij, maar voor een persoonlijkheid, of eigenlijk tegen een persoonlijkheid. Ze vinden dat ze geforceerd zijn om tegen iemand te stemmen, in plaats van voor iemand.

"The lesser of two evils". Van rechts hoor je: "Anything but Hillary" en van links hoor je: "Anything but Trump". Er is zeker geen passie, zoals voor Obama.

In mijn eerste week in Amerika, meer dan vijf jaar geleden, ging ik naar "Starbucks". Ik bestelde een latte en vond mezelf ongelofelijk stoer. Toen vroegen ze mij: "What type of milk?" Die vraag begreep ik niet echt, en ik antwoordde: "Of the cow?" Bedoelen ze dus: "whole milk, 1% fat, 2% fat, low fat, fat free, skim milk, creme, half and half", de lijst hield niet op. Overal zoveel keuzes, opties, en mogelijkheden.

Maar voor het belangrijkste beroep van het land, de president, daar heb je helaas maar twee opties voor.