We moeten dollar in een doos steken elke keer Trump iets doms zegt

In de rubriek "Vlamingen in de VS" laten we Vlamingen aan het woord die in één van de staten van Amerika wonen. Zij beschrijven hoe ze de aanloop naar de presidentsverkiezingen van 8 november ervaren. Vandaag: Californië.

"Ik weet niet of het aan mij ligt, maar ik heb nog geen enkele van die kleine reclamebordjes gezien in onze hele buurt." Mijn man Mark en ik wandelen naar een ontbijtrestaurant in Sherman Oaks, een van de vele deelgemeenten van Los Angeles waar we wonen. "Je weet wel, de bordjes die mensen in hun voortuin plaatsen om hun steun te tonen voor één van de kandidaten? Bestaan die niet meer?"

Ik woon nu al bijna meer dan 18 jaar in de VS en heb er al 4 presidentsverkiezingen meegemaakt. Dit jaar is het mijn vijfde en die voelt anders aan dan de vorige. Ten eerste lijkt niemand één van die befaamde reclameborden te hebben. Ik heb ook nog niet veel "I’m with Her"-stickers van Hillary Clinton gezien op auto's en nog veel minder "Making America Great Again"-aanplakkers van Donald Trump.

Is het nog te vroeg? Zijn beide kandidaten echt zo onpopulair? Of doen mensen in Los Angeles gewoon erg geheimzinnig voor wie ze dit jaar zullen stemmen? In België zijn we zeker niet, waar bij verkiezingen elke beschikbare vrije wand bedekt is met officiële verkiezingsaffiches voor de ene of andere politieke partij of kandidaat. Nee, hier in Californië, net als in de rest van de VS, worden verkiezingsposters en borden vrijwillig door supporters op hun eigen muren geplaatst.

"Hillary wil dat ik voor haar werk"

"Hillary heeft me weer gemaild", vertelt Mark me terwijl hij zijn iPhone aan het lezen is. Die zin heb ik hem al verschillende keren horen zeggen. Sinds hij geld heeft gegeven aan de presidentiële campagne van Hillary Clinton krijgt hij dagelijkse updates van "haar".

Maar deze keer is het anders. "Ze wil dat ik voor haar werk", vertelt Mark nog. "Excuseer?" Ik kan niet uitmaken of hij een grap aan het vertellen is of dat hij het serieus meent. "Ja, ze zijn op zoek naar advocaten om tijdens Election Day op het telproces aanwezig te zijn. Ze willen zeker zijn dat alles verloopt volgens de regels en de wet. Ik denk dat ik "ja" ga zeggen!"

Ook dat lijkt een groot verschil te zijn met een Belgische verkiezing. Verkiezingscampagnes hier worden gesponsord door gelddonaties van supporters, terwijl veel mensen ook hun tijd en energie in vrijwilligerswerk steken. Misschien heb ik het verkeerd, en misschien ben ik al veel te lang weg uit België, maar voor zover ik me kan herinneren, bestaat het concept van vrijwilligerswerk tijdens een verkiezingscampagne er niet eens. Is Charles Michel premier geworden met de hulp van zijn superfans?

"Ga ervoor! Werk voor haar!", zeg ik tegen Mark, en zie mezelf al op de koffie bij de Clintons in het Witte Huis, gevolgd door een visie van mezelf waarin ik Mark begeleid tijdens zijn eigen presidentiële campagne, om uiteindelijk mezelf te zien als de First Husband van de eerste openlijk homoseksuele president. Maar mijn droom is snel verbrijzeld wanneer ik besef dat Mark nooit president van de Verenigde Staten kan worden. Hoewel hij Amerikaan is, werd hij geboren buiten de VS, wat hem automatisch diskwalificeert voor het presidentschap.

Onafhankelijke kandidaten zijn onbekend

De meeste van onze vrienden in Los Angeles zijn Democraten, net als het grootste deel van de kiezers in Californië, een staat die bekendstaat als een blauwe staat, de kleur van de Democratisch partij. Maar gaan de meeste van deze Californiërs ook daadwerkelijk stemmen dit jaar?

"Ik hou niet van de keuzes die mij worden aangeboden", vertelt mijn vroegere collega Sonia mij. "Ik ben een Democraat, dus ik ben zeker niet van plan om te stemmen voor die clown Trump. Maar ik hou ook helemaal niet van Hillary, dus waarom zou ik voor haar stemmen?"

Ik heb dit soort uitspraken al verschillende keren gehoord in de afgelopen maanden. Veel kiezers in Californië, en waarschijnlijk ook in de rest van de Verenigde Staten, zijn niet blij met maar twee opties. Wat de meesten niet weten, is dat er eigenlijk nog andere kandidaten op de lijst staan, onafhankelijke kandidaten die niet Democraat of Republikein zijn.

Maar vraag de eerste de beste man of vrouw op straat wie bijvoorbeeld Jill Stein (kandidaat voor de Green Party) is en het enige wat je zult krijgen, is een verbaasde blik. Wat er deze keer ook gebeurt, is dat sommige kiezers dreigen om te stemmen voor de kandidaat van de tegenpartij, alleen maar om hun ongenoegen te tonen.

Viewing parties zijn heel populair in de VS

En het feit dat de voormalige Republikeinse president George Bush Sr zegt dat hij niet van plan is om te stemmen voor Donald Trump, maar voor diens Democratische tegenstander Hillary Clinton, zegt veel! "Hillary all the way!", zegt mijn vriendin Connie die we ontmoeten in het restaurant. "Ik ga naar een "viewing party" voor het eerste, officiële debat."

Viewing parties zijn heel populair in de VS en bestaan al jaren. Mensen organiseren thuis viewing parties voor de Super Bowl, de Oscars, of zelfs voor de laatste aflevering van een populaire televisieserie.

"We gaan er allemaal onze "I’m With Her"-T-shirt dragen", vertelt Connie voort, "en elke keer Donald Trump iets doms zegt, zoals België een stad noemen, moeten we allemaal een dollar in een donatiedoos steken. Ik denk dat er tegen het einde van het debat duizenden dollars in de doos zullen steken."

Ons gloednieuw "Vote for Hillary"-bord staat te glinsteren in de zon

Wanneer Mark en ik terug naar onze auto wandelen, merken we twee standjes aan de kant van de straat. Één daarvan is van de Smear Campaign, een organisatie die op een ludieke manier eigenaars van honden aanspoort om zakjes te gebruiken om de poep van hun viervoeters op te rapen.

De Smear Campaign heeft er een een traditie van gemaakt om tijdens de presidentsverkiezingen speciale zakjes te creëren. Dit jaar is er het blauwe zakje met het gezicht van Hillary Clinton, met daaronder het woord "DemoCRAP", terwijl op het rode zakje de karikatuur van Donald Trumps gezicht centraal staat met daaronder "RePOOPlican".

Maar tot onze grote verbazing is de stand naast die van de Smear Campaign een officiële "Vote For Hillary"-stand waar een groep gepensioneerden allerlei Hillary-souveniers verkoopt om haar campagne te ondersteunen. En ze hebben één van die tuinreclameborden! "Lets get one!", zegt Mark. "Dan is er tenminste één iemand in onze buurt die toont voor wie ze gaan stemmen in november."

Nog geen uur later staat ons gloednieuwe "Vote for Hillary"-bord te glinsteren in de zon. Ik hoop dat het plastieken bord niet vertrappeld zal worden door een paar anti-Hillary’s in de volgende paar weken. Maar ik vrees meer dat het bord gaat smelten, want het is vandaag 35 graden in Sherman Oaks. Dat het maar vlug november wordt, want dan hebben we aangenamere temperaturen en hopelijk een eerste vrouwelijke president.