Ja, hoe vúlt Pieter De Crem zijn dagen eigenlijk? - Fabian Lefevere

Pieter De Crem is de hoofdrolspeler in een politiek opstootje. Niet voor het eerst, trouwens. De vraag van Bart De Wever is weer brandend actueel. Wat doet Pieter De Crem ganser dagen, want voor het oog van de buitenwereld is hij zo goed als onzichtbaar.
labels
Analyse
Aansturen van de 'analyse' teaser o.a. op de home pagina en 'analyse' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'analyse' overzichtspagina

Fabian Lefevere is eindredacteur bij deredactie.be en volgt de Belgische politiek al jaren.

Hoe zou Pieter De Crem zijn dagen vullen? Toen Bart De Wever vorig jaar de functie van Pieter De Crem in vraag stelde, zorgde dat voor een klein relletje met CD&V. Want het was duidelijk dat De Wever geen al te hoge dunk had van de activiteiten van de staatssecretaris voor buitenlandse handel (nog los van het feit dat men dat op het Schoon Verdiep eigenlijk een Vlaamse en geen federale bevoegdheid vindt).

Pour la petite histoire: De Crem kreeg de voorbije twee jaar in de plenaire niet één parlementaire vraag, zei zijn voorzitter Wouter Beke vandaag nog. (Nu trouwens ook niet, waardoor Beke zich afvraagt tot wat de commotie dient.)

Dus ja, hoe vúlt Pieter De Crem zijn dagen eigenlijk? Als minister van Defensie loofden vriend en vijand hem, maar na zijn degradatie tot staatssecretaris is hij niet heel zichtbaar meer. Is hij een “ambtenaar voor luxereizen”, zoals Le Vif hem ooit noemde? Ho maar, verdedigde De Crem zich al. Iemand als hij màg niet zichtbaar zijn, want hij reist de wereld af om ons land te promoten.

Core business

Laat er ons dus niet te makkelijk en te populistisch van uitgaan dat De Crem niets uitspookt. Maar de Aalternaar - nog altijd titelvoerend burgemeester - vindt wel de tijd om bij te studeren aan de prestigieuze Harvard Business School, alwaar hij zich voor de ronde som van 80.000 dollar (uit eigen zak) zes weken lang bekwaamt in economische en handelsuitdagingen.

Probleem: daardoor mist hij niet enkel een handelsmissie naar Japan, hij zou er ook niet bij zijn als Michel de State of the Union uitspreekt volgende week. En goed opgeleide regeringsleden zijn één ding, een lege plek in de Kamer op de tweede dinsdag van oktober een ander.

Aanwezig zijn voor de regeringsverklaring, zo moet Charles Michel op aanstoken van de oppositie gedacht hebben, behoort toch tot de core business van een regeringslid? “Kan niet”, zei de premier in de Kamer, en hij sommeerde De Crem terug uit de VS. Zo is alweer een incident met Pieter De Crem in de hoofdrol een feit. Niet het eerste, trouwens.

Paria

Herinner u hoe Jean-Luc Dehaene de immer assertieve De Crem geen hand wilde geven op het partijcongres. Het was 2002, De Crem was nog (relatief) jong, en had net voor het congres toenmalig voorzitter Stefaan De Clerck onder vuur genomen. Dehaenes demarche maakte De Crem tot een paria in eigen partij en het leek alsof zijn carrière toen al voorbij was, nog voor ze goed en wel begon. Zijn ambities als partijvoorzitter mocht hij in elk geval opbergen.

Als De Crem polariseert, is dat ook omdat hij tegen de haren durft te strijken. Aan het begin van de eeuw joeg hij bijvoorbeeld ook het (toen nog veel machtiger) ACW in de gordijnen door herrie te maken over vakantiecentra die tot asielcentra werden omgebouwd.

Of, recenter, tijdens de campagne van 2014, maakte hij zijn partij boos door voor zijn beurt te spreken en aan te kondigen dat er geen verdere staatshervorming zou komen (wat gebeurde) en dat er geen lastenverlagingen konden komen als de economische groei niet aantrok (wat desondanks wel gebeurde).

Maar net zo goed wordt hij achtervolgd door soms grappige, maar vaak vervelende en zelfs beschadigende verhalen. Zoals nu. Of zoals – zijn bijnaam was toen nog Crembo – die vele keren dat “Air De Crem” in panne stond. Of zoals die keer dat hij leek te suggereren dat er in Kleine Brogel kernwapens liggen (en later ontkende dat ooit gezegd te hebben).

Of zoals die ene episode in New York, waar een barmeisje blogde over een “stiepelzatte” minister en zijn gevolg, en uiteindelijk ontslagen werd – zo wil de legende – na een telefoontje vanuit het kabinet van de minister. De Crem heeft het altijd afgedaan als leugens en achterklap, maar de beschadiging blijft.

Decorum

En dat zal nu niet veel beter worden. Benieuwd of De Crem, die toch een raspoliticus is, die tegelijkertijd heel erg van het decorum dat bij het ambt hoort lijkt te houden, in een volgende regering met CD&V nog heropgevist gaat worden.