Kandidaten kopen veel zendtijd voor onze "battle state"

In de rubriek "Vlamingen in de VS" laten we Vlamingen aan het woord die in één van de staten van Amerika wonen. Zij beschrijven hoe ze de aanloop naar de presidentsverkiezingen van 8 november ervaren. Vandaag: Colorado.

Wij wonen nu ongeveer een jaar in de zeer progressieve stad Boulder in de staat Colorado. De Colorado University in onze stad telt zo'n 25.000 studenten. Dat verklaart de eerder progressieve instelling die hier heerst.

Hillary Clinton is tijdens de primaries komen spreken, maar Trump heeft zich hier nog niet laten zien. Hij gaat wel naar Colorado Springs, waar een meer conservatief kiespubliek woont. In onze straat is er maar één voortuin met een Trump/Pence-bordje. Tijdens de primaries was het vooral Bernie Sanders die hier de grootste aanhang had.

Politiek blijkt een beetje taboe, tenzij in anonieme commentaar

De presidentiële verkiezingen van dichtbij meemaken, is behoorlijk intens. Of je het nu wilt of niet, overal, maar dan ook overal, word je ermee geconfronteerd: op sociale media, op tv en radio, in de straat, in bars, cafés en restaurants, luchthavens, en ga zo maar door.

Je zou denken dat dit ook persoonlijke discussies teweegbrengt, maar niets is minder waar. Zowel persoonlijk als professioneel blijkt het zeer moeilijk om een niet-emotioneel gesprek te voeren over politiek in het algemeen, laat staan over de presidentsverkiezingen.

Politiek blijkt een beetje taboe, behalve wanneer je "anoniem" commentaar op sociale media kan achterlaten. Mensen houden zich voor niets of niemand in op sociale media en gal wordt met veel jolijt gespuwd in de vorm van kranten- en Facebook-commentaren. Free speech, remember?

Aangezien Colorado een "battle state" is, wordt er nogal wat tv-zendtijd gekocht door beide partijen: het Clinton-kamp aanzienlijk meer dan het Trump-kamp. Trump doet het vooral via Twitter, natuurlijk.

Europeanen zijn allemaal socialisten/communisten

Bovendien vinden de Amerikanen vast dat onze opinie niet telt (als non-permanent residents hebben wij ook geen stemrecht), want de Europeanen begrijpen toch niet helemaal waarover het gaat, wij zijn allemaal socialisten/communisten, nietwaar?

Voor de "die hard-Trumpsupporters" maakt het ook helemaal niets uit wat de rest van de planeet denkt. Het navelstaren is hier even sterk, misschien nog sterker, dan in EU-landen waar de nationalistische partijen succesvol zijn.

Het laat de mensen absoluut niet onbewogen en bijna iedereen bevindt zich precies aan de uitersten van het spectrum. Het gaat nu vooral tussen Clinton en Trump. Voor velen is Clinton onbetrouwbaar en oneerlijk. En volgens anderen heeft Trump geen ervaring.

Diegenen die anti-Clinton zijn, kan je absoluut niet op andere ideeën brengen. Hetzelfde geldt voor de anti- of pro-Trumpers. We horen hier bitter weinig van/over de twee onafhankelijke kandidaten, Stein en Johnson. Persoonlijk heb ik het moeilijk met de eerder sensationele berichtgeving door de media.

Thuis lezen we de kranten (nationaal en internationaal), kijken naar verschillende zenders op tv om een zo breed mogelijk inhoudelijk idee te krijgen van wat ons te wachten staat, maar toch blijven we op onze honger zitten. We kijken reikhalzend uit naar de live-debatten. En hopelijk komen die er ook alledrie. Met Trump weet je maar nooit. Deze verkiezingen gaan ons aan. Ok, wij zijn hier met werkvergunningen...