Chaotische openingszitting Kamer grotendeels maat voor niets

De eerste zitting van de Kamer is niet volgens het geplande scenario verlopen. Er was geen State of the Union door de premier, wegens geen akkoord over de begroting. Michel heeft wel een brief geschreven aan de Kamervoorzitter, waarin hij uitlegt waarom hij vandaag geen beleidsverklaring kon houden. Na protest van de oppositie vorderde Kamervoorzitter Siegfried Bracke (N-VA) één minister, maar diens rol beperkte zich uiteindelijk tot een soort schouwgarnituur.

Politiek theater met veel retoriek en vooral veel decibels: dat is wellicht een vrij goede omschrijving van de opening van het parlementaire jaar in de Kamer, deze middag. Erg relevant was het echter niet, wegens gebrek aan beleidsverklaring en gebrek aan premier plus regering.

Traditioneel houdt de federale premier zijn State of the Union op de tweede dinsdag van oktober, zijn beleidsverklaring voor het komende politieke jaar. Voor de meerderheid is dit een kans om te tonen hoe goed ze bezig is, voor de oppositie een gelegenheid om het beleid onder vuur te nemen. Dit jaar ging dat feestje niet door: wegens gebrek aan akkoord over de begroting, gekoppeld aan het invoeren van een meerwaardebelasting. Dat laatste is een eis van CD&V, maar die stuit op verzet van de liberalen en de N-VA.

Op het laatste nippertje heeft premier Charles Michel (MR) Kamervoorzitter Siegfried Bracke (N-VA) een brief gestuurd. Daarin meldde hij dat de regering niet naar de Kamer kwam.

"Graag minimale dienstverlening"

De oppositie vond het niet kunnen dat niemand van de regering in de Kamer aanwezig was. "We moeten de minimale dienstverlening ook in dit huis toepassen", sneerde Kamerfractieleider Kristof Calvo (Groen). Barbara Pas (Vlaams Belang) had het over een gebrek aan respect van de kant van de regering. "Ik vraag dat er op zijn minst één lid van de regering aanwezig is", zei Kamerfractieleider Meyrame Kitir (SP.A).

De Kamervoorzitter was enigszins in verlegenheid gebracht en kon weinig anders dan de zitting even schorsen en een lid van de regering vorderen. Die eer was weggelegd voor minister van Middenstand, Zelfstandigen, KMO's, Landbouw en Maatschappelijke Integratie Willy Borsus (MR). De man was weliswaar lijfelijk aanwezig in het parlementair halfrond, maar zijn rol beperkte zich hoofdzakelijk tot stil voor zich uit staren en vooral niet tussenkomen het debat.

De oppositie bleef er echter bij: ze wilden premier Michel in de Kamer en niemand anders.

"Er is nu geen debat"

"Wij zullen ons hier niet in het debat mengen, aangezien er nu geen debat is", stelde fractieleider Peter De Roover (N-VA) nuchter vast. "Wij gunnen de oppositie de mogelijkheid om hier wat procedurekwesties uit te spelen."

Patrick Dewael, zijn collega van Open VLD, ging wel in op de inhoud. Hij hield een geanimeerd pleidooi tegen nog meer belastingen en wees erop dat de speculatietaks mislukt is. Hij pleitte ervoor om meer spaargeld in de economie te investeren. "Ik doe niet aan symboolpolitiek, maar probeer ervoor te zorgen dat we erin slagen om in die laatste rechte lijn te komen." Zijn partijgenoten juichten hem toe, maar op de banken van CD&V bleef het ijzingwekkend stil.

"Is dit kracht van verandering?"

Die openlijke verdeeldheid in de rangen van de meerderheid gaf de oppositie vuur. "De regering is diep verdeeld en mijnheer Dewael heeft dat hier getoond", stelde fractieleider Meyrame Kitir (SP.A) vast. "Ik hoop dat jullie doorzetten voor een eerlijker fiscaliteit", richtte ze zich tot CD&V. "Als premier Michel thuis in de Lambermont zit mee te kijken, zal hij vaststellen dat hij geen meerderheid meer heeft", stelde Kristof Calvo (Groen) met het nodige cynisme vast. "Wat meneer Dewael zegt, is niet wat meneer Beke heeft gezegd."

"De kracht van verandering is dat deze regering het parlement op de dag zelf voor voldongen feiten stelt, dat ze zich zelfs niet durft vastpinnen op een datum wanneer we een beleidsverklaring zullen krijgen", persifleerde VB-fractievoorzitter Barbara Pas een verkiezingsslogan van de N-VA. "Komt er nog een beleidsverklaring?"

Pas, en met haar de hele oppositie, bleven uiteindelijk op hun honger zitten. 56 van de 129 aanwezige Kamerleden stemden uiteindelijk vóór om de premier te vorderen, maar 73 anderen stemden tegen: de motie van SP.A om premier Michel te vorderen, werd weggestemd. Einde van een nutteloos gebleken zitting.

Het Kamerdebat leverde uiteindelijk niets op, behalve een namiddag politiek theater. Dat de politiek geen al te beste beurt maakte, is ook Egbert Lachaert (Open VLD) niet ontgaan.