De wet Bronska-Brabançonne - Van Dievel Consulting

Louis van Dievel kijkt als marketeer, "verkoper van gebakken lucht", met een guitige blik naar de kleine en grote actualiteit van de week. Twee keer raden: Wie had deze week grote nood aan advies over communicatie?

"Hoeveel hebt gij nog te kort, Johan?" De minister van Financiën keek woest op van zijn telraam. Tegen eender wie anders zou hij zijn uitgevlogen, maar omdat de vraag van de premier kwam moest hij zich wat inhouden. "Ja, nu ben ik weer de tel kwijt," gromde Van Overtveldt slechts, daarmede het gerucht voedende dat eenvoudige wiskunde niet de sterkste kant van de vakminister is. De premier en de vicepremiers slaakten unisono een diepe zucht, ook Jan Jambon, nochtans een partijgenoot.

Om maar te zeggen dat de sfeer in de bibliotheek van de modeste villa van Van Dievel Consulting niet echt ontspannen was, ondanks het stemmige haardvuur waarnaast Brabançonne, pingelend op zijn gitaar, zachtjes karamellenverzen van Bob Dylan zong, en in weerwil van de geurige theelichtjes die Dinska Bronska overvloedig had neergepoot.

Miraculeus

Dat de opmaak van de begroting niet van een leien dakje loopt, hoef ik u niet meer te vertellen. En dat ze met een heuse ideologische strijd tussen de zogenoemde coalitiepartners gepaard gaat, is voor u al evenmin nieuws.

Daarom was premier Charel Michel met zijn topministers ook naar de maatschappelijke zetel van VDC in Kalmthout afgezakt, om een doorbraak te forceren, om water met vuur te verzoenen, om olie op de golven te gieten, om een miraculeus compromis te bereiken over de vennootschapsbelasting (N-VA), een nieuwe wet Cooreman-De Clercq (Open VLD) en de meerwaardetaks (CD&V).

Wat de rol van de Franstalige regeringspartner MR is in deze, is letterlijk en figuurlijk van geen belang. Hun rol in het kabinet blijft beperkt tot het leveren en vervolgens vervangen van stuntelende ministers.

Als een citroen

"Kijk," zei ik, "het probleem is dus in wezen dat wij slapend geld wakker moeten maken, waarop we een meerwaardebelasting kunnen heffen teneinde de verlaging van de vennootschapsbelasting te financieren."
Gemor, gemopper, boe geroep en geprotesteer was mijn deel. Ik begreep er werkelijk niets van! Ik was een linkse hond. Ik was een kapitalistenknecht. Ik wilde de burger als een citroen uitknijpen. Maar premier Charel Michel knikte nadrukkelijk en het geroezemoes verstomde.
"Ga verder, mon cher Louis," sprak hij toen iedereen weer bij de les was.
"Daarom," vervolgde ik na een dankbare blik naar de eerste minister, "stelt VDC de wet Bronska-Brabançonne voor."
Bij het horen van hun naam sloeg Brab een slotakkoord op zijn gitaar en maakte Dinska Bronska een bevallige reverence.
"Het zijn namelijk mijn twee medewerkers die de oplossing voor 's lands probleem hebben bedacht."
Dinska bloosde, Brab boog even nederig het hoofd.

Nachtarbeid

"De wet Bronska-Brabançonne komt erop neer dat de overheid bij nacht op zoek gaat naar het slapende geld van de Belg, de fameuze 260 miljard waarop wij zitten en niets mee aanvangen."
"Waarom bij nacht?" vroeg Alexander De Croo die werkelijk niet zo pienter is als zijn vader.
"Omdat het slapende geld zich dan makkelijker laat vangen, uiteraard," lichtte ik hem minzaam voor.
Ha ja, dat was logisch, begrepen nu ook Kris Peeters, Jan Jambon en Van Overtveldt.
"En hoe weet gij waar dat slapende geld te vinden is, Van Dievel?" wilde Jambon weten.
"Goede vraag," kwam ik hem tegemoet, "er zijn reeds geruime tijd sensoren op de markt die de warmte kunnen opvangen dat door slapend geld wordt geproduceerd, ook als het goed verborgen is."
"Kunnen die sensoren ook zwart geld opsporen?" vroeg Van Overtveldt, "want dan ben ik er tegen."
"En gij denkt dus 's nachts langs de straten de straten te lopen met uw sensoren en als het rood lichtje gaat branden, breekt ge binnen bij de mensen?" sneerde Kris Peeters die inmiddels discreet zijn partijvoorzitter probeerde te bereiken om te weten wat hij ervan moest denken.
"Precies!" antwoordde ik hem. "Daarom moet er hier en daar nog een wet worden gewijzigd, maar dat kan rap gaan. De wet op de nachtarbeid, bijvoorbeeld. De wet op de huiszoeking want we gaan geen tijd verspillen met onderzoeksrechters. De wet op het nachtlawaai, want het vangen van slapend geld zal onvermijdelijk met enig gedruis gepaard gaan."

Gemeenschapsdienst

"En wie gaat zo zot zijn om 's nachts over de straat te lopen met een slapendgeldvanger?"
Van Overtveldt dacht dat hij grappig was.
"Niet het leger," nam ik zijn vraag serieus, "want dat is al overvraagd, niet de politie, wegens idem, niet de fiscus, want die heeft het te druk met het controleren van de loontrekkenden en gepensioneerden. Hier is een taak weggelegd voor de langdurig werklozen, die wij niet zullen lastigvallen met het opruimen van zwerfvuil en het aanharken van plantsoenen, maar die in ruil voor hun riante dop een echte dienst aan de gemeenschap zullen moeten bewijzen."
"Ik wil er nog aan toevoegen," sprak Brabançonne bescheiden, "dat wij de matrassenfabrikanten zullen verplichten om iedere verkoop van een onderbed met handig vakje voor slapend geld te signaleren aan de overheid. Alle beetjes helpen."
"En uiteraard," vulde Dinska Bronska aan, "krijgt de overheid een dubbele sleutel van iedere brandkast die wordt verkocht."
De monden vielen open. Dit was geen steekvlampolitiek. Dit plan van Van Dievel Consulting was werkelijk doordacht!

Tot in Tokio

"Mon cher Louis," besloot Charel Michel, "ik denk dat onze problemen zijn opgelost, wij kunnen onze begroting indienen bij het parlement en bij de Europese Commissie. Klopt uw rekening, Johan?", wendde hij zich zoals in de eerste zin tot de minister van Financiën.
"Ik kom nog 168 miljoen tekort," foeterde Van Overtveldt.
De blije gezichten veranderden alweer in bedrukte gezichten. Nu dat weer.
"Ook hiervoor heb ik een oplossing," zei ik met een smile van hier tot in Tokio.
De deur van de bibliotheek ging op een kier.
"Kom binnen meneer X," moedigde ik hem aan.
En daar stond de anonieme winnaar van de Euromillions met twee grote boodschappentassen van de Aldi, boordevol eurobiljetten, klaar om zijn winst te delen met "hen die het nodig hebben".