Oudere man met T-shirt met foto van Clinton en de tekst "put her in jail"

In de rubriek "Vlamingen in de VS" laten we Vlamingen aan het woord die in een van de staten van Amerika wonen. Zij beschrijven hoe ze de aanloop naar de presidentsverkiezingen van 8 november ervaren. Vandaag: Minnesota.

Ik woon sinds 1982 in Minnesota en kom oorspronkelijk uit Avelgem in West-Vlaanderen. Ik ben heel tevreden en gelukkig hier. Enkele jaren geleden nam ik de Amerikaanse nationaliteit aan om te kunnen stemmen bij de lokale en presidentsverkiezingen.

Ik vond het heel belangrijk om mijn stem te kunnen uitbrengen op de persoon of de partij die het meest mijn eigen waarden verdedigt als nieuwe wetten of overeenkomsten worden gesloten die het dagelijkse leven beïnvloeden. Hoewel 1 stem maar een klein verschil maakt, maken vele "kleine" stemmen een groot verschil voor een school, stad, staat, of land.

Iedereen wil het beste voor z'n gezin en de anderen

In België beschouwde ik mezelf als een "liberaal", maar in de VS werd het me al snel duidelijk dat ik me het best met de Democratische partij kon identificeren. De meeste van mijn vrienden zijn dan ook Democraten. Sommigen zijn Republikein.

Vroeger praatten we niet zo veel over politiek, want in Minnesota (en sommige andere staten in de VS) wordt dat onderwerp (samen met godsdienst) als onbeleefd beschouwd om te bespreken in sociale situaties (feesten, vergaderingen, etc.).

Hoe langer we elkaar kenden en beste vriendinnen werden, is het onderwerp minder taboe geworden. Ik heb leren begrijpen dat Democraten en Republikeinen allen mensen zijn met goede bedoelingen: iedereen wil het beste voor z'n gezin en de anderen. Maar op 1 punt is er wel duidelijk een groot verschil: ik vind veel minder tolerantie voor andersdenkenden bij de Republikeinen dan bij de Democraten.

Nooit over politiek praten met de buurvrouw

Het platteland van Minnesota is eerder Republikeins terwijl de grootsteden zoals Minneapolis and St. Paul eerder Democratisch zijn. In het dagelijkse plattelandsleven van Minnesota zijn er niet zoveel sterke invloeden van buitenuit (andere staten, culturen, of landen). Daardoor worden ideeën, zoals over het homohuwelijk, abortus of immigratie weinig verdedigd en erg argwanend bekeken.

Ikzelf woon in een randgemeente van Minneapolis (Plymouth). Mijn buurvrouw is Republikeins. In haar voortuin staat tijdens de verkiezingsperiodes altijd een bordje om een Republikeinse kandidaat te steunen.

Zij weet dat ik Democratische kandidaten steun en om onze goede burenverhouding in stand te houden, hebben we een onuitgesproken overeenkomst om nooit over politiek te praten. Vooral tijdens deze verkiezingscampagne zou dat catastrofaal kunnen zijn voor onze goede verstandhouding.

Alleen nog radicaal spreken over overtuiging op Facebook

Terwijl  bij vorige verkiezingen vrienden politieke meningsverschillen met elkaar konden bespreken zonder hun geduld te verliezen, is dit nu precies niet meer mogelijk. Je bent ofwel voor Clinton of voor Trump, en hebt weinig of geen begrip voor het standpunt van de andere.

De verschillen tussen Clinton en Trump zijn te groot om te overbruggen of om gemeenschappelijke waarden te hebben. De enige plaats waar mensen soms nog radicaal spreken over hun politieke overtuiging is op Facebook. En hoe dichter we bij de verkiezingen komen, hoe meer dat ook gedaan wordt. Elke groep is bang dat de kandidaat van de andere partij zal winnen.

Ik heb zelf moeite om te begrijpen waarom iemand voor Trump zou stemmen. En zelfs mijn Republikeinse vrienden die dat wel zullen doen, hebben er ook moeite mee. Ze vinden Trump zelf heel ongeschikt, maar zijn er intens van overtuigd dat de waarden van Clinton (zoals steun voor sterkere wapencontroles, ObamaCare, etc.) onaanvaardbaar zijn.

Redelijkheid zal winnen van de intolerantie

Onlangs zag ik een oudere man met een wandelstok (minstens 70 jaar oud) met een T-shirt aan met een foto erop van Hillary Clinton en de woorden "put her in jail". Een oudere voorbijganger wuifde en zei "good for you". Verwonderlijk hoe sterk de overtuigingen kunnen zijn.

Ik denk nog steeds dat Hillary Clinton de beste kans maakt en dat de redelijkheid zal winnen van de intolerantie. Nog belangrijker is het dat de Senaat en Huis van Volksvertegenwoordigers ook een Democratische meerderheid krijgen, zodat eindelijk werk kan worden gemaakt van de nodige hervormingen.