Stom toeval brengt postkaart van krijgs­gevangene uit WO II in handen van nabestaanden

In Italië is het een leerkracht gelukt een oude postkaart van een Italiaanse krijgsgevangene uit WO II aan zijn nabestaanden te bezorgen nadat ze het kleinood bij toeval op het voetpad had gevonden.

"Mijn liefste ouders. Na een lange stilte laat ik jullie weten dat ik nu op een andere plek ben waar ik het land bewerk." Die woorden schreef de toen twintigjarige Italiaan Roberto Bianchi in 1944 op een postkaart aan zijn ouders vanuit Breslau, vandaag Wroclaw in Polen.

Als Italiaanse soldaat was hij door de nazi's gevangengenomen en daar als krijgsgevangene in een kamp aan het werk gezet. "Ik vertoef op het platteland en heb voldoende te eten", schreef hij voorts op de kaart. "In gedachten ben ik altijd dicht bij jullie. Ik kan jullie enkel een kus toesturen. Ik hoop dat ik snel weer bij jullie ben."

Nazi-poststempel

Precies die postkaart vond de Italiaanse leerkracht Valentina Romano vorige week op de stoep langs de route tussen haar huis en haar school in haar woonplaats Como. "Het was een emotioneel moment", vertelt ze aan The Local. "Toen ik de nazi-poststempel zag, kreeg ik kippenvel."

Eerst dacht Romano dat de kaart uit de tas van een van haar studenten was gevallen. Zij brengen vaak boeken mee naar school die ze van hun grootouders hebben gekregen. Geen van haar leerlingen bleek de kaart echter te herkennen.

(Lees verder onder foto)

Facebook

Romano zocht dan maar haar toevlucht tot Facebook waar ze foto's van de kaart postte. Een vriend die voor een lokaal tv-station werkt, merkte het bericht op en nodigde haar uit een oproep op tv te doen. Met succes: enkele dagen later kreeg ze een bericht van de nabestaanden van Bianchi. Uiteindelijk kon ze de postkaart aan hen overhandigen.

"Ze waren erg dankbaar en emotioneel toen ik hen de kaart gaf", vertelt Romano aan de BBC. De nabestaanden vertelden haar dat Roberto na de oorlog naar het dorp Faggeto Lario in de buurt van Como is teruggekeerd waar hij trouwde en woonde tot zijn dood in 1999. Naar eigen zeggen wisten ze niet van het bestaan van de postkaart af. Opvallend: Roberto was jarenlang actief als... postbode.

Vuilniswagen

Blijft de vraag hoe de postkaart op het voetpad in Como is terechtgekomen. Zijn nabestaanden vermoeden dat Roberto de kaart zelf in zijn huis heeft bijgehouden. De nieuwe bewoner van dat huis heeft recent schoon schip gemaakt en allerlei spullen weggegooid. Mogelijk is de kaart zo in een vuilniswagen terechtgekomen en door een stom toeval verderop in Como op straat beland.