Amper zes, en dit wonderkind is klaar voor de middelbare school

Amper zes is hij, en binnenkort start hij met de middelbare school. Laurent Simons is geboren in Oostende, maar woont met zijn ouders in Amsterdam. Daar begon hij in september vorig jaar met de lagere school, die hij intussen alweer achter de rug heeft. "Hij gaat als een speer", zegt Alexander Simons, de vader van het wonderkind met een IQ van minstens 145.

Laurent begon op de gewone leeftijd aan de basisschool, maar werd bijna onmiddellijk een jaartje vooruit gezet, en daarna weer een jaartje. "Hij absorbeert de leerstof heel snel", vertelt zijn vader aan "De wereld vandaag" op Radio 1. "Vooral sinds januari vorig jaar verslindt hij het ene leerjaar na het andere, zonder moeite. Hij doet gewoon de toetsen, en omdat zijn resultaten goed zijn -allemaal A'tjes-, stroomt hij telkens door."

Laurent volgt particulier onderwijs, zoals dat in Nederland heet. "vergeleken met de andere Amsterdamse scholen vonden we dat wat netter", zegt zijn vader. Hij gaat dus naar een privé-school, waar de klasgroepen met zo'n 8 tot 10 leerlingen wat kleiner zijn.

Zowat alle leerstof van de lagere school heeft hij nu al doorlopen, en intussen volgt hij al de wiskunde van wat bij ons het eerste middelbaar is. "Ook dat gaat als een speer", zegt zijn vader. "In amper twee maanden zit hij halverwege de leerstof van het eerste middelbaar".

"Bij leeftijdsgenootjes zou hij meer frustraties oplopen"

Over enkele weken begint de kleine Laurent écht aan de middelbare school. Hij gaat naar het gymnasium, min of meer te vergelijken met onze richting Latijn-Grieks. Maar hoe gaat dan dan, zo'n kind van zes in een klas vol 13-jarigen?

"Hij gaat er heel goed mee om", zegt zijn vader. "Hij vindt het ook wel prettig. Op de een of andere manier aardt hij niet echt bij kinderen van zijn eigen leeftijd". Natuurlijk maakt Alexander Simon zich wel eens zorgen over zijn zoontje in een groep vol pubers. "Maar dat zou ik ook doen als hij bleef zitten waar hij zat. Want is het wel gezond om een slim kind samen te steken met minder slimme kinderen? Dat is alsof je een gezond iemand in een gekkenhuis zou zetten, terwijl die daar niet hoeft te zitten. Ik denk dat die daar meer frustraties zou oplopen."

"Als hij heel jong naar de universiteit gaat, gaan wij mee"

De kleine Laurent wordt goed begeleid op school, zegt zijn vader. En thuis beleeft hij een rustige kindertijd. "In Nederland doen ze niet aan huiswerk", zegt zijn vader, die het schoolsysteem veel vrijer vindt dan het onze. Voor school doet Laurent niks, maar hij zit thuis zeker niet godganse dagen met zijn neus in de boeken. "Hij zoekt graag uit hoe alles in elkaar zit, en hij is dol op Harry Potter, stripverhalen en computerspelletjes."

Toch lijkt zijn vrije tijd niet helemáál op die van een ander kind van zes. Laurent volgt ook al eens een zomercurcus, van de Amerikaanse Stanford-universiteit bijvoorbeeld, of van een exclusieve Zwitserse eliteschool. Niet voor niets is hem een IQ van 145 toegeschreven, de maximumscore waar hij vermoedelijk zelfs ver boven zit.

Wat als het jongetje over een jaar of twee rijp blijkt te zijn voor de universiteit? "Dan gaan we mee, natuurlijk", zegt zijn vader. "Je kunt een kind niet alleen naar de universiteitsbanken laten gaan". Maar zover kijkt de man liever niet vooruit. "Misschien ook beter, dan maak ik me minder zorgen. We laten Laurent zijn gang gaan. Als hij maar gelukkig is."

Meest gelezen