Het Sinterklaastrauma van VDC - Van Dievel Consulting

BELGA/DIRKX

Louis van Dievel kijkt als marketeer, "verkoper van gebakken lucht", met een guitige blik naar de kleine en grote actualiteit van de week. Eén keer raden: wie had deze week advies nodig over communicatie?

"Kom binnen, Piet!" sprak ik vrolijk tot Wouter Van Bellingen, de directeur van het Minderhedenforum, wiens gezicht meteen de aanblik van een donderwolk kreeg. Brabançonne gaf me een nijdige por in de ribben, Dinska Bronska rolde met haar ogen. Maar ik was me van geen kwaad bewust. " bent in burgerpak vandaag, zie ik," vervolgde ik argeloos, wijzend op zijn kostuum en das, "is uw werkkledij misschien in de stomerij met het oog op zes december?"

Waarna ik onbekommerd het alom bekende liedje "Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht" aanhief en de aanwezigen -vruchteloos - aanporde tot meezingen.

Dat Wouter Van Bellingen witheet van woede werd is misschien niet de meest passende omschrijving, maar het leek er wel op. Met grote passen beende hij naar buiten, achterna gezeten door mijn junior partner en trainee. Pas na veel gemasseer van zijn gekwetste ziel en - weliswaar onwillige - excuses van mijnentwege, kon de directeur van het Minderhedenforum bereid worden gevonden alsnog in een van onze gemakkelijke stoelen bij het gezellige haardvuur plaats te nemen. Ik wilde nog een grapje maken over de schouw, maar Dinska Bronska zag een nieuwe uitschuiver aankomen en plantte haar naaldhak op mijn gevoelige dikke teen. Jodelahihei! 

Gedachten lezen

"En uw probleem is?" vatte ik het gesprek aan.
Ik probeerde te versteken dat ikzelve het probleem hoegenaamd niet zag.
"De Roetpiet is een goed begin," vertolkte Wouter Van Bellingen zijn inmiddels bekende standpunt, "maar een minderheid van onze Minderheden stoort zich nog aan het Pietenpak dat herinnert aan de slavernij en de ongelijke relatie tussen de Sint en Piet bestendigt."
"Wilt u dan dat Sint en Piet van kledij wisselen?" polste ik cynisch? "Zou dat de oplossing kunnen zijn van uw probleem?"
"O nee, wij hebben heel veel respect voor de Sinterklaastraditie, dat zou ons veel te ver leiden. Een Piet in smoking zou al een hele stap vooruit zijn. En waarom zou Piet ook niet in het Grote Boek mogen controleren of de kindjes braaf zijn geweest? Dat zou Piet in onze ogen opwaarderen."

Opnieuw plantte Dinska Bronska - die dus écht gedachten kan lezen -haar naaldhak in mijn gevoelige grote teen en keek mij dreigend aan. Ik slikte dus mijn vraag "sinds wanneer Piet kan lezen?" in, wat met mijn al te gevoelige huigje leidde tot een enorme hoestbui.

Wouter Van Bellingen klopt mij behulpzaam op de rug. Brabançonne schonk mij een groot glas Famous Grouse in, het was al na elven, dus het mocht.

De Kindervriend

"Maar met de Sint zelf kunt u als Minderheid leven?" gaf ik ons gesprek een nieuwe wending.
"Tuurlijk!" tuinde Wouter Van Bellingen er met open ogen in, "zoals gezegd hebben wij veel respect voor de traditie van Sinterklaas."

"De Kindervriend," voegde ik er met een valse glimlach aan toe.
Ik zag paniek in de ogen van Brabançonne. Welke stommiteit had ik in gedachten?

"Dus met die Turkse pederast die kindjes op zijn schoot neemt, hebt u geen probleem?" schoot ik uit mijn vel. "En dat Piet probleemloos meewerkt aan die onfrisse praktijken, en de tegenspartelende kindjes zelfs op die schoot deponeert, dat stoort u ook niet, vermoedelijk?"
De mond van Wouter Van Bellingen viel open en tranen vulden zijn ogen. Dinska Bronska verkocht mij een klinkende draai om de oren. Brabançonne sloeg troostend zijn arm om de schokkende schouders van onze bezoeker.
"Wat is er in u gevaren, patron?" kon hij met veel moeite uitbrengen.
Dinska Bronska belde al met onze huisarts, voor een kalmerende spuit.
"Hij heeft een Sinterklaastrauma, denken we, iets uit zijn jeugd."
"Zeg dat hij een dwangbuis moet meebrengen," drong Brabançonne aan.

Wat later zat ik moederziel alleen bij het haardvuur. Wat wisten Dinska en Brab van mijn Sinterklaastrauma!
Ik had verleden jaar om een iPhone6 gevraagd en ik had een simpele Nokia van 49 euro in mijn schoen gevonden.

Meest gelezen