Vluchtelingenopvang? In Libanon gaat dat zo

Premier Michel heeft het voorstel geopperd dat het Syrische gezin uit Aleppo een humanitair visum aanvraagt in Libanon, een buurland van Syrië. Maar hoe zit het met de vluchtelingensituatie in dat land?

Libanon beleeft een van de zwaarste vluchtelingencrisissen ter wereld. Volgens officiële cijfers van UNHCR, de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties, verblijven op dit ogenblik meer dan een miljoen geregistreerde Syrische vluchtelingen in Libanon. Naar schatting loopt dat cijfer nog op tot anderhalf of zelfs twee miljoen, als de niet-geregistreerde vluchtelingen meegerekend worden.

Meer nog: die Syrische vluchtelingen, 1.017.433 om precies te zijn, maken een vijfde van de hele Libanese bevolking uit. Als we die cijfers zouden vertalen naar de Belgische situatie zouden we bovenop een bevolking van ruim 11 miljoen Belgen nog 2,2 miljoen vluchtelingen moeten opvangen.

Precaire toestanden

De omstandigheden waarin vluchtelingen in Libanon moeten leven, zijn precair. Een rapport van Human Rights Watch stelde begin dit jaar dat 70 procent van de vluchtelingen onder de armoedegrens leeft. Syrische vluchtelingen hebben weinig rechten.

Volgens dat rapport mogen Syriërs zonder visum Libanon ook niet langer binnenkomen en wie de grens wel kan oversteken, betaalt een hoge prijs voor een verblijfsvergunning. Wie ouder is dan 15 jaar moet per jaar 200 dollar betalen.

Van de ruim één miljoen Syrische vluchtelingen is de helft jonger dan 18. Toch gaan 250.000 kinderen niet naar school. Hoewel Syrische kinderen in principe naar publieke scholen mogen, blijven veel kinderen in de praktijk buiten de klaslokalen. Oorzaak daarvan? Beperkte middelen en de Libanese wetten op verblijf en werk.

In de zaak van de visumrel gaat het wel om een rijke Syrische familie. Het is met andere woorden allesbehalve duidelijk hoe hun situatie in Libanon zal zijn.

Terug naar Syrië?

Eind oktober kwam er een eind aan het Libanese machtsvacuüm dat bijna 2,5 jaar lang geduurd had. De nieuwe president Michel Aoun sprak in zijn eerste speech weinig bemoedigende woorden voor de Syrische vluchtelingen.

Aoun pleit ervoor om hen terug te sturen naar hun thuisland, waar het einde van het conflict nog niet in zicht is. "Er zal geen oplossing komen in Syrië zonder dat we de Syrische vluchtelingen terugsturen." Daarbij benadrukte hij dat de vluchtelingen een bedreiging voor de veiligheid vormden.

Libanon heeft het internationaal Vluchtelingenverdrag van 1951 niet ondertekend. Dat verdrag bepaalt dat vluchtelingen en asielzoekers niet mogen worden teruggestuurd naar het land waar ze gevaar lopen.