Erik Van Looy: "Ik heb soms het geluk niet gevonden waar het wel was. En is."

Filmregisseur Erik Van Looy stelt zich bijzonder open en kwetsbaar op in "Het huis" op Eén. Zijn tomeloze ambitie bracht hem in de Verenigde Staten, maar zijn film "The loft" flopte, iets waar hij het moeilijk mee gehad heeft. "Ze hebben mij twee jaar geleden of zo een miljoen dollar geboden voor een remake van "De zaak alzheimer", maar ik ben er niet meer geweest. Ik had het gehad."

Zeggen dat Erik Van Looy een filmfanaat is, is waarschijnlijk het understatement van het jaar. "Ik kan geen 24 uur zonder een film te zien." Sinds zijn vijftiende schrijft hij elke film die hij ziet op een steekkaartje, met een quotering erbij. Tot nu toe heeft niemand die kaartjes ooit gezien.

In 1979 zag hij zo 299 films, in 1983 451 films en in 1986 maar liefst 558. Vaak meer dan twee per dag. Hoe hij dat betaalde? "Dat mag ik eigenlijk niet zeggen, maar de feiten zijn verjaard. Ik kende de nooduitgang en ik wist hoe je via die uitgangen binnen kon."

"Jaws" was voor Van Looy een kantelmoment. "Toen ik Jaws gezien had, dacht ik: "Dat wil ik later worden." Eigenlijk is "De premier" mijn "Jaws". Ik herinner mij dat ik bij "Jaws" van de eerste tot de laatste seconde de spanning voelde. Dat probeer ik met "De premier" ook te bekomen."

"Een miljoen voor "De zaak alzheimer""

Van Looy stelt zich bijzonder open en bij momenten erg kwetsbaar op in "Het huis". Zo vindt de filmregisseur het erg dat hij zo ambitieus is. "Ik denk dat ik te weinig voor levenskwaliteit ben gegaan. De ambitie van mijn broer was vroeger om elke dag twee uur in een hangmat te liggen. Dat wil ik ook. Maar dat lukt mij maar vijf minuten."

Van Looys tomeloze ambitie bracht hem als filmregisseur in de Verenigde Staten, maar zijn film "The Loft" flopte. Iets waar hij het bijzonder moeilijk mee gehad heeft, hoewel de bladzijde nu wel omgedraaid is.

"Ze hebben mij twee jaar geleden of zo een miljoen dollar geboden voor een remake van "De zaak alzheimer". Toch is hij nog niet teruggegaan naar de Verenigde Staten. "Ik ging tien keer per jaar, vroeger twintig keer per jaar naar Amerika, maar ik ben er niet meer geweest. Ik had het gehad."

Van Looy bekent dat "De premier" wel eens zijn laatste film zou kunnen worden. "Als dit een megasucces wordt, is dat een goed moment om te stoppen. Op de set ging ik ervan uit: dit is mijn laatste film, dus ik wil nog eens alles geven."

"Elke avond dat je het licht uitdoet, ben je een dag ouder."

Ook over zijn zoon spreekt hij emotioneel. "Bij zijn geboorte dacht ik al: Fantastisch, maar ooit wordt hij ouder." Met dat ouder worden lijkt hij te worstelen. "Elke avond dat je het licht uitdoet, ben je een dag ouder."

In de biechtkamer bekent hij ten slotte zijn grootste zonde: "Ik heb soms het geluk niet gevonden waar het wel was. En is."