Francken: "Barones kan familie toch ook in Libanon sponsoren?"

Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) begrijpt niet waarom het Syrische gezin uit Aleppo niet naar buurland Libanon wil. Een Belgische vrouw wil het gezin hier opvangen, maar Francken weigert hen een visum te geven. Volgens Francken zijn ze in Libanon buiten levensgevaar en heeft de Belgische regering afspraken gemaakt met de Libanese regering.

"We hebben nu een denkpiste uitgewerkt waarbij er op zeer korte termijn een oplossing komt voor het acute levensgevaar waarin ze zeggen te zijn, dat is toch het belangrijkste", zegt Francken. "Ik begrijp ook dat de barones een sponsor is van de familie. Moet dat dan per se een sponsor zijn hier? Kan dat dan geen sponsor zijn ginds?"

Francken herhaalt nogmaals dat "Syriërs veilig zijn in Libanon". "Als het klopt, zoals het beweerd wordt, dat ze in acuut levensgevaar zijn, dan zouden ze toch moeten kunnen vluchten naar Libanon, dan zijn ze daar al veilig. Zolang dit juridisch dispuut hier blijft, gaan ze niet naar België kunnen komen. Dat is duidelijk. Als ze dan effectief in acuut levensgevaar zijn, dan zou het toch hun verantwoordelijkheid moeten zijn om hier al op in te gaan. Maar dat doen ze niet. Ze weigeren dat, wat mij natuurlijk sterk doet twijfelen aan de situatie. Je gaat toch nog liever eventueel in minder goede opvangcondities zitten in Libanon, in veiligheid voor je leven, dan in Aleppo te blijven. Of zie ik het verkeerd? Dat is toch zeer opmerkelijk. Maar zij willen alleen naar België. En de hele regering zegt nu unisono dat dat niet kan. Dat er veel meer achter zit, weet ik al lang. Als de advocate zegt dat Libanon onveilig is, dan is dat onjuist. Volgens de definitie "Wat is een veilig land?" in de vreemdelingenwetgeving, in de vluchtelingenconventie, in het internationale beschermingsrecht, is Libanon veilig."

"Wij geven als regering elke dag humanitaire visa"

"Het gaat mij niet over dit gezin, want ik zit daar best mee in", vervolgt Francken. "Daarom hebben we deze denkpiste ook uitgewerkt. Het gaat over de precedentswaarde, over de principiële zaak. Dit gaat over het verplaatsen van de buitengrenzen naar alle Europese consulaten en ambassades in heel de wereld en ik denk dat daar geen draagvlak voor is."

"Wij geven als regering elke dag humanitaire visa, maar het is niet aan een rechter om te beslissen dat ik dat moet doen", benadrukt Francken tot slot. "Als zij gaan zeggen: op basis van artikel 3 moet je iedereen die bedreigd is in de wereld binnenvliegen, dan zeg ik: ho maar, dit is totaal tegen wat het internationaal beschermingsrecht heeft bedoeld en tegen wat een grote meerderheid in een democratie als de onze wil en dat is toch ook nog wel belangrijk, denk ik."

Beroepsmogelijkheden tegen dwangsommen

Vanmiddag gaat een deurwaarder naar het kabinet van Francken. Hij zegt dat hij niet onmiddellijk de dwangsommen gaat betalen die een rechter hem heeft opgelegd. Francken ziet nog beroepsmogelijkheden om dat tegen te houden. "Dan hebben we 24 uur. Er zijn nog heel wat juridische denkpistes die we verder aan het ontwikkelen zijn."

Als hij de dwangsommen betaalt waartoe hij veroordeeld is, zullen die door het gezin doorgestort worden aan het Netwerk tegen Armoede, een organisatie die zich bezighoudt met armoedebestrijding in ons land.