Meest recent

    Blinde, zwarte jongen wordt Amerikaans icoon

    "Little Stevie" had, blind én zwart, niet meteen een rechtstreeks ticketje naar succes. Maar dankzij zijn geniaal muzikaal talent is hij wel uitgegroeid tot een Amerikaans icoon, met veel hitjes als "Superstition" en "I Just Call to Say I Love You" op zijn naam. Wonder was niet alleen een briljant muzikant, hij was ook politiek actief én hij zette zich in voor de minderbedeelden.

    AP1982

    Op 13 mei 1950 komt in de Amerikaanse staat Michigan de kleine Stevland Judkins zes weken te vroeg op de wereld. Het prematuurtje moet de couveuse in en raakt blind door de te grote hoeveelheid zuurstof die hij daar krijgt toegediend.

    De kleine Stevie is de derde in de rij van de zes kinderen van Lula Mae Hardaway, een liedjesschrijfster, en Calvin Judkins. Vader Judkins is een veteraan van de Tweede Wereldoorlog met een drankprobleem. Hij slaat zijn vrouw en zou haar ook tot prostitutie hebben gedwongen. Als Stevie vier jaar is, heeft Lula Mae er genoeg van en trekt ze met haar kroost naar Detroit. Daar verandert ze hun achternaam in Morris.

    Al snel blijkt Stevie door de muziekmicrobe gebeten. Op zijn zevende kruipt hij achter de piano, zingt hij in het kerkkoor en leert hij zichzelf mondharmonica, drum en basgitaar spelen. Stevie Morris is helemaal in de ban van de liedjes van Smokey Robinson op de radio en samen met zijn beste vriendje imiteert hij de nummers op straathoeken en feestjes.

    Een neef van datzelfde vriendje maakt samen met Smokey Robinson deel uit van de rythm 'n bluesgroep "The Miracles" en regelt voor de twee jongens een auditie bij het platenlabel Motown. Een van de talentenjagers is erg onder de indruk van Stevie, en zo heeft hij op zijn elfde zijn eerste platencontract te pakken.

    AP1970

    Weg met de "little", daar zijn de hits

    In 1962 wordt de allereerste single "I Call It Pretty Music, but the Old People Call It the Blues" uitgegeven onder de naam Little Stevie Wonder. Het is geen succes en ook zijn eerste twee albums "The Jazz Soul of Little Stevie" en "Tribute to Uncle Ray" vallen niet in de smaak bij het grote publiek. Het liedje "Fingertips" met Marvin Gaye aan de drums slaat wel aan en wordt een nummer 1-hit in de Verenigde Staten.

    Bijna het hele repertoire van Little Stevie Wonder begin jaren 60 wordt bepaald door de managers en schrijvers van Motown. Maar de voor hem geschreven liedjes zijn niet bepaald een succes te noemen en tot overmaat van ramp krijgt Wonder de baard in de keel.

    Vanaf 1964, als hij 14 jaar is, laat hij de "Little" achterwege en dat legt hem geen windeieren. Het liedje "Uptight (Everything's Alright)" doet het uitstekend met een derde plaats in de Amerikaanse hitlijst en ook "A Place in the Sun" doet het niet slecht. De hits volgen elkaar op.

    AP1985

    Blank publiek dankzij de Rolling Stones

    In 1970 geeft Wonder het album "Signed, Sealed en Delivered" uit. Op die plaat speelt hij samen met Syreeta Wright, met wie hij later ook in het huwelijksbootje stapt, en Lynda Laurence. Voor de optredens om het album te promoten, huurt hij een achtergrondkoortje in. The Third Generation is geboren en bestaat uit Laurence, haar zus Sundray Tucker en nicht Terri Hendricks.

    Als Stevie Wonder 21 wordt, loopt het door zijn moeder ondertekende contract bij Motown af. Hij int een miljoen dollar bij het label en bouwt zijn eigen muziekstudio. Een maand voor zijn verjaardag verschijnt het album "Where I'm Coming From".

    In 1972 tekent Wonder opnieuw een contract met Motown en schopt hij het tot in het voorprogramma van de Rolling Stones. Zo bereikt hij ook het blanke publiek. Dankzij zijn tournee met de Stones worden het funknummer "Superstition" en het liefdesliedje "You Are the Sunshine of My Life" grote hits.

    Wonder heeft intussen een relatie met Yolanda Simmons en wordt voor de eerste keer vader. Zijn dochtertje is de inspiratiebron voor het nummer "Isn't She Lovely?" en is ook even op de plaat te horen. 30 jaar later zal ze meezingen op het album "A Time to Love". Samen met Simmons krijgt de muzikant ook nog een zoon.

    In de jaren 70 uit Wonder voor het eerst zijn politieke en morele standpunten in zijn muziek. Met de song "Too High" waarschuwt hij voor de gevaren van drugs. In "Living for the City" en "Black Man" schetst hij een maatschappij waarin gekleurde mensen minder rechten krijgen. In 1977 komt zijn album "Songs in the Key of Life" uit, dat vaak wordt gezien als de laatste plaat uit zijn klassieke periode en als zijn magnum opus.

    AP1970

    Oscar opgedragen aan Nelson Mandela

    De eerste helft van de jaren 80 zijn dé jaren van Stevie Wonder. Zo geeft hij onder meer de nummers "Master Blaster (Jammin')", "That Girl" en "Ebony & Ivory" uit. Met het liedje "I Just Call to Say I Love You", dat op de soundtrack van "The Woman in Red" staat, wint Wonder in 1985 een Oscar en een Grammy Award. Zijn Oscar draagt hij op aan Nelson Mandela.

    In 1985 bereikt Wonder twee keer de eerste plaats in de Amerikaanse hitlijst. De eerste keer is dat met "Part-Time Lover" en de tweede keer met "That's What Friends are For", een vertolking van het nummer van Burt Bacharach in samenwerking met Dionne Warwick.

    Wonder heeft de smaak van de samenwerking met andere grote sterren te pakken. Zo doet hij ook mee in Chaka Khan's cover van het nummer van Prince "I Feel For You" en speelt hij harmonica op de Eurythmics single "There must be an angel" en de song van Elton John "I Guess That's Why They Call It the Blues".

    De lijst van sterren waar Wonder mee samenwerkt, is schier oneindig: Barbra Streisand, Bruce Springsteen, John Denver, Michael Jackson en ga zo maar door.

    "Happy Birthday" voor Martin Luther Kingsday

    De muzikant ontpopt zich nog meer als een politiek activist. Zo neemt hij deel aan een protest tegen apartheid waarbij hij wordt gearresteerd. De single "Happy Birthday" hoort bij een campagne voor de verwezenlijking van de Martin Luther Kingsday en hij is betrokken bij de Rainbow Coalition van Jesse Jackson.

    Wonder protesteert samen met Bob Dylan en Jackson Browne tegen kernenergie en geweld. Hij zamelt geld in voor verstandelijk gehandicapte en blinde kinderen, en hij zet zich in voor de bewustwording van de gevaren van aids. Zo neemt hij met Gladys Knight, Dionne Warwick en Elton John een cover op van "That's What Friends Are For" voor een Amerikaanse non-profitorganisatie die onderzoek doet naar aids.

    In de jaren 80 wordt Wonder vader van drie kinderen. Hij krijgt een zoon met Melody Mc Culley en later ook nog een dochter en een zoon met een vrouw wiens identiteit nooit is bekendgemaakt.

    Druk leven als vader van negen kinderen

    In 1995 brengt Wonder het album "Conversation Peace" op. Het scheert geen hoge toppen in de verkoopcijfers, maar het levert de muzikant wel twee Grammy Awards op voor de single "For Your Love". Daarna wordt het stil rond Wonder. Hij neemt tien jaar lang niets meer op en is ook niet meer op de planken te zien.

    Misschien zit zijn familiaal leven daar voor iets tussen? Tot 2000 woont Stevie Wonder samen met zijn kledingassistente Angela McAfee en in 2001 trouwt hij met modeontwerpster Karen Millard. Haar zoon uit een vorig huwelijk wordt door Wonder geadopteerd. Ze krijgen samen twee zonen. Een ervan is drummer en treedt regelmatig met z'n vader op.

    In 2005 keert hij terug met het album "A Time to Love", waarop hij onder meer met Paul McCartney en Prince speelt. Twee jaar later gaat hij opnieuw op tournee. Daarna volgen vooral gastoptredens en samenwerkingen met andere artiesten.

    In 2012 zet de muzikant een punt achter zijn huwelijk met Millard en daarna leert hij de veel jongere Tomeeka Robyn Bracy kennen. Met haar heeft hij twee kinderen. In december 2014 wordt zijn jongste en negende kind Nia geboren en wordt hij dus op zijn 64e voor de laatste keer vader.

    Kind aan het Witte Huis bij de Obama's

    Met de oud-president Barack Obama en zijn vrouw Michelle heeft Stevie Wonder een speciale band. Zo vertelt Obama in 2009: "Ik denk dat ik moet bekennen dat Michelle nooit met me op date zou zijn gegaan als ik geen Stevie Wonder-fan was geweest". Het nummer "You and I" is in 1992 de openingsdans op hun bruiloft.

    Maar de Obama's dansen niet alleen op de liedjes van Wonder. Ze gebruiken ze ook in de verkiezingscampagnes van Barack Obama. De muzikant wordt meermaals in de bloemetjes gezet door de president.

    Geen feestje op het Witte Huis of Stevie Wonder is aanwezig om er de sfeer in te brengen. Zo speelde hij op de 55e verjaardag van de president en de 50e van zijn vrouw. Geen enkele andere artiest heeft meer voor het presidentiële echtpaar opgetreden dan hij.

    De week voor het aftreden van Barack Obama als president speelt hij nog een afscheidsnummer voor Michelle Obama in "The Tonight Show" dat haar tot tranen toe beweegt. Nu is het tijd om afscheid te nemen van Stevie Wonder zelf.