Meest recent

    De 5 boeken die het leven van Pascale Platel hebben veranderd

    Niets zo gezellig als tijdens de koude wintermaanden uzelf induffelen onder een fleecedeken, met een stomende kop chocolademelk en een uitstekend boek erbij. Tijdens deze kerstvakantie polsen we naar het favoriete leesvoer van tien bekende gezichten. Vandaag spreekt theatermaakster Pascale Platel over haar vijf meest gewaardeerde boeken.

    Theatermaakster Pascale Platel is, zoals we weten, een heel intens persoon. En dat uit zich ook bij het lezen van boeken. "Op mijn nachtkastje ligt er een boek dat brandt om gelezen te worden. Het smelt bijna op mijn tafel. Ik ben er nog niet in begonnen omdat ik altijd weg van de wereld ben als ik iets lees. Je kruipt als het ware via een boek in een mens."

    "Achteraf heb je het gevoel dat je de auteur, die op de achterflap staat afgebeeld, kent. Een boek kan echt uw leven bepalen. Daarom heb ik altijd veel tijd nodig om het te laten bezinken en duurt het even vooraleer ik aan een nieuw avontuur begin."

    1. “Persepolis” van Marjane Satrapi

    Pascale Platel leest het liefst filmische, humoristische boeken. Bij "Persepolis" zag ze zelfs eerst de film, vooraleer ze de stripreeks van Marjane Satrapi ontdekte.

    "Dit is een boek waarop ik echt zat te wachten. Iemand die mij komt schetsen wat de voor- en nadelen zijn van de westerse wereld en de Arabische cultuur. En ook wat de gelijkenissen of verschillen zijn. In essentie hebben beide werelden dezelfde problemen. Wij leven in een cultuur waarin we vrij willen zijn, maar eigenlijk is onze vrijheid beperkt. Ook mensen met boerka’s nemen hun vrijheid in die beperktheid."

    De strip gaat over een Iraans meisje dat vanaf haar veertiende naar Wenen verhuist om zichzelf in veiligheid te brengen. "Intussen is het voor mij een basisboek geworden, zowel door de vormgeving als door de humoristische stijl. Het is heel ontroerend hoe Satrapi de zware dingen licht kan maken en omgekeerd."

    2. “De kant van Swann” van Proust

    “Proust is mijn bijbel, mijn kookboek, mijn filosofieboek, mijn alles. Het doet me herinneren aan de basis: ben ik nu goed bezig of niet?” Vooral de manier waarop Proust zijn personages kan neerzetten, intrigeert Platel. “Het is echt om je vingers en duimen bij af te lekken hoe hij ambigue gevoelens kan beschrijven. Proust heeft een zeer eigenzinnige schrijfstijl. Als ik iets van hem geleerd heb, dan is het dat je je niet aan de regels mag houden als je met iets creatiefs bezig bent.”

    3. “Will you please be quiet, please?”- Raymond Carver

    Pascale Platel is niet zozeer te vinden voor kortverhalen, behalve die van Raymond Carver. “Bij hem heb je tenminste het gevoel dat je een volledig boek hebt gelezen. Hij is een van de weinige schrijvers die zo de melancholie van het leven kan neerschrijven. Zijn personages zijn zodanig goed neergezet, dat het verhaal niet spectaculair meer hoeft te zijn.”

    Ondanks het feit dat de buurt die hij vaak beschrijft Amerikaans is, heeft Platel het gevoel dat alles zich in haar achtertuin afspeelt. “Ik ben opgegroeid in een Gentse randgemeente. Alles gebeurt precies daar, samen met mijn vrienden en familie. Ik kan me alles levendig voorstellen. Je voelt direct de situatie die hij omschrijft.” 

    4. “The world according to Garp” van John Irving

    “Ik heb dit boek gelezen toen ik op kot zat. Ik herinner het me nog goed: ik zat in de examens, buiten op een plat dak onophoudelijk te lezen in plaats van te leren en het was snikheet. Achteraf ben ik er dagen niet goed van geweest, zowel van het boek, als van mijn verbrande huid.”

    Platel las het boek net op de juiste leeftijd, vindt ze zelf. “Het gaat over jong zijn en over de zoektocht naar het leven. Mijn zoon is nu even oud als ik toen. Ik heb het hem ook laten lezen om te kijken of het boek nog steeds zoveel impact kan hebben en ook hij viel van de ene verbazing in de andere.” 

    5. “Nieuwste Chinese astrologie” van Suzanne White

    Elk bericht kan iets betekenen volgens Platel. Zo ook een kattebelletje op de koelkast of een sterrenbeeld. “Ik heb dit boek gekozen omdat het zo slecht vertaald is dat ik het intrigerend vind. Suzanne White omschrijft op een humoristische manier de 144 sterrenbeelden, alsof ze echt iemand kent die zo is.

    Zelf gebruik ik altijd sterrenbeelden om mensen te leren kennen. Je leest iets voor en zij geven er al dan niet commentaar op. Astrologie is de manier om mensen open te breken.”