Meest recent

    Eindejaarsvraagjes - Van Dievel Consulting

    Louis van Dievel kijkt als marketeer, "verkoper van gebakken lucht", met een guitige blik naar de kleine en grote actualiteit van de week. Deze week had hij heel wat werk met het beantwoorden van de Humo-eindejaarsvragen aan politici.

    Het eindejaar kondigde zich in mineur aan voor Van Dievel Consulting. Ons orderboek was nagenoeg leeg. Ja, Dinska Bronska kon gaan helpen in de kaaswinkel van Sophie Dutordoir, de nieuwe CEO van de spoorwegen. En Johan Vande Lanotte had hulp gevraagd om in Oostende zijn zogenoemde burgerbeweging op poten te zetten, want de oude vos voelt beter dan zijn voorzitter aan dat er andere en nog slechtere tijden op komst zijn. Maar veel eer viel daar allemaal niet mee te behalen en omzet voor VDC nog veel minder. Wij zaten maar wat moedeloos met onze vingers te draaien bij de open haard. Tot ineens de telefoon ging, de hel losbrak en pas vierentwintig uur later, toen wij bijna door onze benen zakten van vermoeidheid, de rust in onze modeste villa wederkeerde. Met dank aan Bart De Wever, het dient gezegd.

    Opiniërende journalistiek

    Het zit zit zo. Een week eerder waren wij gecontacteerd door de voorzitter voor het leven van de N-VA.
    'Van Dievel', had hij op zijn bekende hartelijke toon gesnauwd, 'ge hebt een half uur om de eindejaarsvraagjes van Humo te beantwoorden namens mij. Sla maar iets uit uw botten. Dat hebben ze bij dat vunzig links blaadje graag. Ik heb daar allemaal geen tijd voor.'
    En dus had ik in het vakje van de belangrijkste gebeurtenis van 2016 ingevuld dat de opiniërende journalistiek de meest nefaste ontwikkeling van het afgelopen jaar was geweest en nog net geen bedreiging voor het voortbestaan van de mensheid, een ingeving van het moment.
    'Niet slecht gevonden,' had De Wever moeten toegeven.
    De dwarse opinie van de N-VA-voorzitter had bij de politiek correcten geween en tandengeknars veroorzaakt. Op Facebook en Twitter was zijn uitspraak een week lang een trending topic geweest. Waarna weerom stilte intrad.
    Tot de Antwerpse burgervader zich aan de toog van het parlement had laten ontvallen dat niet hij maar Van Dievel Consulting de auteur was van de omstreden uitspraak. En het spel op de wagen zat.

    Grootvader

    De woordvoerder van Jan Jambon was de eerste die zich had gemeld.
    'Mijn baas zoekt nog iets om op te vallen in de eindejaarsvraagjes van Humo. Iets in de trant van ruwe bolster blanke pit, verstaat ge?'
    'Schrijf bij de belangrijkste gebeurtenis van 2016 dat hij grootvader is geworden en dat dat zo'n wonderbaarlijk en niet te evenaren gevoel is.'
    'Perfect!' sprak de woordvoerder.
    'En bij wens voor 2017 dat de multiculti's met hun tengels van de Vlaamse kerststal en van de zwarte Zwarte Piet mogen blijven!'
    'Geniaal!' kreet de woordvoerder.

    De tweede die zich meldde was de persboer van Johan Van Overtveldt.
    'Mijn minister moet minder als kluns en meer als warme persoonlijkheid met gevoel voor humor naar voren komen in de Humo.'
    'Noteer voor 2016: de eerste stapjes van mijn petekind.'
    'Wauw!'
    'En als wens voor 2017: eerherstel voor de tafels van vermenigvuldiging.'
    'Van Dievel, ge zijt onbetaalbaar!'
    'Als ge dat maar weet!'
    Lachen, gieren, brullen.

    Opgedroogd

    Na een halve dag telefoontjes beantwoorden begon onze inspiratie evenwel op te drogen en vonden wij niet meer voor iedereen een originele wens of gedachte of bevinding of terugblik. En onze klanten werden er niet minder veeleisend op. Zo was Maggie De Block niet content met de Nobelprijs voor de Japanse celbioloog Yoshinori Ohsumi als belangrijkste feit uit 2016 en Kris Peeters wilde niet weten van de wens om in 2017 "met ons allen wat minder boven onze stand te leven".
    'Vrienden,' sprak ik tot Dinska Bronska en Brabançonne, 'wij moeten anders te werk gaan. Wij moeten een stock aanleggen voor elke van de eindejaarsvraagjes zodat wij daaruit kunnen kiezen zonder al te veel in herhaling te vallen.'
    'Wie doet wat, patron?'
    'Gij, Dinska, doet de wensen. Gij Brab, doet de terugblik. En ik doe de beste gelezen boeken in 2016.''
    Wat later zaten Brab en Dinska ingespannen jaaroverzichten en onheilsboodschappen te doorploegen en te bedenken waarmee ze in 2017 zelf content zouden zijn. Of juist niet. Ikzelf ging eens goed naar de koer en keek vervolgens een half uur lang fluitend en neuriënd uit het raam naar de kouwelijke merels in de kale bomen van de hof.

    Vervroegde verkiezingen

    Toen John Crombez belde met zijn eindejaarsvraagjes, stond de SP.A-voorzitter verstomd over de snelheid waarmee wij hem van dienst konden zijn. Voor 2016: het overlijden van Prince, de zege van Trump en de Brexit. Voor 2017: meer solidariteit en vooral geen vervroegde verkiezingen. Beste boek: "Landlopersblues" van Louis van Dievel.
    'Tiens,' zei Crombez, 'van dat boek had ik nog niet gehoord, maar als gij het zegt ...'
    Ook Peter Mertens hadden wij snel bediend. Voor 2016: het overlijden van George Michael, de opkomst van het populisme, de burgeroorlog in Syrië. Voor 2017: meer solidariteit en liefst vervroegde verkiezingen. Beste boek: "Landlopersblues" van Louis van Dievel.
    'Ik wil niet lastig doen,' sprak Peter Mertens aarzelend, 'maar is dat een echt boek of hebt ge dat verzonnen?'
    Ook Daniël Termont, Wouter Van Besien, Meryame Kitir, Joke Schauvliege, Hilde Crevits, Meyrem Almaci, Alexander De Croo, Pieter De Crem, Sven Gatz, Geert Bourgeois, Laurette Onkelinx, Louis en Charel Michel, Lorin Parys, Zuhal Demir, Maya Detiège, Koen Geens, Willy Borsus en Theo Francken toonden zich in de Humo enthousiaste lezers van "Landlopersblues" van Louis van Dievel. Francken had boudweg geponeerd dat de rest van het literaire aanbod verbleekte naast zijn lievelingsroman. Pieter De Crem had de auteur vergeleken met Walschap en Dostojevski. Sven Gatz had eraan toegevoegd: "rara wie de volgende Vlaamse Cultuurprijs krijgt ...?" Kortom: de meesterlijke roman in kwestie werd uiteindelijk niet minder dan 95 keer vermeld in de eindejaarsvraagjes.
    'Ge overdrijft, patron,' zei Dinska.
    'Ge gaat er miserie mee krijgen,' waarschuwde Brab.
    'Vrienden,' sprak ik als een wijze en geduldige huisvader, 'ik weet ook wel dat Theo Francken nooit een roman leest en dat Willy Borsus geen gebenedijd woord Nederlands kan lezen. Maar is dat daarom gelogen? Francken wenst in het echt toch ook niet dat ieder Belgisch gezin in 2017 een Syrische vluchteling zou opnemen? En sinds wanneer wil Pieter De Crem de Krim heroveren op de Russen? En denkt ge dat Charel Michel echt zou willen dat Bart De Wever in zijn plaats premier wordt? Het zijn nochtans hun hartenwensen in de Humo!'

    Kartonnen dozen

    Ha ja! Zo hadden mijn medewerkers het nog niet bekeken.
    'Sorry, patron?' boog Brab deemoedig het hoofd.
    'Daarom ben ik CEO van VDC en zijt gijlie maar trainee en junior partner,' voegde ik er wat pretentieus en arrogant aan toe.
    Wat toch wel enig gemompel en kwaaie blikken veroorzaakte.
    Toen belde mijn uitgever.
    'Waarde auteur,' sprak hij mij met veel meer respect dan gewoonlijk aan, 'hebt gij die vierentwintig dozen met onverkochte boeken nog die ik u heb teruggestuurd? Kunnen we die komen ophalen want we kunnen de bestellingen niet bijhouden. Ik begrijp er niets van!'