Meest recent

    Handtekening Donald Trump raakt ook jouw portemonnee - Hans Bevers

    Al op de eerste dag waarop Donald Trump een handtekening mocht zetten als nieuwe president, trekt hij een streep onder een vrijhandelsverdrag. Het is grappig mocht het niet zo triest zijn. De risico's zijn groot voor de wereldhandel, dus ook voor jouw portemonnee.
    opinie
    Opinie

    Hans Bevers is hoofdeconoom bij de bank Degroof Petercam en schrijft regelmatig opinieteksten voor deredactie.be over Belgische of internationale economische thema's.

    Wie had gehoopt dat Donald Trump de verkiezingsmodus achter zich zou laten tijdens zijn inauguratie, bleef ontgoocheld achter. Wat we al wisten, werd bevestigd. Trump mildert zijn toon niet. Het is grappig moest het niet zo triest zijn. Amerika slaat een populistische en protectionistische richting in. De neerwaartse risico’s voor de wereldhandel zijn aanzienlijk.

    Kort nadat Trump zijn ovaal kantoor in Washington betrad, werd ook de nieuwe website van het Witte Huis gelanceerd. Daarop staat nogmaals te lezen dat Trump maar liefst 25 miljoen nieuwe banen zal scheppen.

    Torenhoge ambities versus cijfers

    In de (allicht weinig realistische) veronderstelling dat Trump twee ambtstermijnen president blijft, komt dat neer op een gemiddelde maandelijkse toename van maar liefst 260.000 jobs. Dat is meer dan het dubbele van het gemiddelde van de afgelopen dertig jaar.

    En dat in de wetenschap dat de arbeidsmarkt onder Obama al een duidelijk herstel kende en de werkloosheidsgraad onder de 5% dook.

    Hij garandeert op zijn website ook een groei van 4%, fors boven het gemiddelde van de afgelopen drie decennia dat op iets meer dan 2,5% ligt.

    Het is dus nu al duidelijk dat Trump deze torenhoge ambities nooit zal kunnen waarmaken.

    Veel illusies

    Meer dan waarschijnlijk zal de ontgoocheling groot worden. Zijn grote infrastructuurplan zal een illusie blijken. Vele Republikeinen geven simpelweg geen moer om de verbetering van de noodlijdende Amerikaanse wegen, stations of luchthavens.

    Al helemaal niet als dat gepaard gaat met nieuwe schulden. Een paar privaat-publieke projecten die zijn bevriende zakenvrienden ten goede komen, dat dan misschien weer wel.

    De belastingverlaging voor de superrijken is een stap vooruit maar dan wel één in de verkeerde richting. Amerika is en blijft een zeer ongelijk land. Obamacare gaat op de schop, een schromelijke vergissing bij gebrek aan waardig alternatief.

    Wat dan met de belastingverlaging voor het Amerikaanse bedrijfsleven en minder regulering? Hier valt wel degelijk iets voor te zeggen maar de onzekerheid over de implementatie is groot en de gevolgen voor de inflatie, de dollar en het beleid van de centrale bank onduidelijk.

    Trump en de Republikeinen hebben bovendien elk een ander idee over hoe dit precies moet gebeuren. De verwachtingen liggen nochtans hoog. Het vertrouwen van de Amerikaanse kmo’s schoot in december fors de hoogte in en de beurzen namen al een flink voorschot.

    En hoe gaat hij dat betalen? Heeft Trump niet beloofd de staatschuld terug te dringen?

    Internationale spanningen

    Allicht de belangrijkste vraag is hoe zijn protectionistische handelspolitiek te rijmen valt met duurzame relaties op het internationale toneel.

    Hij heeft al de eerste stap gezet.Trans-Pacific Partnership: Trump zet een kruis over het TPP. Dat TPP zou een grote vrijhandelszone creëren tussen de VS en Australië, Canada, Mexico, Japan, Chili, Maleisië, Peru, Nieuw-Zeeland, Singapore, Vietnam en Brunei. Het verdrag was er gekomen onder de voormalige president Barack Obama, die er de invloed van China in Azië mee wou counteren.

    Ook Europa, Canada en Mexico kunnen zich verwachten aan aartsmoeilijke discussies. En dit kan op zijn beurt gevolgen hebben voor Europese exporteurs naar Canada of Mexico.

    En wat met China?

    Maar de relatie met China, de tweede grootste economie ter wereld, is nog van een ander kaliber. Trump nam het land dat kampt met een moeilijke economische evenwichtsoefening herhaaldelijk op de korrel en zal niet nalaten dat te blijven doen.

    De Chinese president Xi wierp zich afgelopen week in Davos op als beschermer van de vrijhandel. Het contrast met Trump kan niet groter zijn maar ook Xi is natuurlijk weinig geloofwaardig wanneer je zijn beleid inzake de Chinese staatsbedrijven onder de loep neemt.

    Wel raakt hij een belangrijke snaar als hij zegt dat iedereen slechter wordt van een handelsoorlog.

    Een land is geen bedrijf

    Trump gaat ervan uit uit dat je een land moet leiden als een bedrijf en dat de internationale economie een ‘nulsomspel’ is. Met andere woorden, de winst van China betekent altijd het verlies van de VS, en omgekeerd.

    Dat is een onjuiste redenering. Door handelsakkoorden te sluiten, is het wel degelijk mogelijk dat beide partijen erop vooruit gaan. De Chinezen zullen niet zomaar toekijken wanneer Trump forse belastingen zou heffen op de Chinese producten. Ze zullen reageren waardoor de handel zou krimpen. Iedereen is dan slechter af.

    Je kan natuurlijk altijd hopen dat Trump zich omringt met mensen die dit wel begrijpen en die de protectionistische koers van de nieuwe Amerikaanse president zullen afremmen. Toch moeten we ook hier voorzichtig blijven.

    Uit een recente studie van Pew blijkt dat slechts 24% van de Republikeinen gewonnen zijn voor vrijhandel, een opmerkelijke daling ten opzichte van 55% in 2014.

    Het protectionisme maakt dus opmars. Finaal zal blijken dat Trump de gecreëerde verwachtingen inzake het economische beleid niet kan waarmaken.

    De vaak gemaakte vergelijking met Ronald Reagan dat hij positief zal verrassen gaat niet op. De omstandigheden waren toen helemaal anders. Hoe dan ook is de onzekerheid groot met deze president zonder precedent.