Meest recent

    De 5 boeken die het leven van Nic Balthazar hebben veranderd

    Zondag, rustdag. Een ideaal moment om u in de zetel te nestelen met een uitstekend boek. Daarom polsen we iedere zevende dag van de week naar het favoriete leesvoer van een bekend gezicht. Vandaag vertelt presentator en regisseur Nic Balthazar over vijf boeken die hem dierbaar zijn. "Met de poëzie van Herman De Coninck kon ik een lief binnendoen."

    Het is voor velen onder ons bijna ondenkbaar geworden, maar ooit was er een tijd zonder gsm, iPad of zelfs televisie. Wat doe je dan als je je verveelt? "Een boek lezen", zegt regisseur Nic Balthazar. "Bij ons thuis zijn we altijd enorm fervente lezers geweest. Als 11-jarige zat ik begot een boek te lezen over een pastoor: priester Daens. Later ben ik dan Literatuur gaan studeren aan de universiteit van Gent. Uiteindelijk ontdek je dan de televisie en ga je daarvoor werken. Sindsdien heb ik nooit nog iets met die studies gedaan. Alleen de liefde voor verhalen lezen en die zelf te vertellen is gebleven."

    1. De Weg – Cormac McCarthy

    "De Weg" is volgens Balthazar een gigantische muilpeer van plezier om te lezen. "Bloed, zweet en tranen: alles druipt van iedere pagina af. Het is een ongelooflijke, ingrijpende leeservaring." Het boek gaat over een vader die met zijn zoon door het Amerikaanse landschap trekt nadat er een soort van apocalyps heeft plaatsgevonden. Met een karretje vol resterende bezittingen volgen ze de weg middenin een vergane wereld naar het zuiden.

    "Het is het ultieme boek over klimaatverandering, zonder dat het beest bij zijn naam wordt genoemd. Toen ik het boek las, was mijn zoon ongeveer even oud en er overviel mij een gevoel van verpletterende verantwoordelijkheid. Als vader heb je het gevoel dat je er alles voor moet doen om je kind te beschermen. Maar wat doe je of wat gebeurt er als je hen niet meer kan behoeden voor die dreiging? Cormac McCarthy toont aan wat we allemaal op het spel zetten."

    2. Mr Gwyn – Alessandro Baricco

    "Ik heb ongeveer drie kwart van Baricco zijn oeuvre gelezen en "Mr Gwyn" is de ultieme ode aan wat schrijven kan zijn en kan doen." Het verhaal gaat over een Engelse romanschrijver die plots beslist om ermee te stoppen. Toch wordt het hem snel duidelijk dat hij het niet kan laten en beseft hij wat hij wil worden: kopiist. Hij maakt portretten van mensen met een haast maniakale precisie.

    Het boek laat ons nadenken over hoe we onszelf en de ander zien en hoe dicht mensen tot elkaar kunnen naderen. "Ik heb dit boek al aan iedereen cadeau gedaan en stuk voor stuk komen ze mij bedanken", zegt Balthazar. "Baricco bezit de kracht om anders te schrijven. Hij zoekt niet naar dat plot dat we in de cinema nodig hebben. Het is geen pageturner en toch kan je er niet mee stoppen. Ik raad iedereen aan om het boek te kopen. En als je recht in mijn ogen kan komen zeggen dat je Mr Gwyn niet goed vindt, dan betaal ik je de soft copy terug."

    3. De Passievrucht – Karel Glastra van Loon

    Van een boek dat geen pageturner is, naar een dat er volgens Balthazar wel één is: "De passievrucht". "Het boek is eigenlijk in mijn handen beland omdat mijn zoon op de cover staat. Het is zo gegaan: Lieve, mijn vrouw, werd gevraagd om een illustratie te maken van een pasgeboren kind voor een boek. Onze zoon was net geboren en ze stuurde van hem een foto in."

    "Een poos later mocht ze, zonder het te weten, ook die schrijver gaan portretteren. En hij vertelde dat het een bijzondere dag voor hem was omdat hij net de eerste druk van zijn eerste boek in zijn handen had. Waarop hij het exemplaar bovenhaalde en Lieve dan stomverbaasd reageerde: "Dat is mijn zoon op de cover." Wat een toeval? En wat een geluk dat het dan ook nog een fantastisch boek blijkt te zijn."

    Het is geen whodunitverhaal, maar eerder een "whoconceivedit". Een man ontdekt, na de dood van zijn vriendin, dat zijn zoon niet zijn biologische zoon is. "Als je net zelf een zoontje hebt gekregen, dan begin je daar enorm over na te denken: wat is dat, vader zijn? Is je bloedband het belangrijkste of de relatie die je met je kind ondertussen hebt verworven. Dit was ook de allereerste keer dat ik naar een producent belde en zei dat ze de rechten van dat boek moesten kopen. Ik zou het scenario schrijven en eventueel verfilmen. Jammer genoeg waren er blijkbaar nog mensen met dat idee. Ik was zodanig gefrustreerd dat ik dat verhaal en die thematiek niet kon brengen, dat ik dacht: "Fuck it, ik schrijf zelf wel een verhaal." Hierdoor is heel die mallemolen beginnen draaien."

    4. De lenige liefde – Herman De Coninck

    "Ik lees heel vaak gedichten door mijn broer Tom die er een enorme fan van is. Dit jaar hebben we elkaar voor Nieuwjaar dezelfde dichtbundel cadeau gedaan. Dat was hilarisch." De lenige liefde ligt Balthazar nauw aan het hart omdat het enorme grijpbare, begrijpbare, bruikbare en om op zijn Gents te zeggen "vree wijze" poëzie is. "Ik kon een lief daarmee binnendoen", glundert Balthazar. "Ik ken heel veel gedichten vanbuiten en vooral Herman De Coninck is mij al vaak van pas gekomen. Hij is mijn ware idool en ik heb dan ook de eer gehad om hem te mogen ontmoeten. Ik heb enorm veel warme herinneringen aan die man."

    5. Natural Capitalism – Paul Hawken

    Paul Hawken is in Amerika een van de grootste denkers op vlak van de ecologische revolutie. Om een of andere vreemde reden raakt hij echter niet zo bekend in Europa. "Klimaatverandering kunnen we niet meer voor zijn. Toch blijft hij ondanks alles hoopvol." Hawken reikt in zijn boek geen oplossingen aan, maar toont ons hoe we in ons kapitalistisch systeem op onze stappen moeten terugkeren en een alternatieve manier van kapitalisme moeten hanteren, namelijk natuurlijk kapitalisme.

    "Uw vrouw niet meer op donderdag of vrijdag slaan, maakt de situatie niet beter", meent Balthazar. "We moeten teruggaan naar een systeem, waar we allemaal gelukkiger van worden. We moeten de wetten van de natuur hanteren: een slimmer idee wint van een dommer idee. Zonne-energie is beter dan kolen. Dat is het natuurlijke elan van kapitalisme."

    Rondom ons creëren wij afval, terwijl dat in de natuur niet bestaat. Bladeren die van de bomen vallen zijn geen afval. "Toch blijven we verouderde technologieën gebruiken en blijven we een roofbouw plegen op de natuur omdat de lobby’s het natuurlijk kapitalisme nooit gaan gebruiken. Daarom moet er een burgerlijke ongehoorzaamheid komen op wereldschaal. Van elke tractor die zal uitrijden om de aanleg van The Dakota Access Pipeline te verwezenlijken zal ik de banden plat steken."