Meest recent

    Hoe Fleetwood Macs "Rumours" al 40 jaar de tand des tijds doorstaat

    Vandaag is het dag op dag 40 jaar geleden dat Fleetwood Mac zijn elfde studioplaat "Rumours" op de wereld heeft losgelaten. Een album over liefdesverdriet en een dubbele relatiebreuk binnen een muziekgroep, dat vier decennia en 45 miljoen verkochte exemplaren later onsterfelijk blijkt. Maar wat maakt "Rumours" zo tijdloos? Een muziekkenner en twee fans vertellen.

    2015 Los Angeles Times

    Het verhaal achter "Rumours"

    "Rumours" is met ruim 45 miljoen verkochte platen het achtste best verkochte album aller tijden. Een plaat over het persoonlijke verwerkingsproces van de vijf groepsleden, die allemaal op hetzelfde moment door een diep liefdesdal gingen. In 1978 werd de plaat bekroond met een Grammy.

    De context waarin "Rumours" tot stand is gekomen, leest als de soap. Bassist John McVie en pianiste en zangeres Christine McVie, vragen na 6 jaar huwelijk scheiding aan. “Zij heeft me op tournee enkele keren te vaak op mijn slechtst gezien”, zegt hij daarover. Het koppel blijft muzikaal samenwerken, maar is daarbuiten niet meer on speaking terms.

    Op quasi hetzelfde moment ziet gitarist en zanger Lindsey Buckingham zijn knipperlichtrelatie met zangeres Stevie Nicks op de klippen lopen. Tot overmaat van ramp ontdekt drummer Mick Fleetwood in die periode, dat zijn vrouw een affaire heeft met zijn beste vriend.

    In die context sluit het vijftal zich maandenlang op in de studio om een nieuwe plaat te maken. Los van hun persoonlijke problemen, blijft de muzikale klik wel intact. Met een historische plaat, bittersweet, en vol nummers met pittige dialogen over hartzeer tot gevolg.

    The Canadian Press/PA Photos

    Fleetwood Mac zijn zeker geen pioniers, zoals collega-muzikanten uit de jaren 70, zegt Marc Erkens, muziekkenner uit het Canvasprogramma "Culture Club" en opleidingshoofd Muziek aan het LUCA in Leuven daarover.

    “Hun grote verdienste is dat ze erin geslaagd zijn om zich verschillende invloeden eigen te maken, en dat geheel stijlvol en tijdloos te brengen. "Rumours" is al decennialang een groot commercieel succes. Dat alle groepsleden tegelijk het hoogtepunt van hun relatieproblemen beleefden, heeft een merkwaardig eindproduct opgeleverd. Een muzikaal sterke plaat met herkenbare teksten die iedereen beroeren”, vertelt Erkens.

    mention obligatoire© Ducourant/Rue des Archives

    Invloeden

    “Het muzikale belang van "Rumours" is evenwel  niet te vergelijken met een “Thriller” van Michael Jackson, of “Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band” van The Beatles", analyseert Erkens. "Die artiesten hebben stuk voor stuk hun eigen sound ontwikkeld en iets nieuws gedaan. Fleetwood Mac niet: zij hebben op een geniale manier alles wat al bestond in de muziek gesynthetiseerd."

    "Ze hebben wat al voorhanden was slim gekneed tot sterke popsongs, die sterk op zichzelf staan. Toegankelijke oorwurmen, die een bepaald momentum vatten, maar toch tijdloos zijn. Omdat de liedjes zo toegankelijk zijn, lijken ze misschien oppervlakkig, maar dat zijn ze allerminst. Alles is zo goed gedoseerd en slim bedacht dat het geen lege doos is.”

    Erkens hoort veel verschillende invloeden in wat hij de “easylistening softpop” van Fleetwood Mac noemt. “Echo’s van Eagles, The Beach Boys en zelfs flitsen van de Beegees. Door de mix met countryinvloeden wordt het geheel “california pop” die goed in het oor ligt”, legt hij uit. “Voeg daar een slimme en goede studioproductie aan toe en je krijgt een vlot en afgelikt geheel, dat tijdloos klinkt.”

    De muzikale keuze voor een mix van verschillende invloeden onderscheidt Fleetwood Mac volgens Erkens wel van andere grootheden uit de jaren 70. “Als je “Rumours” hoort dan denk je niet automatisch aan de seventies. Dat heb je met de Beatles of ABBA wel: ze hangen vast aan een tijdskader, Fleetwood Mac overstijgt dat."

    Bekende fans over "Rumours"

    Voor Eva De Roo (28) van Studio Brussel is “Rumours” zonder twijfel haar favoriete plaat aller tijden. Ze leerde het album kennen via haar vader. “We hadden zijn oude platenspeler opnieuw geïnstalleerd, nadat die tien jaar stof had staan vangen op zolder. Toen we samen door zijn platencollectie aan het snuisteren waren, sprak de hoes van “Rumours” me aan. Onder meer door die dubbelzinnige afbeelding van Mick Fleetwood, die een suggestieve riem draagt met twee ballen aan.”

    Na een luisterbeurt, was het meteen liefde op het eerste gezicht. “Het geheel sprak me enorm aan en raakte me op alle mogelijke manieren. De nummers sloten aan bij mijn leven op dat moment: ik was net 18, zat op kot in Gent en alles was aan het gebeuren."

    Het succes van “Rumours” schuilt volgens De Roo eerder in het muzikale dan in de teksten. “De gitaarriffs die erin zitten, zijn origineel en verfrissend. En supergoed opgenomen, in een typische studio uit de jaren ’70: je hoort aan de klank hoe organisch en emotioneel het geheel tot stand is gekomen. De nummers klinken zuiver en lijken simpel, en zoiets kan volgens mij niet gedateerd raken.”

    Ook de thematiek van de plaat draagt volgens De Roo bij tot het succes. “De liefde, en de manier waarop die bezongen wordt, zo open en eerlijk, is voor twintigers van nu ook heel herkenbaar. Daarom dat een episch nummer als “The chain” tegenwoordig veel wordt gedraaid door dj’s aan het einde van hun set”, vertelt ze. “Er zijn ook veel Fleetwood Macfans onder de Studio Brusselluisteraars. Als we bijvoorbeeld “Dreams” spelen, dan komt daar meteen reactie op. Ik moet me beheersen om die nummers niet elke dag te draaien. (lacht)”

    © VRT / STUBRU Damon

    Ook voor Ilse Liebens (37) is “Rumours” één van de favorieten in haar platencollectie. “In die mate dat ik de vinylversie ervan steevast koop als ik ze ergens zie. (lacht) Ik heb er gemiddeld drie exemplaren van in huis, maar ik deel ze ook graag uit." Liebens houdt van platen met een verhaal. ““Rumours” is de meest complexe break-upplaat in de muziekgeschiedenis: twee koppels gaan tegelijk uit elkaar, en slagen er toch in om geweldige nummers over elkaar te maken én die samen op te nemen in de studio, hoewel ze elkaars bloed kunnen drinken. Dat spreekt tot de verbeelding."

    Volgens Liebens doorstaat “Rumours” de tand des tijds zo makkelijk omdat Fleetwood Mac bijzonder getalenteerde muzikanten groepeert. “Hedendaagse groepen hebben vaak één goede songschrijver, in het beste geval twee. Bij Fleetwood Mac zie je drie topschrijvers die samen nog straffer worden. Een overschot aan talent, maar ik vermoedelijk niet de gemakkelijkste mensen om mee samen te werken.”

    Liebens leerde Fleetwood Mac kennen in de loop van de jaren 80. “Omdat hun geluid me fascineerde, ben ik zelf op zoek gegaan naar ouder werk in de platencollectie van mijn nonkel. “Rumours” hoorde ik voor het eerst in volle puberteit. De plaat is een aaneenschakeling van singles, zonder één enkel dipje.”

    Wanneer ze Fleetwood Mac draait op Radio Nostalgie, dan is dat elke keer speciaal. “Hoe meer ik te weten kom over de plaat, hoe meer ik besef hoe uniek “Rumours” is”, aldus Liebens. “Toen ik Fleetwood Mac de eerste keer live heb gezien heb, was de magie compleet. Ik was starstruck, en dat gebeurt zelden.”

    © VRT Lies Willaert

    Beluister hier nog eens "Go your own way"