Meest recent

    Waarom je agressief wordt van slikken en smakken

    Maakt het geluid van slikken, smakken, ademen en snuffen je hoorndol? Heb je zin om te slaan op mensen die te luid op hun toetsenbord tikken of je bureau voorbij stampen? Je bent geen aansteller: je hebt misofonie. En ja, het is een echte neurologische aandoening, hebben Britse wetenschappers nu vastgesteld.

    Ooit al de neiging gehad om een soepslurper op restaurant, een luid ademende buurman in de bioscoop of een op zijn toetsenbord rammende collega een mep te verkopen? Wees gerust, het ligt niet aan jou, en je bent ook geen aansteller. Veel mensen kampen met wat misofonie genoemd wordt: specifieke geluiden die gevoelens van haat, woede, walging en zelfs agressie oproepen.

    Misofonie werd in 2001 voor het eerst vernoemd als aandoening. Omschreven als een afkeer van geluiden die door mensen geproduceerd worden: mond- en keelgeluiden (smakken, slikken, ademen, neus ophalen...), typen op een toetsenbord, klikken met een pen, lopen met hakken op een harde vloer... Mensen met misofonie kunnen die "triggergeluiden" boven alles onderscheiden, met alle gevolgen vandien.

    Wetenschappers bleven jarenlang bijzonder sceptisch over de vraag of het om een écht medisch "mankement" gaat. Onderzoekers van Newcastle University in Groot-Brittannië hebben nu echter kunnen aantonen dat mensen met misofonie neurologische verschillen in hun hersenen vertonen in vergelijking met mensen die er geen last van hebben.

    "Boosheid slaat op hol"

    Het onderzoek werd gepubliceerd in het vakblad Current Biology. Het team onderzocht via MRI-scans de hersenactiviteit van 20 mensen met en 22 mensen zonder misofonie. Zij kregen een waaier aan geluiden te horen: neutrale (regen, een druk café, kokend water), onaangename (een huilende baby, een roepende persoon) en triggergeluiden (eten en ademen). Bij de typische triggergeluiden zagen de onderzoekers grote verschillen tussen wel en niet-misofoon.

    Wie misofoon was, vertoonde een abnormaal hoge activiteit in dat deel van de hersenen in de frontale hersenkwab dat zintuiglijke waarnemingen met emoties verbindt. Meer bepaald in de "cortex cingularis anterior", een hersenstructuur die een rol speelt bij het verwerken van pijnprikkels, conflictsituaties en emoties.

    Het brein van mensen met misofonie gaat helemaal in overdrive bij triggergeluiden. "Hun reactie is vooral extreme woede, niet gewoon afkeer" zegt professor Sukhbinder Kumar, die het onderzoek leidde. "Het lijkt in eerste instantie op een normale reactie, maar het gevoel van boosheid slaat op hol."

    De onderzoekers merkten ook een "abnormale functionele connectiviteit" van de cortex met die delen van de hersenen die met geheugen verbonden zijn. "We vermoeden dus dat misofonie zeer sterk verbonden is aan het oproepen van negatieve herinneringen in het verleden", zegt professor Kumar.

    De triggergeluiden veroorzaakten ook een verhoogde fysieke reactie, zoals een hogere hartslag en zweten.

    "Een echte neurologische aandoening"

    "Voor mensen die aan misofonie lijden, is dit goed nieuws", zegt professor Kumar. "Voor de eerste keer hebben we aangetoond dat er een verschil is in de hersenstructuur en de hersenfunctie, in vergelijking met mensen die er geen last van hebben. Dat moet helpen om een sceptische medische wereld ervan te overtuigen dat dit een echte neurologische aandoening is."

    "Ik was een van die sceptici", zegt Tim Griffiths, een professor in cognitieve neurologie die ook meewerkte aan het onderzoek. "Tot we de patiënten zagen en begrepen hoe opvallend de kenmerken zijn."

    Geen medicijn

    Voor misofonie bestaat trouwens geen medicijn. Wie eraan lijdt heeft meestal wel zijn of haar eigen copingsmechanismen ontwikkeld. Oordopjes dragen bijvoorbeeld. Veel mensen vermijden ook bepaalde situaties waarvan ze weten dat ze "geluids-stress" uitlokken. Wie weet kan verder onderzoek wel leiden tot een oplossing die net iets mensvriendelijker is dan erop los te willen slaan.