Meest recent

    "Het zijn uw zaken niet!" - Amerikanen over onze pers en Donald Trump - Tobias Hermans

    De Vlaming Tobias Hermans woont in de Verenigde Staten en merkt tijdens de Superbowl dat veel Amerikanen met verbazing kijken naar de berichten in onze pers over Donald Trump. ""It’s none of your business", vatte een van mijn gesprekspartners het minder fijntjes samen."
    opinie
    Opinie

    imago/Xinhua

    Tobias Hermans is een postdoctoraal onderzoeker Duitse Letterkunde van de UGent en voert met een beurs van de Belgian American Educational Foundation (BAEF) onderzoek uit aan Indiana University.

    Zondag vond de Superbowl plaats. De New England Patriots tegen de Atlanta Falcons, de apotheose van vijf maanden American Football en een uitgelezen moment van escapisme na twee opzienbarende weken Trump-beleid.

    Wekenlang puilden de winkelfolders uit met promoties op pizza, snacks, chicken wings en frisdrankflessen van drie liter. Even leek de Superbowl bedolven te geraken onder een lawine aan controversiële maatregelen. Maar zondag was het eindelijk zover en moest de politiek wijken voor de sportieve hoogdag van het jaar.

    Of dat zou je toch denken. Maar Amerikanen praten nu eenmaal te graag over politiek. Het gebeurt vaak dat ik zelfs de kans niet krijg om met enige zin voor diplomatie een vraag over het nieuwe politieke bestel te stellen. Of het nu collega’s of Uber-chauffeurs zijn, zonder veel schroom word ik regelmatig zelf ter verantwoording geroepen: “So, what do you think of our new president?”

    Ondertussen heb ik natuurlijk een neutraal standaardantwoord klaar voor mijn inquisitieve medemens: vanuit ons perspectief als Europeanen vinden we het allemaal merkwaardig. Niemand had de overwinning van Trump zelfs voor mogelijk gehouden. Toch merk ik dat daarmee steeds minder vaak de kous af is.

    Moreel protectionisme

    De doorsnee-Amerikaan loopt niet al te hoog op met Europa. Culturele mensen met lekker eten, maar arrogant en bemoeiziek. En als puntje bij paaltje komt (vb. in militaire conflicten), zijn we in geen velden of wegen te bekennen. Het is een gevoel dat bij vele Amerikanen leeft en dat onder meer Trumps kritiek op de NAVO voedt.

    Toen ik zondag achteloos vertelde dat onze media de ontwikkelingen in de VS aandachtig volgen, gingen er dus onvermijdelijk alarmbellen af. Al snel geraakte de Superbowl daardoor op het achterplan.

    Betogingen tegen Trump in Europese hoofdsteden, dagelijkse discussies in talkshows over de meest recente ontwikkelingen en een roadtrip-documentaire door de States? Velen vinden het "over the top". En onze koning die bovendien waarschuwt voor een gebrek aan "openheid en vrijgevigheid"? Een aantasting van iedere vezel antiroyalisme in hun genen.

    Weinig Amerikanen die ik ken, hebben nochtans een goed woord over voor het beleid van Donald Trump. Meer nog, de meesten waren aanhangers van Bernie Sanders. Toch brengt hun rotsvaste geloof in de superioriteit van de Amerikaanse grondwet een vorm van moreel protectionisme met zich mee.

    Als Europeanen hebben wij hen écht geen lessen te leren. Met weinig zin voor geografische nuance wijzen ze er telkens op dat autoritaire figuren zoals Hitler, Mussolini en zelfs Berlusconi in Europa aan de macht kwamen.

    Om nog maar te zwijgen over de brexit, in hun ogen de patient zero van de golf aan populisme die de wereld nu overspoelt. Het helpt ons niets vooruit dat we onze eigen problemen trachten te verdoezelen achter onze obsessie met Trump, merken ze fijntjes op.

    ‘It’s none of your business’, vatte een van mijn gesprekspartners het minder fijntjes samen. En het was maar goed dat de Patriots net op dat moment de gelijkmaker scoorden.

    Een teveel aan cynisme?

    Niet iedereen deelt dezelfde graad aan verontwaardiging, uiteraard. Sommigen zijn ook oprecht bezorgd over de internationale media-aandacht die Trump krijgt, en niet geheel onterecht.

    Anita en Chris, bijvoorbeeld, waarschuwden me voor een al te spottende toon in de berichtgeving. Zij onthouden voornamelijk het teveel aan cynisme tijdens de voorbije verkiezingsperiode. Niemand heeft Donald Trump ooit echt serieus genomen. Integendeel, de Amerikaanse media omarmden zijn hele entertainmentcircus maar al te graag.

    Het is nu beter, vinden ze, want de pers kan het zich niet langer veroorloven om steken te laten vallen. Maar in het buitenland kijken we nog steeds met veel dédain naar de gebeurtenissen in de VS. We behandelen de beslissingen die Trump neemt nog te vaak als surreële absurditeiten.

    Hun raad? Bericht zo neutraal mogelijk over de president en zijn beleid, geef hem een eerlijke kans. We diaboliseren te vaak en te snel, en we verliezen op die manier de positieve berichten uit het oog, bijvoorbeeld dat de holebi-gemeenschap met het power-couple Ivanka Trump en Jared Kutschner belangrijke bondgenoten kent.

    Misschien is ook dat nieuwsfeit ‘none of our business’ volgens mijn Superbowl-broeders. Maar als het dan toch moet, zo heb ik geleerd, zouden we met een vleugje optimisme in onze berichtgeving veel Amerikanen alvast een grote dienst bewijzen.

    lees ook