Meest recent

    OCMW's moeten aan meer en meer mensen een leefloon toekennen

    Het aantal mensen dat vorig jaar bij het OCMW heeft aangeklopt voor een leefloon, is opnieuw gestegen. In de eerste acht maanden van 2016 was er een stijging van 9,3 procent. Dat betekent dat elke maand bijna 125.000 mensen een leefloon kregen. Er zijn verschillende oorzaken: meer mensen met schulden, meer aanvragen door erkende vluchtelingen, maar ook strengere regels voor vooral jonge werklozen die zo hun uitkering verliezen. De Vereniging van Steden en Gemeenten (VVSG) vraagt aan de regering om de leeflonen op te trekken.

    De voorbije dagen was er veel discussie over de armoedecijfers, maar als we kijken naar het aantal leefloners is er weinig verwarring mogelijk. "Het is opnieuw een aanzienlijke stijging geworden, we zitten nu met een stijging van 9,3 procent", legt Julien Van Geertsom van de overheidsdienst Maatschappelijke Integratie uit.

    Elk jaar stijgt het aantal mensen dat in de armoede terecht komt met zo'n 2,3 procent, daarnaast zijn er ook meer mensen die bijvoorbeeld in schuldbemiddeling zitten.

    Opvallend is ook dat vooral meer Vlamingen hadden een leefloon nodig. "Vlaanderen stijgt deze keer sneller dan de twee andere regio's, namelijk met 12,9 procent. Terwijl Brussel met 8 procent stijgt en Wallonië met 8,3 procent." Ook meer jongeren (+8 procent) komen in de problemen.

    Vluchtelingen niet enige oorzaak

    De stijging van het aantal leefloners is voor een deel te verklaren door het toenemend aantal erkende vluchtelingen. "In de totaliteit van de leefloners maken de erkende vluchtelingen er 11 procent van uit", aldus Van Geertsom.

    Maar dat is lang niet de enige oorzaak, merkt Nathalie Debast, armoede-expert van de Vlaamse Vereniging van Steden en Gemeenten (VVSG), op. “We zien dat andere stelsels van sociale zekerheid strenger zijn geworden of lage bedragen toekennen, waardoor meer mensen richting de OCMW’s worden geduwd.” Het gaat dan bijvoorbeeld om werklozen die geschorst zijn. “Doordat zij geen werkloosheidsuitkering meer krijgen, zitten zij zonder inkomen en zien zij zich genoodzaakt om naar het OCMW te stappen.”

    Hetzelfde ziet Debast gebeuren bij veel gehandicapten. “Zij krijgen wel een uitkering, maar die zit onder het leefloon. Vandaar dat zij ook een opleg krijgen om boven het leefloon uit te komen, wat dan nog veel te laag is.”

    Alarmbel

    Debast trekt aan de alarmbel omdat de leeflonen volgens de VVSG te laag zijn. “Het is voor ons heel duidelijk dat wie met een leefloon moet rondkomen, het niet redt”, stelt ze vast. “Die mensen maken schulden om hun huur en energierekening te betalen, dus enkel om te overleven.”

    “Het regeerakkoord voorziet dat de minimumuitkeringen zouden stijgen, maar we zien dat het tegenovergestelde gebeurt omdat men het budget daarvoor heeft ingekrompen en dat baart ons zorgen.” Omdat de OCMW’s dit volgens de VVSG niet kunnen opvangen, vraagt men om de leeflonen op te te trekken tot de Europese armoedegrens.

    Voor een alleenstaande ligt die grens op 1.083 euro, terwijl een Belgisch leefloon 867 euro bedraagt. Een gezin van twee ouders en twee jonge kinderen, krijgt een leefloon van zo’n 1.150 euro. Ook met kinderbijslag erbij gerekend, blijven zulke gezinnen 780 euro onder de Europese armoedegrens, volgens de berekeningen van de VVSG. “Deze mensen redden het dus niet. Wij vragen daarom dat de regering hier prioritair werk van maakt.”