Meest recent

    "Die littekens zijn geweldig. Ze zeggen: ik leef!"

    De New York Fashion Week is niet alleen glitter en glamour. Op de show van lingerie­ontwerpster Dana Donofree verschenen modellen in alle maten en gewichten op de catwalk. Ze toonden met trots hun lichaam, dat duidelijke sporen draagt van borstkanker.

    De New York Fashion Week voor vrouwen is dit jaar goed voor een lawine aan politieke statements, zoveel was al duidelijk. Maar er is ook plaats voor bewustmaking. Gisteravond organiseerde de Amerikaanse lingerie­ontwerpser Dana Donofree een alternatieve modeshow. Geen typische catwalk-modellen, maar vrouwen wier lichaam de sporen van hun ziekte draagt. Bijna de helft van hen heeft borstkanker in een gevorderd stadium. Modellen van alle maten en gewichten, wat ze gemeen hadden, was dat ze openlijk en met trots hun gehavende lichaam toonden.

    Ontwerpster Dana Donofree kreeg op amper 27-jarige leeftijd de diagnose borstkanker en onderging een dubbele borstamputatie. Toen ze tot het pijnlijke besef kwam dat alle "gewone" lingerie niet meer voor haar weggelegd was, begon ze lingerie te ontwerpen voor vrouwen die net als zij in de klauwen van borstkanker gevallen waren.

    "Dit is een heel belangrijk moment voor hen. Die vrouwen die daar staan, die zoiets als dit kunnen ervaren, op een moment dat borstkanker hun leven en hun lichaam overgenomen heeft", vertelde Donofree aan het persagentschap Reuters. En dat die modellen er vol zelfvertrouwen stonden en stráálden, dat mag blijken.

    "Ik voelde me sexy, ik voelde me mooi, ik was trots", zegt Paige Moore (24). Vijf weken geleden onderging ze een dubbele borstamputatie nadat uit onderzoek gebleken was dat ze erfelijk belast was. Ik kreeg het gevoel: die littekens zijn er, ze zijn sexy, ze zijn geweldig. Ik ben hier, ik leef, ik voel me goed. Dat is alles wat telt." Of hoe Chiaro D'Agostino, een leerkracht en blogger uit New Jersey, het verwoordde: "Of ik nu tepels heb of niet, ik ben een vrouw."

    (Dana Donofree (links) poseert met model Champagne Joy en actrice Mia Sorvino)

    "Waarom praten we hier zo stiekem en omfloerst over?"

    Op de website van AnaOno Intimates schrijft Donofree waarom deze show zo belangrijk voor haar was. "Alles van uiterlijkheden wat ik in mijn pre-kankerleven kende, betekende niks meer toen ik na mijn operatie 's ochtends een glimp van mezelf opving in de douche. Als ik door dat moment alleen al niet murw geslagen was, gebeurde dat wel toen ik in mijn kast rommelde op zoek naar een wijd T-shirt uit mijn studententijd om over mijn sportlingerie te dragen, voor ik naar een werkvergadering trok."

    "Heel langzaam bouwde ik mijn zelfbeeld, mijn zelfvertrouwen weer op. Door een "mastectomietatoeage" te laten zetten, door met andere vrouwen te praten over het leven na de operatie, door het eerste prototype van mijn lingerie uit te proberen. Ik vroeg af waarom dit geen deel uitmaakte van het grotere "wat kan je verwachten"-verhaal dat je bij de chirurg krijgt. Waarom ontbrak dit? Waarom waarschuwde niemand mij? Waarom praten we hier zo stiekem en omfloerst over, niet alleen over de fysieke en emotionele problemen, maar ook de seksuele?"

    "Als 16 mooie vrouwen 15 minuten van hun leven uittrekken om een AnaOno-ontwerp aan te trekken en over de catwalk te lopen voor het oog van internationale media, zelfs van beroemdheden, met cameraflitsen en filmcrews rond hen, dat moment is zo veel groter dan lingerie, dan shapewear, zoveel groter dan ik."