Meest recent

    Politiek en cumul: de hele discussie barst van de hypocrisie - Fabian Lefevere

    In de Wetstraat bestaat een gezegde dat christendemocraten zich ver moeten houden van vrouwen, en dat socialisten zich niets kunnen permitteren met geld. Vraag dat maar aan Johan Van Hecke, Willy Claes of recent nog Tom Balthazar.
    analyse
    Analyse

    Fabian Lefevere is nieuwsmanager bij VRT Nieuws en volgt de Belgische politiek al jaren.

    Logisch is het wel, zeker wat de socialisten betreft (over affaires met christendemocraten gaan we het hier even niet hebben). Als je van herverdeling en sociale rechtvaardigheid je core business maakt, heb je geen enkel verweer tegen de kritiek van de voorbije dagen. Tom Balthazar had kunnen weten in welke storm hij als lijsttrekker zou belanden. Empathie hoeft niet.

    Maar mag er ook enige nuance worden aangebracht? Hoe erfelijk belast de socialisten ook zijn, het is niet alsof ze de enigen zijn die meedraaien in de schnabbelmolen. Dat leert een simpele blik op de mandatenlijst die elk jaar bij het Rekenhof wordt neergelegd.

    Over Siegfried Bracke hóéven we het niet eens te hebben (al had ook hij kunnen weten in welke storm hij kon belanden).

    Het zou indecent zijn om Tom Balthazar als een “slachtoffer” van het systeem te omschrijven. Het is wél zo dat het systeem waarin hij gedijde niet deugt. De ene partij is niet beter – of slechter – dan de andere, dat blijkt weer.

    De zuiverste

    Toch gaan ze nu allemaal tot het uiterste om zichzelf als de zuiverste aan te prijzen met voorstellen tot meer transparantie. Dat is goed en juist, maar het verschijnsel van bijklussende politici is zo oud als de straat. Pas nu, opgejaagd door de media, in wat verdacht sterk op een vroeg ingezette spurt naar de gemeenteraadsverkiezingen van volgend jaar lijkt, is dat een issue geworden voor de bewoners van de Wetstraat.

    Dat is een cynische, maar heel erg feitelijke vaststelling. De vraag is wat er uiteindelijk allemaal gaat gebeuren met de voornemens en intenties van vandaag.

    Dubbelzinnigheid

    Want één ding is duidelijk: dat cumuls tussen het zakenleven en de politiek kunnen, brengt belangenvermenging wel heel erg dichtbij. Worden politici aangeworven door de privé om hun inhoudelijke expertise? Of is het om hun telefoonboekje en netwerk, dat bepaalde deuren kan openen die anders gesloten blijven?

    Hoe dan ook barst de hele discussie van de hypocrisie. Zo struikelt iedereen wel over wat politici verdienen in het schnabbelcircuit, maar niet over het stuk van hun vergoeding dat ze afdragen aan hun partij.

    Ook de partijen zelf haalden op die manier nogal wat inkomsten binnen de voorbije jaren. Wat is er gebeurd met dat geld? En wat met de cumul van parlementslid enerzijds en schepen of burgemeester anderzijds, een stuk lucratiever dan veel zitjes bij intercommunales?

    Als de voorbije dagen één ding duidelijk geworden is, dan wel dat er heel snel duidelijke regels nodig zijn die een einde maken aan de dubbelzinnigheid.