Meest recent

    "Waarom moet ik dat lied zingen?"

    "Ik wil eigenlijk geen lied voor de film, maar ze is nu eenmaal een zangeres", aldus regisseur Alfred Hitchcock, die dus tegen zijn zin actrice Doris Day moest laten zingen in zijn "The man who knew too much". Muziekschrijvers Jay Livingston en Ray Evans schudden in enkele weken tijd "Que sera, sera" uit hun mouwen, een nummer waarvoor Day aanvankelijk weinig waardering kon opbrengen. Maar het werd 60 jaar geleden een klassieker buiten categorie en kan ook nu nog door vrijwel iedereen probleemloos worden meegezongen.

    Livingston: "Op een gegeven moment kreeg ik een telefoontje van Alfred Hitchcock. Hij vertelde me dat Doris Day een van de actrices was in zijn volgende film. Iets wat hij eigenlijk niet wilde. Maar de filmmaatschappij had hem gezegd dat als hij James Stewart (die de jaren voordien schitterde in onder meer "The Glenn Miller story" en "Rear window", nvdr) wilde, hij er Doris Day en mij en Evans moest bijnemen. Hij vroeg ons om een lied te schrijven voor Doris, omdat zij toch een zangeres was. Hij zei me dat Day het liedje voor een kleine jongen zong. En het moest internationaal klinken, met een vreemde titel, omdat Stewart toch een vedette was die de hele wereld aansprak." (Boek "Songwriters on songwriting" van Paul Zollo, 2003)

    Maar zoals Hitchcock niet veel zin had in een lied, bleek ook Day niet veel zin te hebben om dit nummer voor de film te zingen. Livingstone: "Ze wilde dit lied eigenlijk niet zingen, maar ze moest. Ze deed het dan ook in één keer en besloot met: "Dit is de laatste keer dat jullie van dit lied gaan horen."" ("Songwriters on songwriting")

    Doris Day: "De eerste keer dat iemand me vertelde dat "Que sera, sera" in die film zou gebruikt worden, dacht ik: "Waarom eigenlijk?" Ik vond niet dat dat lied in die film een plaats had. "Ik was niet gek van dat idee, omdat ik niet begreep waar ze het gingen zetten in het verloop van de film. En met welk nut?" Ik vond het alvast geen goed nummer." (radiozender NPR, december 2012)

    Toch werd het nummer wereldwijd een fenomenaal succes. Day: "Dankzij kinderen werd het toch een erg populair lied. Ik vond dat geweldig. Ik realiseerde me toen pas dat, ook al vond ik het nummer maar niets, mensen er toch van hielden. En dan vooral dus kinderen. Waardoor het ook perfect op zijn plaats was in de film. Ik kan nog altijd niet zeggen dat het mijn favoriete liedje ooit is, maar het bracht wel het een en ander teweeg." (NPR)

    "Mijn voorkeur van liedjes gaat in ieder geval uit naar liefdesliedjes. Die zing ik zo graag."

    "Ik begrijp niet waarom "Que sera, sera" uiteindelijk de tand des tijds overleefd heeft. Men spreekt me nog altijd aan over dat lied. Velen zongen het om hun kinderen in slaap te wiegen. Da’s toch lief, niet?" (The Telegraph, september 2011)

    Evans: "Ooit hoorde ik een man "Que sera, sera" zingen terwijl hij de ramen van een kasteel in Salzburg, Oostenrijk, aan het lappen was. Dat is meer opwindend, welke dag het ook is, dan dat het nummer op de radio gespeeld wordt." (Boek "25 years of celebrity interviews", 2004)

    "Waar je ter wereld ook gaat, het is overal "Que sera, sera"", aldus Livingstone in een interview aan Emmy Tv Legends in februari 2000. Ook in Vlaanderen, waar het nummer 60 jaar geleden aan de top van de hitparade stond. Dankzij Doris Day, intussen 92. "Ik ben niet meer zo blij met verjaardagen. Leeftijd is maar een getal. Hoe je je voelt en hoe je je leven leeft, is veel belangrijker. Een paar goede vrienden en mijn huisdieren zullen de enigen zijn met wie ik deze verjaardag nog vier", liet ze in april vorig jaar aan celebritywebsite People nog weten.

    En op die verjaardag werd er ook gezongen. "Que sera, sera" natuurlijk: