Meest recent

    Het creatieve lab van... Fien Troch: "Ik word rustiger door iets heftigs te doen"

    Je bent creatief of je bent het niet, beweren sommigen. Maar klopt dat wel? Zijn er manieren om creatiever te worden? Om meer inspiratie te vinden? Om op betere ideeën te komen? Heb je daar voldoende nachtrust, sport, discipline of speciale voeding voor nodig? Voortaan vragen we het elke zaterdag aan een multitalent in de rubriek "Het creatieve lab van…". Deze week: cineaste Fien Troch (39), die na "Home" alweer aan een nieuw scenario werkt.

    Hoe start je de dag?
    Ik sta als eerste op, om zeven uur. In het weekend kan het wat later zijn. Ik ga eerst douchen en dan drink ik thee, om wakker te worden. Daarna is het tijd om de kindjes te wekken. Ik ontbijt pas als ik hen naar school heb gebracht.

    En wat is het eerste wat je daarna doet?
    Dat is niet het hele jaar hetzelfde. Momenteel ben ik in een schrijffase. Dan ga ik aan mijn computer zitten en probeer ik zo lang mogelijk te schrijven aan mijn scenario. Meestal thuis. Soms ga ik wel eens in een bar zitten, omdat ik wel eens uitgekeken geraak op altijd datzelfde decor.

    Heb je daar een vaste regelmaat in, een uurrooster dat je jezelf oplegt? Of is dat chaos?
    Als het zoals nu in een pril stadium is, dan ga ik de kinderen halen op het normale uur. Dat wil zeggen dat ik schrijf van negen tot vier. Als ik een deadline heb, dan laat ik hen wel in de nabewaking. Binnenkort draai ik een spotje, of soms geef ik een workshop, en dan kan dat helemaal anders zijn.

    Wanneer is het idee voor je nieuwe film gegroeid?
    Dat was er zelfs al toen "Home" nog niet in productie was. Dat is niet van ploep: daar is het dan. Ik moet nadenken, brainstormen, in oude schriften zoeken naar ideeën. Dat begint meestal met losse flarden, ik heb altijd wel een notaboek bij me. En ik praat er veel over met Nico, mijn man. Hij heeft ook aan "Home" mee geschreven.

    Mogen wij al weten waarover het gaat?
    Nog niet helemaal, maar het idee is wel om - komedie durf ik niet echt zeggen, da’s gevaarlijk - maar om een situatie of een arena te vinden waarin ik heel vrij ben om humor te onderzoeken. Het verhaal doet er voorlopig niet toe, ik wil voor deze film grappige situaties creëren zonder dat die gesmoord worden door het verhaal. Dat is het vertrekpunt.

    Zijn er truuks om creatief te zijn? Of is dat gewoon zweten en werken?
    Het enige wat mij helpt als het niet lukt, is creativiteit opzoeken: naar de film gaan, lezen, gewoon een koffie gaan drinken. Ik kan niet voor de computer zitten en wachten tot het komt. Anderzijds forceer ik mezelf wel om creatief te zijn. Ik moet mij echt verplichten om scènes te schrijven, ook al vind ik het niet goed. Enerzijds dus discipline en hard werken, en anderzijds mijn hoofd voeden met impulsen. Gewoon gaan wandelen, ben ik rap beu.

    Sport, maakt dat je hoofd niet leeg?
    Nee, ik sport wel, maar dat is puur om in vorm te blijven. Ik doe twee keer per week Pilates (een soort krachtyoga, JH). Ik heb yoga geprobeerd, maar dat lukt me niet goed. Ik word rustiger door iets heftigs te doen. Pilates is heel intensief voor de spieren. Als het puur mentaal is, lukt het me niet.

    Hoe anders is creatief zijn op de set dan achter de computer?
    Heel anders. Op de set moet ik niet zo creatief zijn, daar moet ik vooral heel hard nadenken, kijken en logisch zijn. Ik gebruik dan toch wel een ander deel van mijn hersenen dan wanneer ik schrijf. Op de set is het meer uitvoeren, intuïtie.

    Als een acteur dan zelf creatief wordt, en iets voorstelt dat jij anders zag, hoe gaat dat?
    Dat mag uiteraard, ik zal daar altijd naar luisteren, maar het zal toch altijd zijn zoals ik het wil. (lacht) Als dat interessant is, is dat super, als dat niet interessant is, is het ook super dat een acteur meedenkt, maar het zal toch zijn wat ik zeg. Ik zal dat ook heel lief zeggen. Het betekent niet dat ik het beter weet, maar ik ben wel heel koppig en heel standvastig als ik op de set sta. Meestal is dat wel een fijne wisselwerking. Als ik nee zeg, weet ik wel waarom.

    Hoe ga je om met sociale media, met email, met telefoon…?
    Ik had voor mijn film geen Facebook, geen Instagram. Dat interesseerde me niet echt. Iedereen is daar altijd zo top, op sociale media. Iedereen ziet er goed uit, leest de juiste boeken, is met de juiste dingen bezig, heeft honderdduizend vrienden. Ik geloof daar niets van. Maar voor "Home" had ik dan toch een Facebookpagina nodig, en ook Instagram. En dat valt mee omdat dat over de film gaat, da’s niet privé.

    Mails vind ik soms heel vermoeiend. Ik krijg er heel veel, met allerhande vragen. Als het dringend is, antwoord ik direct, de rest spaar ik op. Maar ik kan daar echt heel moe van worden en heel chaotisch in mijn hoofd als ik twintig onbeantwoorde mails heb.
     

    Hoe ziet je ideale vakantie er uit?
    Ik ga heel weinig op vakantie. En dan nog moet ik film kunnen kijken of een boek lezen, een beetje sporten, of gezond eten. Gewoon lazy niks doen, dat gaat niet.

    Wat is het laatste wat je doet als je gaat slapen?
    Meestal lees ik in bed nog een boek. Om rustig te kunnen slapen. Ik lees vooral fictie. Ik heb net "The Vegetarian" van Han Kang uitgelezen gisteravond. En "Open City" van Teju Cole ligt klaar, het schijnt dat dat mooi is.

    Ik koop nooit een boek in functie van mijn film, maar er kan altijd wel een zin in staan die ik grappig vind of waar ik inspiratie uit haal. Ik wil dat mijn hersenen gevuld worden met impulsen.

    Heb je een levensmotto?
    (denkt na) Ik probeer in te zien hoe goed ik het heb. Ik kon vroeger zagen over dingen die mij dwars zaten, ik vond mezelf toen veel egocentrischer. Als mijn scenario niet lukt, kan ik dat nu veel makkelijker in perspectief zetten. Nu denk ik: ik heb wel een goed leven, ik ga straks mijn kindjes halen, dat maakt me blij. Maar ook ruimer: ik woon in Brussel, in België, ik heb een goed huis, ik heb elke dag eten, ik voel me veilig. Er zijn mensen die dat niet hebben.

    Als je dat zou vertalen naar een grafschrift: “Hier ligt een zondagskind”. Of overdrijf ik?
    Misschien wel. Zondagskind, dat klinkt alsof alles mij maar toegeworpen is. Ik besef: ik ben op de juiste plek en op het juiste moment geboren. Maar anderzijds vind ik ook wel dat ik bijvoorbeeld hard heb gewerkt aan mijn films, en als het niet ging, dat ik wel blééf werken. Ik ben niet zomaar een zondagskind.

    lees ook