Meest recent

    Het creatieve lab van… Jeroom: "Ik heb de saaiste job ter wereld"

    Je bent creatief of je bent het niet, beweren sommigen. Maar klopt dat wel? Zijn er manieren om creatiever te worden? Om meer inspiratie te vinden? Om op betere ideeën te komen? Heb je daar voldoende nachtrust, sport, discipline of speciale voeding voor nodig? We vragen het elke zaterdag aan een multitalent in de rubriek "Het creatieve lab van…". Deze week: cartoonist Jeroom (40, voluit Jeroom Snelders). En het is echt niet enkel als jurylid van de Slimste Mens dat hij grappig is.

    Wanneer begint je dag?
    Onze baby bepaalt dat, het kan al vanaf zes uur. Ik sta op en geef die kleine ontbijt. We hebben wel een beurtrol, ik en mijn vriendin (Elodie Ouedraogo, JH). Mijn dagen zijn zeer eentonig hoor. Iedereen denkt altijd dat dat rock-‘n-roll is. Ik heb de saaiste job ter wereld. Opstaan, baby verzorgen en eten geven, zelf liters koffie drinken, baby naar de crèche brengen, doorrijden naar het werk. ’s Middags lunchen, heel belangrijk, na de lunch meestal de dip, terug werken. En voor zes uur de kleine ophalen.

    Wat doe je tijdens de rit naar het werk?
    Dikwijls grappen bedenken, met muziek op de achtergrond. Maar ik luister ook veel naar podcasts. En naar de radio, als ik terug naar huis rij is het altijd nieuws en duiding.

    En welke soort podcast?
    Om het nog gênanter en saaier te maken: geopolitieke podcasts. Dat is mijn ding. (zucht) Lap, ik realiseer me ineens: ik heb zo zorgvuldig mijn imago opgebouwd vijftien jaar lang, en in één interview ligt alles op straat. Maar goed, dat is mijn dada: ik moét alle podcasts van alle Amerikaanse media horen. Ja, de grote wereldpolitiek, en wat er allemaal achter de schermen gebeurt, daar kan ik echt uren naar luisteren. En het maakt mijn hoofd vrij, omdat het iets helemaal anders is.

    Je spreekt van eentonige dagen. Maar cartoons tekenen, of grappen bedenken, dat is toch niet saai?
    Neenee, dat is niet saai. Maar ’t is saai als je dat van buitenaf ziet. Cartoons maak ik gewoon thuis, ’s avonds en ’s nachts. En dat is zoals een boom zien vervellen. Dat is gewoon iemand die met een koptelefoon met een muziekje op, met een tablet in zijn handen naar een scherm aan het turen is. Mijn werk op de redacties ziet er minder saai uit. Bij Woestijnvis zijn we nu aan een serie aan het schrijven, dat is echt brainstormen, met drie man dingen bedenken, discussiëren en roepen. En bij Humo, om Het gat van de Wereld te maken, is dat ook zoiets. Dat is echt niet saai.

    Hoe komt dat binnen, de pointe van een cartoon?
    Ik kan daar geen antwoord op geven. Soms glipt dat binnen, bij een autorit, of in de supermarkt, of in bed. Maar daar zit geen systeem in. Ik moet wel naar een kamertje in mijn hersenen gaan, dat heb ik al gemerkt. En ik moet mij afsluiten, daarom dat ik altijd een koptelefoon op heb.

    Je sprak al van je keukentafel. Is dat je voorkeurruimte of doet het er niet toe waar je werkt?
    Ik heb hier thuis wel een bureau maar ik zit daar zelden. Ik vind het fijn om vanuit de zetel of de keukentafel te werken. Zo zie ik toch nog ergens beweging en mis ik minder van het gezinsleven. In de week is het dikwijls twaalf uur-halfeen als ik die laptop afzet.

    Wat vindt Elodie daarvan?
    Het stomme is dat zij nog meer uren klopt. Die zit gewoon op haar laptop naast mij bezig. Dat is heel normaal bij ons, dat de TV opstaat, dat we in de zetel zitten, dat we elk op onze laptop bezig zijn, met nog een gsm in de buurt, voor de WhatsApp-groep met de collega’s, dat we echt doorwerken. Het is leuker als je met twee zit te werken, dan voel je je niet schuldig. Ja, ’t zijn soms wel lange dagen. Maar het cliché klopt: als je het graag doet, voelt het niet aan als werk.

    Zijn er periodes dat de moppen niet komen?
    Ik heb wel van die mindere periodes. Als ik echt een hele goeie mop heb gemaakt, van internationaal topniveau, dan heb ik het wel een veertiental dagen lastig. Omdat die lat in mijn hoofd dan heel hoog ligt. Er gaat dan nog wel materiaal door, maar ik ben er dan niet zo tevreden over.

    Zijn er truken om die wereldjokes te bedenken?
    Niet echt. Je moet dat technisch bekijken, dat is een manier van denken. Als ik vakantie neem heb ik heel veel last om die motor opnieuw in gang te krijgen. Mijn hersenen lijken dan afgekoeld, ik moet die terug op de juiste temperatuur krijgen. Dan doet het echt pijn om die moppen eruit te kloppen. Voor één mop moet ik er soms vijftig wegsmijten.

    Wanneer ben je het meest productief?
    Meestal is dat donderdagavond, maar dat heeft niets met creativiteit te maken, wel met de deadline van Humo. Dan moet echt alles de deur uit, soms moet ik tot echt laat doorknallen. Mijn weekend probeer ik wel vrij te houden om vrouw en kind te zien, en om buiten te komen. Vroeger gebeurde het wel dat ik gewoon doorwerkte. Dat heb ik nu al een tijdje met "de vakbond" afgesproken dat ik dat niet meer doe.

    Hoe ga je om met e-mail, en met sociale media?
    Er is maar één manier zeker? Zijn er mensen die dat echt afzetten? Maar ik zit niet de hele tijd de sociale media te checken. E-mails beantwoord ik wel meestal binnen de paar uren. En Twitter vind ik heel plezant als nieuwsfeed. Ik volg wel wat journalisten en dan krijg ik toffe artikels die ik anders zou missen.

    Kan sporten je brein activeren?
    Sport doe ik wel, meer om nog eens buiten te komen, en om mijn vrouw nog eens te zien. Ik kan altijd mooi in haar slipstream blijven hangen, joggen op topniveau. Nee serieus: ik zal wel eens vroeger een straat inslaan naar huis, terwijl zij er nog tien kilometer achteraan plakt. En als ze met mij gaat lopen, is ze altijd zo lief om het iets rustiger aan te doen.

    Zijn er dingen die je aan jezelf wil verbeteren?
    Als ik nee zeg, komt dat fout over. Rottige vraag. (denkt na) Ik moet meer tijd steken in vrienden en familie. Ik ben echt een workaholic. Misschien moet ik toch wat minderen. Ik trap in de val van de kleine zelfstandige die te weinig nee zegt. Ik heb ook een groot verantwoordelijkheidsgevoel, het moet altijd top zijn. Voordat je het weet zit je aan de keukentafel om twaalf uur ’s nachts te mijmeren: wat ben ik aan het doen? Allemaal gewoon om mensen even te laten lachen, dat maakt het nog gênanter.

    Perfect moment voor mijn volgende vraag: heb je een levensmotto?
    Neen. Ik heb een bloedhekel aan levensmotto’s.

    Wat is het laatste wat je doet voor je gaat slapen?
    Mijn gsm op stil zetten, en mijn prachtige vrouw en Olympisch kampioene nog een kus geven.