Meest recent

    Verandert Trump het geweer van schouder tegenover Noord-Korea?

    Dreigende taal van de Verenigde Staten richting Noord-Korea: het "strategisch geduld" is op en militaire actie wordt niet uitgesloten. Maar hoe moeten we dit inschatten? Betekent de harde taal van minister van Buitenlandse Zaken Tillerson en president Trump een breuklijn in de Amerikaanse houding tegenover Noord-Korea? Of is het een doorzetting van een jarenlange Amerikaanse politiek? VRT-journalist Jan Balliauw wikt en weegt.

    Jan Balliauw ziet de reacties van Tillerson en Trump als een duidelijke aanscherping van het Amerikaanse beleid: "Washington stuurt een duidelijke waarschuwing naar Noord-Korea: "Pas op, het geduld is op, de rode lijn nadert". Jarenlang is er een beleid van "strategisch geduld" gehanteerd, maar dat wordt nu verlaten. Dat beleid heeft ook niet veel resultaat gehad, aangezien Noord-Korea zijn kernprogramma allerminst heeft afgezwakt."

    "Kernwapens geven garanties"

    Dat kernprogramma is meteen ook de reden waarom de Verenigde Staten zich strenger opstellen naar Noord-Korea toe. "De laatste maanden heeft Noord-Korea verschillende kernproeven gedaan, er is een raket richting Japan gelanceerd en het land staat ook ver in het ontwerpen van een intercontinentale raket."

    Kernwapens geven garanties, benadrukt Balliauw. "Een land met kernwapens is onaantastbaar. Het tilt het land als het ware op in de internationale rangorde."

    De dreiging die uitgaat van Noord-Korea werd simpelweg te groot voor de Verenigde Staten. "Noord-Korea ligt ook niet zo ver van Amerikaans grondgebied. Je hebt geen bereik van 10.000 kilometer nodig. Daarom stellen de Verenigde Staten zich nu zo streng op. Maar Obama zou misschien hetzelfde gedaan hebben."

    Breuklijn in de Amerikaanse politiek?

    Hoewel de dreigende taal richting Noord-Korea nieuw is, komt de houding van de Verenigde Staten naar het land toe niet uit de lucht gevallen. "Het is een constante in de Amerikaanse politiek. Landen als Iran, maar ook Noord-Korea werden - na de Koude Oorlog welteverstaan - als een bedreiging beschouwd."

    Tegen de achtergrond speelt wel het feit dat Obama's beleid veel meer gericht was op soft power dan op hard power, benadrukt Balliauw. Het harde militaire is meer iets van Trump. Maar Obama heeft ook wel sancties uitgevaardigd tegen Noord-Korea: hij blokkeerde privé-accounts en probeerde de geldstromen aan te pakken.

    Wat als?

    De grote vraag is: wat als? "Het zou in ieder geval een enorme escalatie betekenen. En de grote vraag is: hoe zal Noord-Korea reageren? Een land met kerncapaciteit kan natuurlijk reageren en Noord-Korea zou in Zuid-Korea bijvoorbeeld veel schade kunnen berokkenen. Het zou heel moeilijk zijn om zo'n conflict te managen."

    Bovendien speelt ook de toestand in Zuid-Korea geen onbelangrijke rol (president Park Geun-hye werd onlangs afgezet). "Amerika wil een raketschild installeren in Zuid-Korea, maar de man die in de peilingen voorligt om nieuwe president te worden, is tegen dat raketschild. Hij zou ook betere relaties willen met Noord-Korea. En feit is: Amerika is geen baas in Zuid-Korea."

    Toch denkt Balliauw dat er niet meteen een heel leger bommenwerpers naar Noord-Korea gestuurd zal worden. "Als ze iets ondernemen, zullen het waarschijnlijk pinpoint-acties zijn, zeer gerichte acties die als doel hebben het kernprogramma te treffen. Dat is niet evident, want zulke zaken worden in sé in bunkers ontwikkeld enzovoort. Maar er zullen misschien wel logistieke zaken zijn die toch getroffen kunnen worden. Of de leiding, dat kan ook."