Meest recent

    Scholen in Boston bekijken de wereld vanuit een nieuw perspectief

    In Boston hebben de openbare scholen wereldkaarten volgens de Mercatorprojectie geruild voor die volgens de Petersprojectie. Op die manier willen ze leerlingen de ware verhoudingen van continenten en landen bijbrengen en komaf maken met een koloniale en eurocentrische wereldvisie.

    Mexico past vele keren in Alaska, Noord-Amerika is reusachtig en Groenland is even groot als heel Afrika: zo lijkt het op een wereldkaart volgens de Mercatorprojectie (zie kaart onder). Dat is de voorstelling van de wereld die de gelijknamige Vlaamse cartograaf in 1569 introduceerde en die tot op vandaag kaarten en atlassen wereldwijd domineert.

    Deze projectie heeft evenwel een groot nadeel: in het overzetten van de driedimensionale globe naar een tweedimensionaal vlak vervormt ze de werelddelen enorm. Concreet lijken gebieden dicht bij de evenaar veel kleiner en gebieden dicht bij de polen veel groter dan ze in werkelijkheid zijn. Zo is Afrika in realiteit 14 keer groter dan Groenland en is het net Alaska dat ruimschoots in Mexico past.

    Desalniettemin heeft de Mercatorprojectie de tand des tijds doorstaan, onder meer omdat ze (ondanks de vervormingen) een correcte navigatie op zee toelaat. Bovendien plaatst ze Europa centraal en larger than life op de kaart, een voordeel dat lange tijd precies in de visie van Europese grootmachten paste.

    Toch kan het ook anders, bijvoorbeeld met de zogenoemde Petersprojectie (zie kaart onder). Die is sinds de jaren 60 in zwang en respecteert de ware dimensies van de continenten wel. Zo maakt de projectie in een oogopslag duidelijk dat Noord-Amerika, Groenland en Europa in realiteit relatief smalle landstroken zijn en dat Afrika zonder meer een reusachtige landmassa is.

    Onder meer Unesco heeft de Petersprojectie sinds geruime tijd overgenomen. Sinds kort doen ook alle openbare scholen in de Amerikaanse stad Boston dat. Op die manier willen ze het curriculum "dekolonialiseren" en een paradigmaverschuiving in de hoofden van leerkrachten en leerlingen teweegbrengen.

    Tegelijk gooien de scholen de kaarten volgens de Mercatorprojectie nog niet meteen in de vuilnisbak. Ze willen ze blijven gebruiken om leerlingen te tonen dat een wereldbeeld kan variëren naargelang de invalshoek.