Meest recent

    75 extra belastingcodes, de "fiscale helaasheid der dingen"

    De belastingaangifte voor 2016 telt maar liefst 885 codes, of 75 meer dan de aangifte van vorig jaar. In 2015 kwamen er "slechts" 43 nieuwe codes bij, en in 2016 waren dat er 38. De nieuwe aangifte is vandaag verschenen in het Staatsblad, en fiscalist Jef Wellens heeft die al geanalyseerd op de site van Wolters Kluwer.  

    Deze recordgroei van nieuwe codes wijt Wellens aan de "alweer complexere hypotheekfiscaliteit". De regionalisering van de hypotheekfiscaliteit draait "op volle toeren", stelt Wellens vast. Daarvoor zijn nu 161 verschillende codes, of 30 meer dan vorig jaar.

    De fiscalist vindt daarom dat de gewesten stilaan elkaars buitenland worden. "Door ook de aangifte te regionaliseren - één aangifte per gewest - zou het verkeerd gebruik van aangiftecodes kunnen worden vermeden en een boel overbodige codes kunnen worden geschrapt."

    Wellens raadt daarnaast ook af om "zonder enige voorkennis het labyrint van vak IX te betreden". Dat vak, over onder meer hypothecaire leningen, "explodeerde" op drie jaar tijd van 53 tot 161 codes.

    In totaal zijn er 88 nieuwe codes bijgekomen, maar omdat er 13 oude wegvallen, gaat het netto om 75. Het gaat onder meer om een aantal belastingverminderingen die definitief uit de aangifte verdwijnen, zoals de vermindering voor inbraak- en brandbeveiliging die nu in alle gewesten is afgeschaft.

    Burgers dreigen fiscale aftrekken mis te lopen

    Professor Fiscaal Recht Michel Maus van de VUB betreurt dat de belastingaangifte elk jaar complexer wordt. Het gaat inderdaad of de hypothecaire fiscaliteit, maar ook om roerende inkomsten, de speculatiebelasting die intussen opnieuw is afgeschaft en bijzondere aftrekken voor de horeca.

    Een goed fiscaal systeem moet volgens Maus voldoen aan drie criteria: eerlijk, eenvoudig en efficiënt. Op die ogenblik halen we geen enkel criteria, vindt de professor.

    Eenvoudig is het zeker niet, te meer omdat de aangifte federaal is, maar de drie gewesten wel andere belastingsystemen hebben. Dus aftrekposten die enkel in Wallonië gelden, staan ook vermeld op een belastingaangifte in Vlaanderen en omgekeerd.

    Efficiënt is de aangifte ook niet, want door de complexiteit kost het controleren ervan de belastingdiensten enorm veel tijd en energie.

    En bovendien is ons systeem nu ook niet eerlijk, want voor de gewone burger is het bijna onbegonnen werk om die aangifte nog zelf in te vullen. Omdat die nieuwe codes vaak slaan op aftrekmogelijkheden, lopen veel mensen zo het risico dat ze bepaalde sommen die ze normaal zouden kunnen aftrekken, niet opmerken en dus niet krijgen. De professor spreekt in dat geval over de "fiscale helaasheid der dingen".