Tom Waes over de hongersnood in Afrika: "Het wordt tijd dat we uit onze zetel komen"

    Tom Waes trekt naar het Noorden van Oeganda voor een speciale aflevering van "Reizen Waes 12-12". Zeven dagen lang zal hij leven in de vluchtelingenkampen op de grens met Zuid-Soedan, een land dat getroffen wordt door een zware hongersnood. "Ik hoop dat er veel mensen zullen kijken. Niet voor de kijkcijfers, maar omdat de nood heel hoog is", zegt hij aan VRT Nieuws.

    Sinds maart voert het Consortium 12-12 intensief campagne om hulp te bieden bij de "grootste humanitaire crisis sinds de Tweede Wereldoorlog". De Verenigde Naties hebben de hongersnood uitgeroepen in Zuid-Soedan en ook in Jemen, Nigeria en Somalië dreigt hongersnood. Maar liefst twintig miljoen mensen, van wie 1,4 miljoen kinderen, lijden er aan ernstige ondervoeding door droogte en geweld.

    Om de actie mee te ondersteunen trekt Tom Waes eind april naar het noorden van Oeganda. Negen dagen lang zal hij verblijven in de vluchtelingenkampen op de grens met Zuid-Soedan. "De bedoeling is er om echt mee te draaien in het kamp", zegt de tv-maker. "Ik ben natuurlijk geen dokter, maar ik ga wel helpen met de opvang van die mensen en met de voedselbedeling." Waes wil ook de mensen zelf aan het woord laten. "Ik wil horen hoe ze daar terecht zijn gekomen en waarvoor ze op de vlucht zijn."

    De speciale aflevering "Reizen Waes 12-12" is eind mei op Eén te zien. De tv-maker kwam zelf met het idee op de proppen om met eigen ogen te zien hoe de situatie daar is. "Reizen in zulke gebieden is altijd improviseren, maar we doen er alles aan om Tom zoveel mogelijk projecten te laten zien", vertelt Erik Todts, directeur van het Consortium.

    "Na de commotie over de werking van ngo's in Haïti wil ik ter plaatse gaan kijken hoe ons geld daar wordt besteed", legt Waes uit aan onze redactie. Al wordt het wellicht menselijk een zware aflevering. "Ik hou mijn hart vast voor het leed ginder ter plaatse. Het wordt sowieso een emotionele aflevering. Je kent die beelden wel van op de televisie, maar dat is altijd heel kort. Er is echt nood om het eens 45 minuten lang aandacht te geven."

    De televisiemaker hoopt dat er veel mensen zullen kijken. "Niet voor de kijkcijfers, maar wel omdat de nood er zo hoog is", legt hij uit. "Het wordt tijd dat we uit onze zetel komen en er iets aan doen."