Meest recent

    Man uit Diest ziet droom in vervulling gaan: hij wordt kluizenaar in de Alpen

    Leven als kluizenaar in de bergen, ver weg van de bewoonde wereld, zonder stromend water of elektriciteit. Een nachtmerrie voor velen, maar sommigen dromen ervan. Zo iemand is Stan Vanuytrecht uit Diest, die zijn droom nu in vervulling ziet gaan. Hij werd gekozen uit 50 kandidaten om in Saalfelden, Oostenrijk, te leven als een van de laatste heremieten van Europa.

    Op een klif boven het stadje Saalfelden in Oostenrijk staat de 350 jaar oude hermitage van Sankt Georg. Stromend water of elektriciteit heeft het kluizenaarshuisje niet, laat staan een internetverbinding. Maar het uitzicht is er verbluffend en de luchtkwaliteit optimaal.

    Sinds het werd gebouwd, is het huisje voortdurend bewoond geweest -de laatste tijd weliswaar van april tot oktober. De wintermaanden kan de kluizenaar desgevallend elders doorbrengen. De laatste kluizenaar, Thomas Flieglmüller, hield het maar zes maanden vol. Toen hij aankondigde dat hij naar Wenen zou verhuizen, moest de priester van Saalfelden op zoek naar een opvolger.

    Geïnteresseerden mochten per brief hun kandidatuur stellen. Uit 50 kandidaten werd gekozen voor een Belg: Stan Vanuytrecht, een man van 58 uit Diest, die al lang droomt van een kluizenaarsbestaan. "Ik dacht dat ik geen kans maakte", reageert hij bij het Oostenrijkse persagentschap APA. "Maar toen ik over het kluizenaarshuisje las, dacht ik meteen: dat is iets voor mij." (lees verder onder de foto)

    Dat vonden ze in Saalfelden ook. Volgens burgemeester Erich Rohrmoser stak Vanuytrecht boven de andere geïnteresseerden uit. "We vielen voor zijn persoonlijkheid. Hij straalt kalmte uit en geeft de indruk geconcentreerd te zijn. En hij kan zich voorstellen dat hij langere tijd in Saalfelden zal wonen."

    Stan Vanuytrecht lijkt inderdaad over het geknipte profiel te beschikken. Met zijn witte baard en pijp ziet hij er niet alleen uit als een kluizenaar, hij is ook christelijk, wat een vereiste is. Twee jaar geleden werd hij in Mechelen tot diaken gewijd. In die functie bezocht hij gedetineerden in de gevangenis en patiënten in de psychiatrie. Hij werkte ook met daklozen en verslaafden. "Dat zijn ervaringen die volgens mij een voordeel zijn voor een kluizenaar. Het is belangrijk om te luisteren zonder zelf te praten en zonder te oordelen. Ik zal me niet opdringen."

    Trabant

    Want, ja, volkomen geïsoleerd leeft een kluizenaar niet. De hermitage wordt regelmatig bezocht door wandelaars die willen genieten van het uitzicht, komen bidden of praten. "De stille ochtenden en avonden en de intense gesprekken en pastorale zorg vormen een ideale combinatie". Ook mooi meegenomen: Vanuytrecht spreekt vloeiend Duits, nadat hij een tijd in Duitsland had gewerkt.

    De voormalige militair en landmeter denkt ook zonder veel moeite te zullen wennen aan de spartaanse leefomstandigheden. Hij is een gescheiden vader die na de breuk met zijn echtgenote met weinig moest rondkomen. "Ik was al blij dat ik geld voor eten had", zegt hij. Aan luxe hecht hij nog altijd weinig belang. Hij rijdt met een Trabant, het gezinswagentje uit de voormalige DDR. 

    De nieuwe heremiet verhuist eind deze maand naar zijn huis op 1.400 meter hoogte.