Meest recent

    Stop! Wij Vlamingen willen wél de dubbele nationaliteit houden

    Na de vele snelle en hevige reacties op de uitslag van het referendum in Turkije is het tijd om in een reeks de verschillende aspecten van dit debat te belichten. Vandaag deel 1: is het verstandig om de dubbele nationaliteit af te schaffen?
    opinie
    Ickx/Van der Schaeghe
    Greta Ickx en Koen Van der Schaeghe zijn respectievelijk voorzitter en directeur van de stichting Vlamingen in de Wereld, die de belangen behartigt van de tienduizenden Vlamingen in het buitenland.
    ImageGlobe

    Greta Ickx en Koen Van der Schaeghe zijn respectievelijk voorzitter en directeur van de stichting Vlamingen in de Wereld, die de belangen behartigt van de tienduizenden Vlamingen in het buitenland. www.viw.be.

    Na het Turkse referendum in België en de daaropvolgende verkiezingen in Turkije, is de discussie over de dubbele nationaliteit opnieuw losgebarsten. De kwestie raakt echter ook veel landgenoten in het buitenland. Zij zijn in dit hele verhaal de vergeten groep en riskeren de dupe te worden.

    Er werd uit het oog verloren hoe en waarom de dubbele nationaliteit tot stand kwam.

    Gevraagd door Belgen

    Exact tien jaar geleden, meer bepaald op 10 mei 2007, werd in het Staatsblad het uitvoeringsbesluit gepubliceerd betreffende het opheffen van de wet inzake het verlies van de Belgische nationaliteit bij het vrijwillig aannemen van een andere nationaliteit. Eén maand later werd de dubbele nationaliteit de facto mogelijk. Na meer dan 25 jaar argumenteren achter de schermen haalde de stichting Vlamingen in de Wereld en haar Franstalige zusterorganisatie Union Francophone des Belges à l’Etranger uit naam van de tienduizenden landgenoten in het buitenland haar slag thuis.

    Later werd de wetgeving opnieuw verstrengd. Of dit terecht was of niet, doet even niet ter zake. Niet één voorstel tot terugschroeving van deze wet ging zo ver als de voorstellen die afgelopen week de ronde deden.

    Exportregio

    De eis tot de dubbele nationaliteit die onze organisatie al vele jaren verdedigt, kwam er in functie van de uitgeweken landgenoten. Landgenoten die voor onze kennisgedreven exportregio een bijzonder belangrijke rol vervullen.

    Deze dubbele nationaliteit maakt in de eerste plaats een betere integratie mogelijk van onze uitgeweken landgenoten in het land waar ze leven.

    De mogelijkheid om de nationaliteit te verwerven van het land waar men zich gevestigd heeft zonder de Belgische nationaliteit te verliezen, maakt het mogelijk om deze stap zonder te veel aarzeling te zetten. En het is bekend dat het niet hebben van de nationaliteit van het land waar men leeft, in bepaalde landen een belangrijk obstakel is voor de professionele loopbaan of voor de aankoop van onroerend goed.

    Steun uit het vaderland

    Men zou dus kunnen stellen dat de talrijke talentrijke landgenoten in het buitenland door de dubbele nationaliteit een steuntje in de rug krijgen van hun vaderland.

    Hoeveel van onze landgenoten hebben in het buitenland geen briljante carrière gemaakt? Het is belangrijk dat deze mensen zich ook nog onder onze vlag kunnen scharen.

    Het is meer bepaald ook een manier om aan onze in het buitenland verblijvende landgenoten te zeggen: het is niet omdat op een zeker moment in uw leven de omstandigheden u deden kiezen voor een andere nationaliteit, dat u geen Belg meer bent.

    Eigenlijk zijn we ambassadeurs

    Dagelijks ondervindt onze organisatie dat veel landgenoten in het buitenland nog zeer gehecht zijn aan hun oorspronkelijke vaderland. Ze willen hun roots doorgeven aan hun kinderen, los van het feit of beide ouders nu al dan niet de Belgische nationaliteit bezitten.

    De intentie van de wet over de dubbele nationaliteit was een strijd voor opneming en tegen uitsluiting. In de hele discussie mag dus niet vergeten worden dat deze wet niet enkel van toepassing is op inkomende, maar ook op uitgaande migratie.

    Een eventuele wetswijziging zou catastrofale gevolgen hebben voor tienduizenden landgenoten in het buitenland die samen met hun buitenlandse partner kinderen op de wereld zetten.

    En geen "Papieren Belgen"

    Het gevaar dat hier zogenaamde “papieren Belgen” ontstaan, is onbestaande. Wetende dat duizenden Vlamingen in het buitenland bijzonder veel energie steken in het onderhouden van een band met hun land van oorsprong, bijvoorbeeld door het investeren in moedertaalonderwijs, komt dit aan als een kaakslag.

    Heel veel landgenoten in het buitenland bewegen hemel en aarde om hun kinderen tweetalig op te voeden, in de taal van hun buitenlandse partner en in hun eigen moedertaal.

    Wetende dat duizenden Vlamingen in het buitenland bijzonder veel energie steken in het onderhouden van een band met hun land van oorsprong, komt dit een tweede keer aan als een kaakslag.

    Daarom de blijvende eis: een kind geboren in het buitenland, waarvan tenminste één van de ouders een Belg is, geboren in België, moet automatisch Belg zijn. Of een persoon op latere leeftijd zijn of haar Belgische nationaliteit moet (her)bevestigen, is een ander aspect, maar het beginsel zou in deze overeind moeten blijven.

    Misschien is de dubbele nationaliteit voor landgenoten in het buitenland wel de sleutel tot Vlaamse trots. Wat ook de bredere of diepere politieke bedoelingen zijn, gooi alstublieft niet het kind met het badwater weg.

    Dit zou niet alleen een doorn in het oog zijn van veel landgenoten, het komt bovendien hun trots niet ten goede. En dit op een moment dat veel landgenoten in het buitenland via onze organisatie de wens uiten om méér betrokken te zijn met hun vaderland. Zij zijn de publieksambassadeurs van ons land bij uitstek en verdienen dan ook méér aandacht van de Belgische overheid.

    Het is belangrijk dat ons land de band met deze expats behoudt en dé voorwaarde bij uitstek daarvoor is het behoud van hun Belgische nationaliteit.