Meest recent

    "Gij zult uw ouders eren". Graag, maar hoe? - Illias Marraha

    Er was deze week veel commotie over het voorstel van CD&V dat kinderen ouders financieel moeten helpen als de facturen in rusthuizen niet betaald kunnen worden. Ook de jonge vader Illias Marraha is verontwaardigd: "Rusthuizen pluimen onze ouderen al. Nu ook de kinderen?"
    opinie
    Opinie

    Illias Marraha is mede-oprichter en voorzitter van Muslinked, een netwerkorganisatie van jonge moslims.

    "Gij zult uw ouders eren." Een wijze zin die ik steeds ter harte neem. In elke situatie kunnen mijn ouders op mij rekenen. Het voorstel van de CD&V lijkt dus logisch. Maar staat wel ver van de dagdagelijkse praktijk.

    We hebben minder kinderen

    De CD&V houdt er geen rekening mee dat de doorsnee-moeder niet meer aan de haard zit. De tijd van een kroostrijk gezin, hoe christelijk (of vul gerust een levensbeschouwing naar keuze in) dat ook was, is ook niet meer. Passé composé, maar het voorstel maakt het voor ons zeker geen future simple.

    Waar zijn die kinderen die kunnen betalen?

    We hebben kleine pensioenen

    Een ander voorbeeld. Een voormalige buurman heeft een gezegende leeftijd van 91 jaar. Tot twee jaar geleden woonde hij nog zelfstandig in zijn appartement. Met zijn redelijk ingenieurspensioen en zijn spaarcentjes lukte dat net.

    Ook ging hij elke dag bij één van zijn kinderen eten. Zelfs toen hij besliste om naar een serviceflat te gaan, bleef hij zelfstandigheid belangrijk vinden.

    Maar nu, door een medische aandoening, moet hij naar een rusthuis. Met een maandelijkse factuur van 2.400 euro. Wie enige voeling heeft met het volk, weet dat vele werknemers dat bedrag zelfs niet eens als brutoloon krijgen. Laat staan als pensioen.

    Onze kinderen hebben minder geld

    CD&V vergeet bovendien dat zijn kinderen ook vroeger op pensioen gaan. Ook zij hebben dus een lager inkomen dan toen ze werkten. Is er dan nog financiële marge om 1 ouder te onderhouden? Of erger: rusthuizen te sponsoren om 4 oudere mensen te onderhouden?

    Willen we na kinderarmoede, ook ouderarmoede in de hand werken? Hoe on-volkser kan het worden?

    Waar zijn onze sociale bijdragen naartoe?

    Wanneer mijn ouders zorgbehoevend worden, zal ik er voor hen zijn. Maar ik zal me wel blijven afvragen waar hun levenslange bijdrage aan de sociale kas naartoe is gegaan? Straaljagers en kogels? Zou het niet beter zijn om echte sociale maatregelen te nemen?

    Maatregelen waarbij mensen ook gestimuleerd worden om de zorg van hun ouders zo lang mogelijk op zich te nemen. Haal die drempels juist weg, in plaats van mensen met het berispend vingertje te wijzen dat ze eigenlijk niet goed voor hun ouders zorgen.

    Waarom een schuldgevoel geven?

    Neem bijvoorbeeld, mantelzorg. Een bevoegdheid van CD&V. Een exact cijfer van hoeveel mantelzorgers er zijn, is niet bekend. Niemand weet hoe groot die groep is, zeker niet hoe groot de groep jongeren is die de zorg voor hun ouders op zich nemen.

    Mede omdat velen zich hiervoor schamen en bang zijn dat hun gezin uit elkaar zal vallen. Is dat de richting die we willen uitgaan? Dat het gevoel van mislukking en schuldgevoel primeert op een gezonde balans tussen zorg en een leefbaar leven?

    Want dat krijg je wel wanneer winstbejag belangrijker wordt dan een écht sociaal beleid. Echte maatregelen moeten rekening houden met onze realiteit. Maar ook de realiteit van de mensen die zorg nodig hebben.

    Ik ben nog niet gepensioneerd, maar ik ben wel een vader. Ik zou het zeer moeilijk over mijn hart krijgen dat, als ik zo zorgbehoevend zou worden, ik aan de spaarcenten van mijn kinderen zou moeten zitten. Ik wil, met alles wat ik doe, mijn kinderen een toekomst geven, en die vrijwaren en niet hypothekeren.

    Primeert winst boven zorg?

    Maar wat me het meest stoort aan het voorstel, is dat de rusthuizen verder mogen vermarkten en verder de aandeelhouders mogen uitbetalen. En dat op de kap van de middenklasse. En waarvoor?

    Om de maaltijden onder de 4 euro te krijgen en het aantal luiers te beperken? De zorg zou moeten primeren boven het maken van winst.

    Rusthuizen pluimen de ouderen al. En nu wil CD&V hun kinderen ook mee in de snoeppot gooien. Of misschien moeten we teruggrijpen naar de waarde van respect. Respect voor de ouderen!