Meest recent

    Dalida, voor wie het leven 30 jaar geleden ondraaglijk werd

    Ze werd onsterfelijk met liedjes als "Gigi l'amoroso" of "Paroles, Paroles" en is tot op vandaag een rolmodel voor Franse artiesten: Dalida. Maar zo rijk gevuld haar carrière was, zo eenzaam voelde de Frans-Egyptische zangers zich naast het podium. In de nacht van 2 op 3 mei 1987 stapte ze uit het leven. Voor haar fans en intimi liet ze een briefje achter: "La vie m'est insupportable, pardonnez-moi".

    Miss Egypte

    Haar zo kenmerkende rollende "r" verraadde het al: Dalida was geen geboren en getogen Française. Ze werd in 1933 als Iolanda Cristina Gigliotti geboren in de Egyptische hoofdstad Caïro, haar ouders waren Italianen die zich in het Noord-Afrikaanse land hadden gevestigd. Iolanda zette er ook haar eerste stappen in de showbusiness: in 1954 werd ze gekroond tot miss Egypte en mocht ze in films meespelen.

    Maar de jonge vrouw droomde van Parijs en op het einde van datzelfde jaar nog nam ze het vliegtuig richting de Franse hoofdstad. De Franse cinema bood haar echter geen kansen, maar Iolanda kon ook - en vooral - zingen. Ze nam al gauw de artiestennaam Dalida aan - Dalila was te bijbels - en werd in een mum van tijd de populairste zangeres van de Fransen, voor Edith Piaf, Gilbert Bécaud of Jacques Brel. Een positie die ze tot aan haar dood zou vasthouden. 

    Drie geliefdes, drie tragedies

    Het leven van Dalida werd gekenmerkt door innige vriendschappen en liefdes met verschillende mannen, tot en met de Franse president François Mitterrand. Maar drie mannen zijn bijzonder bepalend geweest voor het leven van Dalida.

    Lucien Morisse, directeur bij een belangrijke Franse radiozender, lanceerde haar carrière en werd ook haar eerste man, van wie ze in 1962 scheidde. Hij pleegde zelfmoord in 1970. Luigi Tenco, een jonge Italiaanse zanger, met wie Dalida in januari 1967 deelnam aan het Festival van San Remo. Hun passionele verhaal had enkele maanden later moeten uitmonden in een huwelijk, maar het teleurstellende resultaat op het festival van San Remo deed Luigi een einde maken aan zijn leven. Begin jaren 70 gaf Richard Chanfray nieuwe levensvreugde aan Dalida, maar ook die relatie liep uiteindelijk op de klippen. En ook Chanfray stapte enkele jaren later uit het leven.

    De drie sterfgevallen grepen Dalida erg aan. Maar vooral die van Luigi Tenco in 1967 werd ook de zangeres bijna fataal. Verteerd door verdriet probeerde ze een maand later ook de hand aan zichzelf te slaan, in een hotel in Parijs. Het hotelpersoneel trof de zangeres nog op tijd aan. Dalida lag enkele dagen in coma, maar herstelde volledig. In 1985 vertelde ze in een interview over die pijnlijke periode.  

    Gigi l'amoroso

    Dalida wordt gezien als een van de meest invloedrijke Franse artiesten van de vorige eeuw, samen met Piaf. Tijdens haar carrière heeft ze meer dan 1.000 liedjes opgenomen in tien talen en ze verkocht liefst 120 miljoen platen. Ze liet legendarische zalen als de Olympia in Parijs avondenlang vollopen. 

    Dat ze ruim 30 jaar meedraaide, had Dalida te danken aan haar continue zoektocht naar vernieuwing en verandering. Zo vinden we in haar repertoire het zwaarmoedige "Je suis malade", het duet "Paroles, Paroles" met Alain Delon of het weemoedige "Il venait d'avoir 18 ans". Dalida tekende in 1975 met "J'attendrai" ook voor wat wordt gezien als de eerste Franse discohit ooit.

    Dé grootste hit van Dalida is en blijft echter "Gigi l'amoroso", een lied van bijna 8 minuten over een Napolitaanse vrouwenverslinder die naar Amerika vertrekt om een carrière uit te bouwen, maar er grandioos mislukt en met hangende pootjes terugkeert naar zijn Italiaanse geboortedorp. Gigi haalde de nummer 1 plaats in liefst 12 landen. 

    Op het podium stond Dalida altijd in de schijnwerpers. Maar thuis in haar appartement in Montmartre voelde ze zich eenzaam: geen man, geen kinderen. In "Je veux mourir sur scène" zong Dalida dat ze haar eigen dood wil kiezen. Dat deed ze ook in de nacht van 2 op 3 mei 1987, enkele dagen ervoor had ze nog een laatste concert gegeven in Turkije (zie foto). Voor haar fans en intimi schreef ze een afscheidsboodschap neer. "La vie m'est insupportable, pardonnez-moi" (Het leven is me ondraaglijk, vergeef me).

    Dalida ligt begraven op de begraafplaats van Montmartre. Zowel haar graf als haar appartement zijn tot op de dag van vandaag trekpleisters voor fans. In Montmartre kreeg Dalida ook postuum een eigen "Place Dalida". 

    Wie vragen heeft rond zelfdoding kan terecht op de Zelfmoordlijn via het gratis nummer 1813 of op zelfmoord1813.be.