Meest recent

    Meesteroplichter Piet Van Haut over internering: "Draaikolk waar je niet uit geraakt"

    Wat is echt en wat een leugen? Bij Piet Van Haut, een van de meest beruchte meesteroplichters die België ooit gekend heeft, is het onderscheid niet altijd gemakkelijk te maken. Maar het contrast tussen het beeld van de flamboyante fantast in de media en de eenzaamheid die hij ervaren heeft tijdens zijn internering is groot. Zijn verhaal maakt vanaf morgen deel uit van een tentoonstelling in het Guislain-museum in Gent over internering. "Je komt in een vicieuze cirkel terecht, een oneindige draaikolk en je beseft: hier geraak ik niet meer uit."

    Hij gaf zich ooit uit voor procureur-generaal van Brussel en kon zo een inspectievlucht versieren in de politiehelikopter, deed zich voor als Arabische prins of topman van Nokia. Hij lichtte mensen op, vaak voor veel geld. "Speels, zonder kwade bedoelingen", noemt Piet Van Haut het zelf. Maar wel strafbaar. Dus werd hij vervolgd. Naar eigen zeggen onderzochten meer dan 35 gerechtspsychiaters hem. "Geniaal zei de ene, een debiel met het verstand van een kind van acht en een IQ van 35 zei de andere", getuigt Van Haut. 

    "Oneindige draaikolk waar je niet uitgeraakt"

    Ontoerekeningsvatbaar luidde de conclusie. Gevolg? Van Haut werd geïnterneerd in 2005. "Men heeft geoordeeld dat ik de allergevaarlijkste psychopaat en sociopaat ben die België ooit gekend heeft."

    "Ik besefte heel goed wat de gevolgen waren van een internering. Je komt in een vicieuze cirkel terecht, een oneindige draaikolk en je beseft: "Hier geraak ik niet meer uit"." Tijdens zijn internering werd hij overvallen door een gevoel van diepe eenzaamheid. Zo schreef hij tientallen advocates aan, niet voor juridische bijstand, wel voor gezelschap. "Ik schreef hen wat ze moesten aandoen. De advocates kwamen dan in strakke leren broeken naar hier. De bewaker zei ooit tegen mijn advocaat: "Welkom in het bordeel". Dankzij de advocates in België heb ik deze gruwelijk eenzame opsluiting kunnen overleven."

    "Dit achtervolgt mij voor de rest van mijn leven"

    Van Haut kwam in 2012 opnieuw op vrije voeten, maar zijn internering heeft wel sporen nagelaten. "Mensen opsluiten en aan hun lot overlaten, dat is het gruwelijkste wat een mens kan overkomen. Ik denk er iedere dag aan terug, dit achtervolgt mij voor de rest van mijn leven."

    Een voorbeeld? "Bij ieder vliegtuig dat ik neem, neem ik vijf kilo pralines mee voor de crew. Waarom? Omdat ik dan extra aandacht krijg tijdens de vlucht en ik niet heel de vlucht eenzaam ben. Het is een tijdelijke verlichting van die eenzaamheid, want als de vlucht landt, is die er opnieuw."

    "(On)behandeld. Over internering, schuld en boete" in het Guislain-museum

    Die grote eenzaamheid die Van Haut ervaren heeft tijdens zijn internering staat in schril contrast met het beeld dat wordt opgehangen in de media: dat van een flamboyante meesteroplichter.

    In het Gentse Guislain-museum loopt vanaf morgen de tentoonstelling "(On)behandeld. Over internering, schuld en boete." Via persoonlijke verhalen – waaronder dat van Piet Van Haut –, een overzicht van de interneringsgeschiedenis, de juridische kant en een fotoreeks van Sébastien Van Malleghem wil de tentoonstelling de interneringsproblematiek kaderen.

    Het museum benadrukt wel dat het niet allemaal kommer en kwel is, de laatste jaren is er met de nieuwe interneringswet en de opening van een aantal nieuwe centra een grote vooruitgang geboekt. "Maar het kan en moet nog beter", besluit Van Haut. De tentoonstelling loopt nog tot 15 oktober 2017.

    Bekijk de volledige reportage in "Terzake":