Meest recent

    Blanche stoot door naar finale Songfestival met "City lights"

    Blanche heeft zich geplaatst voor de finale van het Eurovisiesongfestival. De zangeres wist Europa in de eerste halve finale van de liedjeswedstrijd te overtuigen met "City lights", het nummer waarmee ze België vertegenwoordigt. Ook Moldavië, Azerbeidzjan, Griekenland, Zweden, Portugal, Polen, Armenië, Australië en Cyprus gaan door.
    AFP or licensors

    Als een ware thriller. Zo is de eerste halve finale van het Songfestival voor ons land vanavond geëindigd toen België pas als tiende en laatste land uit de enveloppes kwam met daarin de namen van de 10 finalisten (zie video onder). Het lijkt wel alsof de organisatie het fijn vindt om Belgen een collectieve hartaanval te geven want ook in 2016 (Laura Tesoro) én in 2015 (Loïc Nottet) kwam ons land pas als laatste uit de bus.

    (Lees voort onder video)

    Om 21 uur gaven de gastheren Oleksandr Skitsjko, Volodimir Ostaptsjuk en Timur Miroshnitsjenko de aftrap vanuit het International Exhibition Centre in Kiev, de hoofdstad van Oekraïne. Wat volgde was een veeleer matige show, zeker in vergelijking met het wervelende spektakel waarop Zweden Europa en de rest van de wereld vorig jaar vergastte.

    Het was dat laatste land dat de spits mocht afbijten. Het vaardigde Robin Bengtsson af die het podium strak in het pak en bijzonder afgelikt vanuit de coulissen opliep om zijn uptemponummer “I can’t go on” te zingen. Zijn dagelijkse portie sport had hij meteen beet want samen met zijn al even afgeborstelde dansers liep hij de hele act lang op loopbanden. Europa beloonde hem met een finaleplaats.

    James Bond

    Georgië deed dit jaar al voor de tiende keer mee. Zangeres Tamara Gachechiladze zou dat al in 2009 doen, maar toen had ze een liedje dat lachte met de Russische president Vladimir Poetin en daar kwam niks van in huis. Deze keer kon haar nummer “Keep the faith” wel door de beugel, een lied recht uit een Bondfilm. Ze bracht het in een bodysuit vol bling bling als van een kunstschaatser. Helaas wist ze Europa niet te overtuigen.

    Voor het derde jaar op rij deed ook Australië mee. Het land down under stuurde Isaiah, een jongeman van 17 die vorig jaar nog “X factor” won. Met een krachtige en volwassen stem bracht hij het nummer “Don’t come easy”, een ballade die hem een plek in de finale opleverde. Enig narcisme is hem niet vreemd: zijn eigen gezicht verscheen voortdurend reuzegroot in de achtergrond.

    "Merci"

    Albanië vaardigde Lindita af met “World”, een nummer over vrede. Helaas wekte haar stem veeleer agressie op, want toonvast was die niet. Meer schreeuwend dan zingend probeerde ze het publiek te overtuigen zich in liefde te verenigen terwijl luchtschepen aan de horizon voorbijtrokken. Zonder succes: Europa stuurde haar naar huis.

    België zat uiteraard te wachten op de 5e kandidaat van de avond: Blanche, de student van 17 uit Brussel die de kleuren voor ons land met “City lights” verdedigde (zie video onder). Helemaal alleen op het podium kreeg ze het publiek meteen op haar hand. Haar lage basstem hield grotendeels stand en halfweg kon er zelfs een lachje van af. Zo statisch haar performance, zo opzwepend en hypnotiserend was het lichtspel rondom haar. “Merci”, stamelde ze verlegen nadat ze de laatste noot had gezongen. Europa was danig onder de indruk en gaf haar een ticket voor de finale.

    (Lees voort onder video)

    Karamellenverzen

    Slavko Kalezić uit Montenegro laat al 25 jaar zijn haar groeien met een indrukwekkende vlecht tot gevolg. Ook hij komt oorspronkelijk uit de stal van “X factor”. Hij betrad het podium in een lange blauwe rok en een transparant topje dat zijn spieren aardig in de verf zette. In echte Songfestivalstijl bevatte zijn tekst niet veel meer dan karamellenverzen. Door zijn vlecht als een helikopter boven zijn hoofd te slingeren, probeerde hij de aandacht van zijn schabouwelijk Engels af te leiden. Vergeefs. Montenegro mag het volgend jaar nog eens proberen.

    Finland dan. Het Scandinavische land stuurde Norma John, een blondine die het dromerige en trage lied “Blackbird” zong op een deken van rook en begeleid door een man aan een vleugelpiano (die merkwaardig genoeg eveneens rook uitstootte). Een beetje gedateerd, maar wel helder en toonvast gezongen. Toch volstond het niet voor een finaleplek.

    Paardenkop

    Jazzzangeres Dihaj mocht hierna het podium op voor Azerbeidzjan. Zingen deed ze in een geïmproviseerd klaslokaal met in haar kielzog een man met een paardenkop op een ladder (begrijpe wie begrijpen kan). “Skeletons” heet haar lied. Zaterdag mag ze het nog eens zingen.

    Het volgende land was een van de grote favorieten van de avond en het Songfestival tout court: Portugal. Het stuurde Salvador Sobral, een jongeman met een hartprobleem. Momenteel draagt hij een uitwendige pacemaker, vandaar dat hij in wijde kleren verscheen. Als een kleine jongen bracht hij “Amar pelos dois” (zie video onder), een aandoenlijk nummer waarin hij een vrouw die hem afwijst geruststelt dat hij genoeg liefde voor hen beiden heeft.

    Hij was de eerste en enige van de avond die in zijn moedertaal zong, het Portugees. Minutenlang hield het publiek in de zaal het muisstil bij zijn ingetogen vertoning, om uiteindelijk in een luid applaus los te barsten. Ook Europa had het begrepen en stemde hem in de finale.

    (Lees voort onder video)

    Halfnaakte adonissen

    Demy toverde het podium voor Griekenland tot een nachtelijke sterrenhemel om voor haar nummer “This is love”. Dat begon als een ballade, maar transformeerde al snel tot een dansnummer met veel beats. Halfweg klauterden ook twee halfnaakte en afgetrainde atleten het podium op die zich klaarblijkelijk graag natmaken gezien ze in een waterbak begonnen te plenzen. De adonissen misten hun effect niet en mogen hun kunstjes in de finale herhalen.

    Ook Polen viert dit jaar een jubileum: het land neemt voor de 20e keer aan het Songfestival deel. De laatste jaren haalt het telkens de finale. Deze keer probeerde Kasia Moś dat te doen met het lied “Flashlight”, een dreigende ballade. De zangeres beschikt over een krachtige stem, maar verrassen deed haar lied niet (bijblijven doet het evenmin). Toch mag ze in de finale terugkeren.

    "Epic sax guy"

    Moldavië vaardigde opnieuw de “epic sax guy” af (zie video onder), een saxofoonspeler die enkele jaren geleden al eens deelnam en het internet daarna onder die noemer stormenderhand veroverde. Opnieuw stak hij samen met de rest van Sunstroke Project zijn beste deuntjes op zijn instrument af, deze keer tijdens het nummer “Hey mamma”. Benieuwd of het internet er opnieuw pap van lust. Europa alvast wel want het gaf de groep een ticket voor de finale.

    Elk jaar opnieuw is er wel een zangeres die voor een decolleté zo diep kiest dat het publiek de adem inhoudt. Dit jaar was dat Svala die de kleuren van IJsland verdedigde met het nummer “Paper”. Daarmee trad ze in de voetsporen van haar vader die in 1995 al eens deelnam. Met wat leek op het atomium op haar borsten getatoeëerd bracht ze een show die vooral door windeffecten opviel. Het mocht niet baten want Svala mocht nadien haar koffers pakken.

    (Lees voort onder video)

    "Dynasty"

    In navolging van Azerbeidzjan stuurde Tsjechië eveneens een jazzzangeres: Martina Bárta, een jonge vrouw die gelooft in de krachten van natuurstenen. Zij zong de ballade “My turn” in een outfit waarop de halve cast van “Dynasty” jaloers zou zijn. In tegenstelling tot het land uit de Kaukasus had zij minder geluk: voor haar eindigde het avontuur vanavond.

    Hovig mocht vervolgens het podium op voor Cyprus. Ook hij nam ooit deel aan “X factor”. De jonge zanger bracht “Gravity”, een nummer dat qua sound flink afgekeken is van “Rythm inside” van Loïc Nottet. Ook voor de danspasjes heeft hij bij de Belg leentjebuur gespeeld. Europa houdt blijkbaar van flauwe afkooksels, want Hovig mag zaterdag terugkeren.

    Disney

    Nog een pupil uit een talentenjacht dan met Artsvik die ooit aan “The voice” deelnam en nu voor Armenië “Fly with me” zong. Ook zij droeg een lange vlecht, al moest die flink onderdoen voor die van Montenegro. Haar nummer beschrijven kan moeilijk zonder clichés als “balkangeluiden” uit de kast te sleuren. Tegelijk deed de sound elektronisch aan. In elk geval was het goed genoeg voor een plek in de finale.

    Het einde was hierna stilaan nabij met Omar Naber, de kandidaat voor Slovenië. Hij zong “On my way”, een hopeloos afgezaagd nummer dat zelfs Disney te melig zou vinden. Europa vond dat gelukkig ook en stuurde hem wandelen.

    Letland mocht vanavond de deur dichtdoen. Het Baltische land stuurde Triana Park met “Line”, een psychedelisch lied met dito act en belichting. Fluo is duidelijk hip in Letland en de nineties zijn er nooit opgehouden, zo leek het. “Will we draw the line?”, vroeg de zangeres zich het hele nummer af. "Ja", luidde het antwoord van Europa. Exit Letland.

    Alle finalisten van de eerste halve finale op een rij:

    Moldavië: "Hey Mamma" door Sunstroke Project
    Azerbeidzjan: "Skeletons" door Dihaj
    Griekenland: "This is love" door Demy
    Zweden: "I can’t go on" door Robin Bengtson
    Portugal: "Amar pelos dois" door Salvador Sobral
    Polen: "Flashlight" door Kasia Moś
    Armenië: "Fly with me" door Artsvik
    Australië: "Don’t come easy" door Isaiah
    Cyprus: "Gravity" door Hovig
    België: "City lights" door Blanche

    Wat komt nog?

    Komende donderdag vindt de tweede halve finale van het Songfestival plaats. Daarin treedt onder meer Nederland aan. Zaterdag volgt de finale.