Meest recent

    Centrumlinkse president Moon moet Zuid-Korea hervormen (en beschermen)

    In Zuid-Korea is de centrumlinkse kandidaat Moon Jae-in tot president verkozen. Hij krijgt de zware taak om de sputterende economie op gang te trekken en banen voor jongeren te creëren, maar hij moet tegelijk ook proberen om een nieuwe oorlog met het communistische Noord-Korea te voorkomen. Er zijn eenvoudigere uitdagingen.
    Copyright 2017 The Associated Press. All rights reserved.

    De 64-jarige Moon Jae-in (boven) kreeg volgens de - doorgaans erg betrouwbare - exitpolls 41,4% van de stemmen en dat is een pak meer dan zijn conservatieve rivaal Hong Joon-pyo en de centrist Ahn Cheol-soo. Moon was als mensenrechtenactivist de voorman van de centrumlinkse Democratische Partij van Korea (DPK). Hij verloor in 2012 nipt de vorige verkiezingen van presidente Park Geun-hye (foto in tekst), die onlangs is moeten opstappen na een corruptieschandaal.

    De opeenvolgende schandalen met politici en rijke industriëlen inzake corruptie en vriendjespolitiek zijn net wat veel Zuid-Koreanen nu spuugzat zijn. Decennialang hebben ze dat getolereerd toen het land als een van de "Aziatische tijgers" een bliksemsnelle economische groei kende, maar dat geduld is nu op.

    Moon heeft niet enkel gewonnen met zijn belofte voor een "propere politiek", maar wil ook honderdduizenden banen scheppen, onder meer in de publieke sector en door investeringen in infrastructuur. Dat kon vooral jongeren bekoren, want de jeugdwerkloosheid in het toch erg ontwikkelde land ligt op meer dan 10%.

    De Zuid-Koreaanse jongeren willen werken, maar niet eindeloos, want het land heeft nu al een van de langste werkweken ter wereld. De grote bedrijven domineren het leven van hun personeelsleden. Als president wil Moon ook die controle afzwakken en bovendien meer kansen geven aan de kleine en middelgrote ondernemingen. Die worden nu vaak weggedrukt door de grote "chaebols" of concerns, die de Zuid-Koreaanse economie en politiek beheersen.

    Dreiging van oorlog wordt opnieuw groter

    Ondanks zijn sociaaleconomisch beleid zal Moon als president ook rekening moeten houden met de dreiging van het communistische regime in Noord-Korea. Dat provoceert de internationale gemeenschap steeds meer met kernproeven en rakettesten.

    Het noorden is dan wel onvoorspelbaar, maar dat geldt ook voor het Amerika van Donald Trump, traditioneel de bondgenoot van Zuid-Korea. Trump zegt dat het Amerikaanse geduld met Noord-Korea opraakt en wil dat "probleem aanpakken" als China - een bondgenoot van Noord-Korea - dat niet kan of wil.

    Door dat opbod vrezen veel Zuid-Koreanen dat een nieuwe oorlog met het noorden niet langer meer uit te sluiten is. Dat zou het economisch mirakel in Zuid-Korea voor lange tijd opnieuw te niet doen, los van de wellicht hoge kosten voor Japan en delen van China in die oorlog. Korea werd tijdens de vorige oorlog (1950-1953) zo goed als volledig verwoest. Het duurde decennia vooraleer het zuiden zich daarvan herstelde.

    Moon stelt voor om de dialoog met het noorden opnieuw op te pikken om de spanningen te verminderen. Als gebaar stelt hij voor om de aan de gang zijnde ontplooiing van Amerikaanse THAAD-antiraketsystemen in Zuid-Korea uit te stellen, maar dat zou dan weer tot hommeles met VS-president Trump kunnen leiden.

    Ook heeft China economische sancties getroffen tegen Zuid-Korea net wegens de ontplooiing van THAAD. Het zal dus erg voorzichtig schipperen worden voor president Moon en het is ook niet zeker dat Noord-Korea zijn gebaar niet als een teken van zwakte zal beschouwen.

    Zuid-Korea is economische grootmacht

    Zuid-Korea telt 51 miljoen inwoners en is de vierde economie in Azië en de elfde op wereldschaal. Het is de vijfde exporteur ter wereld en heeft een erg degelijk onderwijssysteem en een moderne infrastructuur en er wordt veel geïnvesteerd in wetenschap, onderzoek en ontwikkeling.

    Mede daardoor is Zuid-Korea - naar Japans voorbeeld - uitgegroeid tot een industriële grootmacht met grote internationale bedrijven zoals Samsung, Hyundai en LG, concerns die zich op hun vlak met de beste ter wereld kunnen meten.

    De economie is vooral gericht op de uitvoer van hoogwaardige elektronica, auto's en is ook sterk in de productie van machines, staal, scheepsbouw en in internationale scheepvaart. Er is ook een erg ontwikkelde chemiesector.