Meest recent

    Hebben we een Superette-regering? - Michel Maus

    Fiscaal expert Michel Maus kijkt met verwondering naar de fiscale maatregelen die de regering dit weekend nam tijdens haar superministerraad. Dit is geen superministerraad maar een superette-ministerraad.
    opinie
    Opinie
    Nicolas Maeterlinck

    Michel Maus is hoogleraar (VUB) en advocaat gespecialiseerd in fiscaal recht.

    Nadat de regering de afgelopen maanden vooral heeft uitgeblonken in het bekvechten over slopende zaken, probeert premier Michel zijn ploeg weer op de rails te krijgen met drie superministerraden over respectievelijk veiligheid, sociaal beleid en economisch beleid. Zondag kwam het luik rond veiligheid aan bod, en na een dag palaveren leverde de regering een tekst af met in totaal 28 maatregelen.

    Die maatregelen zijn zeer divers en hebben betrekking op de strijd tegen het terrorisme, maar ook op de cybercriminaliteit en verkeersveiligheid. Deze maatregelen kosten de begroting op kruissnelheid 105 miljoen euro.

    En akkoord, een aantal van deze maatregelen zijn wel waardevol, zoals het goedkeuren van burgerinfiltranten, vingerafdrukken op identiteitskaarten, de verhoogde financiële transparantie van vzw’s en een alcoholslot voor dronken bestuurders, maar al bij al overstijgen deze maatregelen het niveau van een superette niet, terwijl van een superministerraad toch wel supermaatregelen verwacht mogen worden.

    Fiscale maatregelen

    En de fiscale maatregelen van de eerste superministerraad zijn hierbij misschien nog wel het meest illustratief. Om de veiligheid van de Belgen te verhogen heeft de ministerraad beslist om de premies voor rechtsbijstandsverzekeringen fiscaal aftrekbaar te maken, ook elektronische betalingen en de aankoop van beveiligende en beschermende uitrusting voor motorrijders fiscaal te stimuleren.

    Ja, u leest het goed. Deze maatregelen zijn totaal overbodig.

    Enerzijds getuigen deze maatregelen van een schizofreen overheidsbeleid en anderzijds is het verbijsterend om te moeten vaststellen dat de regering de reeds zo geteisterde begroting gaat opzadelen met nieuwe schulden in de vorm van fiscale aftrekposten.

    Rechtsbijstand

    Om te beginnen de fiscale aftrek voor de premies van rechtsbijstandsverzekeringen. De vorige regering en de huidige regering hebben kosten noch moeite gespaard om de toegang tot justitie fiscaal te ontmoedigen.

    Van btw op erelonen voor notarissen en advocaten, over hogere griffierechten en rechtsplegingsvergoedingen, het is allemaal de revue gepasseerd en heeft tot een substantiële drempel naar justitie toe geleid.

    Nu rechtsbijstandsverzekeringen fiscaal gaan stimuleren druist in tegen dit eerder gevoerde beleid en toont aan dat de regering zeer goed beseft wat het beleid heeft betekend voor de doorsnee burger, met name een onbetaalbare justitie.

    Elektronisch betalen

    De tweede maatregel is de fiscale stimulans voor elektronische betalingen. Dit is totaal overbodig. Elke handelaar weet dat elektronische betalingen in vergelijking met cashbetalingen beter scoren op vlak van het veiligheidsrisico. Waarom zou de gemeenschap dan moeten opdraaien voor de kosten van het verder fiscaal stimuleren van elektronische betalingen?

    In plaats hiervan zou de regering beter werk maken van een sensibiliseringscampagne en van een nieuwe wetgeving die cashbetalingen verder aan banden legt en handelaars ook de mogelijkheid biedt om cash te weigeren als betaalmiddel.

    Motorkleding

    En tot slot is er de fiscale stimulans voor motorkleding. Dit is al helemaal van de pot gerukt. Indien de regering die toer opgaat, dan moet zij gaan voor een “all animals are equal”-beleid en pakweg ook helmen en kinderzitjes voor fietsers en fluokleding voor lopers fiscaal gaan ondersteunen.

    Dit is totaal absurd, vooral omdat motorrijders nu al een bijzonder gunstig fiscaal mobiliteitsregime genieten. In tegenstelling tot andere weggebruikers zijn de kosten voor het woon-werkverkeer voor motorrijders niet onderworpen aan een forfait van 0,15 euro/km.

    Zij kunnen met andere woorden hun werkelijke kosten gaande van de aankoop van de motor tot hun valhelm en beschermkleding nu al 100% fiscaal recupereren onder de vorm van afschrijvingen.

    Politieke verandering?

    Indien we deze drie fiscale maatregelen uit de eerste superministerraad op een rijtje plaatsen, kunnen we enkel maar concluderen dat de verzekerings- en kredietkaartmaatschappijen en de motorrijdersverenigingen goed lobbywerk hebben verricht en de regering à la carte een bouwvergunning heeft afgeleverd voor de zoveelste achterbouw van de fiscale koterij.

    Indien de fiscale resultaten van deze eerste superministerraad een voorproefje zijn van wat ons nog te wachten staat, dan geraken we er niet. Ons land heeft wel wat andere fiscale katjes te geselen dan de aftrekbaarheid van de lederen broek van de motorrijder.

    Indien dit het niveau blijft van de fiscale hervormingspolitiek van de regering, dan is het duidelijk dat de kracht van politieke verandering, verandering van politieke krachten zal vereisen om dit land kumbaya-gewijs terug op de kaart te zetten.