Meest recent

    Van Gili tot Wouter Deprez: pleïade aan komieken in Comedy Marathon op hoog niveau

    Voor de 17e keer al was het zover, de Comedy Marathon. Zoals zo vaak klein begonnen en nu uitgegroeid tot een groot evenement, dat probleemloos een grote zaal als de Capitole in Gent kan vullen. Voor het goede doel ook, wie kan daar nu tegen zijn? Voor het publiek is het hét moment om een galerij aan komieken te zien: je ziet je favorieten, maar ook nieuwe namen. En het mag weer eens gezegd worden: de comedy in Vlaanderen staat op een hoog niveau, de tijd van de kneusjeskermis is (al jaren) definitief voorbij.

    Muziek kan comedy zijn. Die Verdammte Spielerei, een knettergek gezelschap met opperman Stefaan De Winter, geruggesteund door een kwintet regelrechte topmuzikanten, speelt ten lach. Vooraf (voor het doek en in de zaal) en tijdens de pauze. Straatjochies zijn het, maar dan hele muzikale en intens grappige. De Marathon blijkt zelfs een heus huisorkest te hebben, in de vorm van Kommorov. Onder leiding van duivel-doet-al Joost Van Hyfte. Zanger, lawaaimaker, flamboyante mens, begenadigd kok en ook al enkele jaren komiek. Hij dat toont in een set met verhalen uit het leven gegrepen, over een vakantie in de Ardèche en de bijhorende strubbelingen met de Hollandse buren. Leuk, pure stand-up.

    Dan Gunter Lamoot. Er élke editie bij, deze keer ook, kort en krachtig (zoals allemaal eigenlijk, anders wordt het écht wel een slopende marathon). Blijft toch een gigantisch talent, een man met een enorme timing, maar controversieel, ja. Lamoot is wat weggedeemsterd nu op de comedypodia, meer en meer plengt hij zijn “gekkigheidjes” op tv, van “Superstaar” tot “Kan u de vraag nog eens herhalen?” op VTM. Maar in de Marathon toonde hij nog eens dat hij een zaal kán bespelen.

    Michael Van Peel dan, waarschijnlijk dé revelatie van de voorbije jaren, in enkele eindejaarsconférences tijd is hij doorgestoten naar de absolute top van de Vlaamse comedy. Met ook nu weer waar hij goed in is: rake prikken in de ballon van de actualiteit, intelligente “witzen”, politieke stellingname en een keiharde klap op de neus van de mannen aan de macht. Maatschappijkritiek die je eigenlijk vaak te weinig ziet bij onze komieken. Een sympathieke topper, gulzig opgegeten door het publiek.

    Rasvertellers, muilen en oud-strijders

    Kan je ook altijd zeggen van Wouter Deprez natuurlijk. Die onder meer citeert uit zijn schitterend “Bloemen, bijen en borstbollen”: het verhaal van zijn ouders die in de winkelstraat zijn gevallen en hoe dat een metafoor is voor de schoonheid van de ouder wordende mens. Tragikomedie eigenlijk. Deprez kwam, zag en overwon weer eens in 10 minuten tijd. Er zijn weinig rasvertellers zoals hij, maar vertel ik iets nieuws?

    Dan passeerde Gili. Fulltime doorprikker van de illusie. Bovenal ook de initiatiefnemer van deze Marathon, van in den beginne, alle credits! Gili trok nog eens wat publiek het podium op, deed iedereens mond weer eens openvallen door telepathie toe te passen (echt?) om daarna te eindigen in een kunstje waarbij hij net alles wat magie, illusie, tovenarij en paranormaal gedoe is, weglacht en door een realiteitsfilter trekt. Heerlijke act, fijne peer, lachen.

    Nederland bulkt van de komieken, dat weten we al enkele decennia, maar eentje van hen heeft het aangedurfd om hier te komen wonen. Omdat hij zijn publiek heeft hier. Een meesterlijke MC, een ideale begeleider voor jong talent, grote Hollandse muil, maar snedig en grappig en té veel onder de radar gebleven voorlopig: Bas Birker. Een salvo aan grappen waarbij de Rode Kruis-actie het moest ontgelden.

    Ygor uit Poperinge dan. Ook een oud-strijder eerste klas, al 17 keer was hij erbij, Ygor. Neen, Filip Haeyaert eigenlijk. Ook hij is eigenlijk nog té onbekend als je zijn parcours bekijkt, zo is hij al meer dan twee decennia aan het optreden her en der (en Poperinge is ver!). Ygor combineert een heerlijk typetje met absurde observaties en hilarische taalgrappen. Een publiekslieveling hier, een “comedian’s comedian” misschien ook wel, altijd een plezier om te bekijken. Met waarschijnlijk de beste oneliners van de avond, ja.

    Kabouters, fetisjisten en orakels

    Kan je ook zeggen van Jeroen Leenders natuurlijk. Een kabouter, een halfgek, een messcherpe observator en een supersonisch snelle denker, sympathiek én provocerend, zonder twijfel één van de grootste talenten bij ons. Maar niet zo enorm bekend, bewust, hij houdt het zelf liever allemaal wat kleinschaliger. En voor een beperkt publiek. Maar wat een présence! Altijd een ervaring, die Leenders.

    Helemaal anders is dan Piv Huvluv. Ook al elfendertig jaar bezig met comedy, de sympathieke “bloke” uit Oostende, vinylfetisjist, melomaan en bovenal grappige verteller in gekuist Oostends. Met verhaaltjes over rare mensen, vreemde liedjes, gekke liften en vreemde woordkeuzes. Van buurman Julien over Will Tura, naar Rita Deneve en “den Delèize”.

    Eindigen deed de Comedy Marathon met Xander De Rycke. Wat mij betreft absoluut “the hardest working man in comedy business”. Speelt twee shows door elkaar binnenkort, schrijft sneller teksten dan zijn schaduw (zijn vorig programma werd in de loop van de tournee bijna een uur langer), maakte al meer dan 200 podcasts met bevriende komieken en geestesgenoten en presenteert binnenkort de “Nacht van de Vlaamse televisiesterren”. Een allround scherpe denker, kritische kijker en een woest orakel. Een mooie afsluiter, die van zijn (behoorlijk) kersverse status van vrijgezel gebruikmaakte om te hakken en te kappen, te razen en te rennen. Maar wat een coolness, wat een timing, heerlijke komiek vind ik dat, beetje onderschat zelfs.

    Enfin, de Comedy Marathon bood -alweer eens- een staalkaart aan wat komieken in onze contreien voorstellen dezer dagen. En dat is best wel wat, enig chauvinisme mag absoluut. Wil je eens een nieuwe naam ontdekken in de CC’s of de schouwburgen? Scroll nog eens omhoog en pluk er enkele uit. Ze zijn allemaal het ontdekken waard. “En intussen is er voor kinderen wereldwijd meer dan 36.000 euro te verdelen”, weet initiatiefnemer Gili (Lieven Gheysen). “In Afrika, Azië en door Mobile School eigenlijk wereldwijd”. Comedy zal de wereld niet redden, maar eens goed lachen kan al veel helpen. Ook om een positief gemoed te krijgen, naar het schijnt.