Meest recent

    Eigenzinnige top 7 van 70 jaar glitter, glamour en controverse in Cannes

    Vandaag gaat in Cannes het jaarlijkse filmfestival van start. Dat gebeurt voor de 70e keer, een verjaardagseditie dus. Een eigenzinnige top 7 van 70 jaar glitter, glamour, controverse en… Vlaamse nudisten.
    2003 AFP

    1. Een geaborteerd begin

    Het festival zag het levenslicht in 1939, tijdens de eerste twee weken van september. Openingsfilm was "The hunchback of Notre Dame" en Hollywood-grootheden als Gary Cooper, Mae West en Douglas Fairbanks namen de zogenoemde "Stoomboot van de sterren" naar de Franse badstad.

    Maar de ochtend van de feestelijke opening viel Hitler Polen binnen. "The hunchback of Notre Dame" werd een dag later nog wel vertoond, maar de rest van het festival werd afgelast. Pas zeven jaar later, in september 1946, zou het festival opnieuw het levenslicht zien.

    2. Bardot poseert zich de geschiedenisboeken in

    Brigitte Bardot was nog maar 18 toen ze in 1953 het festival bijwoonde. Niet om een film voor te stellen, wel om een master class in poseren te geven. In een voor die tijd zeer gewaagde bikini, nam Bardot plaats op het strand en de paparazzi konden hun ogen niet geloven. De foto werd historisch, en een ster was geboren.

    Andere nobele onbekenden die hun carrière in Cannes lanceerden met gewaagd poseren: model Simone Silva die in 1954 topless tegen Robert Mitchum aanschurkte (waarna Silva door de festivaldirectie werd verbannen), Arnold Schwarzenegger, enkel gekleed in Speedo, die zijn fenomenale spieren liet bewonderen in 1977, en Borat (ofwel: de Britse komiek Sacha Baron Cohen) die in 2006 in een gifgroene "mankini" over het strand dartelde.

    3. Grace Kelly ontmoet prins Rainier

    Eigenlijk had Grace Kelly geen zin om naar het festival van 1955 te gaan. Ze had de zomer ervoor al een hele tijd op de Croisette verbleven, voor de opnames van "To catch a thief" van Alfred Hitchcock. Maar ze liet zich overhalen, en werd ook ontvangen op het paleis in Monaco voor een audiëntie met prins Rainier. De rest is geschiedenis: een jaar later volgde het sprookjeshuwelijk, meteen ook het einde van Kelly’s filmcarrière.

    4. Charles en Diana regeren over de rode loper

    Nog meer gekroonde glamour tijdens de 40e editie van het festival, in 1987. Charles en Diana woonden de British Film Day bij, en de fotografen werden gek. Het was naar verluidt nodig, omdat de pers steen en been had geklaagd over het gebrek aan star power dat jaar.

    De foto van de jonge Diana op de rode trappen, gehuld in een lichtblauwe jurk (een creatie van Catherine Walker), werd één van de meest iconische beelden uit de geschiedenis van het festival.

    5. Jane Campion is enige vrouwelijke Gouden Palm-winnaar

    Elk jaar worden de wenkbrauwen opnieuw gefronst: waarom worden er zo weinig vrouwen met hun films geselecteerd in de Officiële Competitie? Ook dit jaar zijn slechts 3 van de 19 competitiefilms geregisseerd door vrouwen: "The beguiled" van Sofia Coppola, "Hikari" van Naomi Kawase en "You were never really here" van Lynne Ramsey.

    Tot nu toe is de Gouden Palm in die 70 jaar nog maar één keer door een vrouw gewonnen: Jane Campion voor "The piano", en ze moest de prijs delen met Chen Kaige voor "Farewell my concubine". 24 jaar later is het hoog tijd, lijkt ons, om verandering te brengen in die droevige statistiek.

    6. Vlaamse naakte wielertoeristen op de Croisette

    In 2009 was "De helaasheid der dingen" geselecteerd in de nevencompetitie Quinzaine des réalisteurs. Om de internationale pers warm te maken voor de relatief bescheiden Vlaamse productie, speelden regisseur Felix Van Groeningen, zijn producer en acteurs (o.a. Koen De Graeve en Valentijn Dhaenens) een scène na uit de film: jawel, de naakte fietsrace.

    Stunt geslaagd, want de beelden van de blote Vlaamse lijven gingen inderdaad de wereld rond. Leuk detail: de colonne werd gevolgd door een motard die het ondergoed van de filmploeg op zak had, in het geval ze gearresteerd zouden worden.

    7. Lars von Trier wordt verbannen

    Misschien moet Lars von Trier voor altijd van microfoons wegblijven. Want tijdens een bizarre persconferentie voor zijn competitiefilm "Melancholia" in 2011, begon de Deense cineast aan een lange monoloog die eindigde met de wellicht komisch bedoelde, maar vooral gênante bekentenis dat hij sympathie voelde voor Hitler.

    "Okay, I’m a nazi", grapte Von Trier nog, om zich daarna er proberen uit te praten terwijl zijn hoofdrolspeelster Kirsten Dunst alle moeite moest doen om niet door de grond te zakken. Resultaat: de festivaldirectie nam de ongezien beslissing om Lars von Trier uit Cannes te verbannen. Sindsdien is hij ook niet meer opnieuw uitgenodigd.